۱۳۹۳ هجدهم بهمن

موریری

Mouriri guianensisMURIRI که به فارسی موریری نامیده میشود، گیاهی از خانواده ملاستوماتاسه بومی آمریکای جنوبی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: مرطوب دمای محیط: شرایط نیمه گرمسیری خاک: غنی و زهکش دار

دانستنیهای علمی

نام علمي

Mouriri guianensis

نام لاتين

MURIRI

خانواده (تيره)

Melastomataceae

دانستنیهای علمی :

گیاه موریری در آمریکای جنوبی ، برزیل ، بولیوی ، پرو ، اکوادور و ونزوئلا یافت می گردد. موریری متعلق به خانواده ملاستوماتاسه می باشد.

گورگوری (گونه مورد بحث ) یک گونه از سایر گونه های موریری می باشد.

خصوصیات - معرفی

خصوصیات ظاهری :

موریری گیاهی همیشه سبز بوده که بوته ای با درختچه ای است.

متراکم بوده و تاج دایره ای شکل دارند. این گونه گیاهی 4 تا 9 متر ارتفاع دارد.

شاخه های پایینی این گیاه امکان دارد به سطح زمین برخورد کند. گیاهی کند رشد است.

میوه های موریری نارنجی مایل به قرمز است. میوه ها شیرین می باشند. گوشت میوه آبدار و نرم است.

قطر میوه ها بالای 25 میلی متر است. میوه ها حاوی 1 تا 3 بذر می باشد.

میوه دهی از دسامبر تا آوریل است. میوه های نارنجی پوست نرم و نازک دارند.

شرایط نگهداری موریری

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

مرطوب

دماي مورد نياز

شرایط نیمه گرمسیری

خاک مورد نياز

غنی و زهکش دار

شرایط محیط رشد:

موریری در دشت های هموار و دشت های بی درخت یافت می گردد.

همچنین در دشت سیلابی پر باران و نواحی ساحلی محل رشد آن است.

جنگل های مرطوب نیز مکان مناسب پرورش موریری می باشد.

از لحاظ نوری باید در محل های آفتابی و پر نور باشد. موریری در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می کند.

خاک محل کشت آن باید از زهکشی خوبی برخوردار باشد.

نباید دوره های خشکی به آن وارد شود. از کود های ارگانیک و کامل می تواند برای رشد بهتر بهره بگیرد.

بهتر است که فواصل گیاه 5 در 5 در نظر گرفته شود.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

خواص درمانی و کاربردها:

درخت موریری برای ساکنان بومی می تواند تامین غذا باشد. میوه ها هنگامیکه برسند می توانند بصورت خام خورده می شود.

با گوشت گیاه می توان مربا جات تهیه نمود. همچنین می توان در تهیه بستنی ها و شربت ها از آن استفاده کرد.

گل ها بعنوان گرده افشان در باغ ها مفید هستند. می توان آن را به عنوان گیاه زینتی در فضای سبز کشت کرد.

همه ی گیاه موریری مخصوصاً تنه آن قابض می باشد. در طب سنتی استفاده این گیاه برای زنان پس از زایمان مفید است.

بافت چوب آن متوسط بوده و مقاومت ضعیفی در برابر پوسیدگی دارد.

چوب آن بیشتر برای تولید ذغال و سوخت استفاده می گردد.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - موریری

مقابله به آفات موریری

آفات مهم موریری (Mouriri guianensis)

مهم‌ترین آفات این گیاه معمولاً شته‌ها، تریپس‌ها و لارو برخی پروانه‌ها هستند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگ و کاهش رشد می‌شوند. تریپس‌ها لکه‌های نقره‌ای روی برگ ایجاد کرده و می‌توانند ویروس‌ها را منتقل کنند. لارو پروانه‌ها برگ‌ها را جویده و سطح فتوسنتز را کاهش می‌دهند.

برای مقابله، ابتدا از روش‌های غیرشیمیایی استفاده کنید: حذف دستی برگ‌های آلوده، شست‌وشوی برگ‌ها با آب و صابون ملایم و جذب حشرات مفید مانند کفشدوزک‌ها. در صورت طغیان آفت، می‌توان از روغن‌های گیاهی یا حشره‌کش‌های کم‌خطر مانند صابون حشره‌کش استفاده کرد.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

لکه‌برگی قارچی، پوسیدگی ریشه و شانکر ساقه از بیماری‌های رایج در شرایط رطوبت بالا هستند. علائم شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، زردی و ریزش برگ، و تیره شدن ریشه‌ها است. آبیاری بیش از حد و زهکش ضعیف، اصلی‌ترین عوامل تشدید این بیماری‌ها هستند.

برای پیشگیری، بستر کشت با زهکش مناسب، پرهیز از غبارپاشی مداوم روی برگ و ضدعفونی ابزار هرس ضروری است. در صورت مشاهده علائم، بخش‌های آلوده را هرس کرده و از قارچ‌کش‌های مناسب (مانند ترکیبات مسی) طبق دستور برچسب استفاده کنید.