دانستنیهای علمی
نام علمي
Howea Forsteriana
گونه ای همیشه سبز با ساقه های نرم و افراشته و برگهای پرمانند و گسترده به طول ۵/۲-۵/۱ متر كه دارای برگچه های نواری شكل هستند.
ردهبندی علمی
Howea forsteriana با نام رایج «نخل بهشتی» از تیرهٔ Arecaceae (نخلها) و از سردهٔ Howea است. این سرده تنها دو گونهٔ اصلی دارد و از نظر ردهبندی در گروه نخلهای بادبزنی نیست، بلکه دارای برگهای پَرمانند (pinnate) با دمبرگ بلند و محور میانی مشخص است.
خاستگاه و زیستگاه طبیعی
خاستگاه بومی این گونه جزیرهٔ لُرد هاو (Lord Howe Island) در دریای تاسمان، میان استرالیا و نیوزیلند است. زیستگاه طبیعی آن جنگلهای نیمهگرمسیریِ جزیره، از نواحی کمارتفاع تا دامنههاست؛ جایی که خاکها غالباً منشأ آتشفشانی داشته و رطوبت هوا نسبتاً بالاست. این نخل در طبیعت معمولاً زیر یا حاشیهٔ پوشش جنگلی رشد میکند و به همین دلیل از نظر بومشناختی با نور فیلترشده و سایهروشن سازگار است.
ویژگیهای زیستی و سازگاریها
Howea forsteriana رشد آهسته تا متوسط دارد و در زیستگاه بومی میتواند به ارتفاع قابل توجهی برسد. سازگاری آن با نور کمتر، نتیجهٔ تکامل در شرایط جنگلی است؛ بنابراین از نظر فیزیولوژیک توانایی حفظ کارایی فتوسنتزی در شدتهای پایین نور را دارد. توزیع بسیار محدود جغرافیایی این گونه، آن را از نظر مطالعات زیستجغرافیایی و حفاظت تنوع زیستی، گیاهی شاخص میسازد.
تاریخچه نامگذاری و معرفی علمی
نام سردهٔ Howea از نام جزیرهٔ Lord Howe گرفته شده است. صفت گونهای forsteriana به افتخار خاندان فورستر (Forster) در تاریخ اکتشافات گیاهشناسی و سفرهای اکتشافی اقیانوس آرام بهکار رفته است. این گونه از اواخر سدهٔ نوزدهم بهعنوان گیاهی زینتی در جهان معرفی شد و به دلیل سازگاریاش با محیطهای بسته، شهرت گسترده یافت.
![نخل بهشتی]()
خصوصیات - معرفی
در فصل زمستان توده های كمانی شكل از چندین خوشه گلهای كوچك به رنگ قهوه ای مایل به سبز تولید می كند. در این گونه برگچه ها پهن تر بوده و برگها كمتر كمانی هستند.
![Kentia Palm]()
شرایط نگهداری نخل بهشتی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
26 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاك غنی از هوموس كه دارای زهكش خوب باشد
|
مكان نیم سایه، خاك غنی از هوموس كه دارای زهكش خوب باشد. حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۸-۱۶ درجه سانتیگراد است.
این نخل زیبا برای داخل خانه مناسب است زیرا نیاز به نور کمی دارد. ولی هوای آزاد را ترجیح میدهد.در مناطق گرمسیر و در آب و هوای خنک رشد کند . می تواند درجه حرارت تا -5 درجه سانتی گراد را تحمل کند ، اما فقط برای مدت چند ساعت. دمای عادی نباید به زیر 10 درجه برسد
![Howea Forsteriana]()
مقابله به آفات نخل بهشتی
آفات رایج نخل بهشتی (Howea forsteriana)
مهمترین آفات نخل بهشتی شامل کنههای ریز، شپشکهای آردآلود و شتهها هستند. کنهها معمولاً با ایجاد لکههای زرد و تارهای بسیار نازک در پشت برگها دیده میشوند. شپشک آردآلود به صورت تودههای سفید پنبهای در زاویه برگ و ساقه ظاهر شده و باعث ضعف عمومی گیاه میشود. شتهها نیز با مکیدن شیره گیاهی، برگها را پیچخورده و چسبناک میکنند.
امراض قارچی و مشکلات فیزیولوژیک
مهمترین بیماریها شامل پوسیدگی ریشه و لکه برگی قارچی است. آبیاری بیش از حد و زهکشی ضعیف، شرایط را برای رشد قارچهای خاکزی و پوسیدگی ریشه فراهم میکند که با زردی عمومی، نرمی ساقه و بوی نامطبوع خاک همراه است. رطوبت بالای سطح برگ و تهویه ضعیف نیز لکههای قهوهای یا سیاه روی برگها ایجاد میکند.
روشهای پیشگیری و مقابله
پیشگیری همواره مؤثرتر از درمان است. تأمین نور غیرمستقیم، آبیاری منظم با خشک شدن سطح خاک، و استفاده از گلدان با زهکش مناسب، خطر پوسیدگی را کاهش میدهد. برای آفات، ابتدا از روشهای غیرشیمیایی مانند شستوشوی برگها با آب ولرم و استفاده از پنبه آغشته به الکل روی شپشکها استفاده کنید. در صورت تداوم، اسپری منظم محلول رقیق صابون حشرهکش یا روغن ولک، طبق دستور، توصیه میشود. ضدعفونی ابزار هرس و پرهیز از غبارپاشی مداوم روی برگها، شیوع بیماریهای قارچی را محدود میکند.
![نخل بهشتی]()
نحوه تکثیر نخل بهشتی
ازدیاد: از طریق كاشت بذر در بهار كه در دمای بالاتر از ۲۶ درجه سانتیگراد جوانه می زند، امكان پذیر است.
تولیدمثل Howea forsteriana در طبیعت
Howea forsteriana (نخل بهشتی) در زیستگاه بومی خود در جزیره لرد هاو عمدتاً از طریق تولیدمثل جنسی انجام میشود. این نخل گلآذینهایی با گلهای کوچک ایجاد میکند و پس از گردهافشانی، میوههایی تشکیل میدهد که هر کدام معمولاً یک بذر دارند. گردهافشانی میتواند به کمک باد و حشرات انجام شود و سپس بذرهای رسیده با افتادن در پای گیاه یا جابهجایی محدود توسط جانوران و جریان آب پراکنده میشوند.
تکثیر در خانه: کاشت بذر
رایجترین روش تکثیر خانگی نخل بهشتی کاشت بذر تازه است. بذرها را پس از جدا کردن بقایای میوه، در بستر سبک و استریل (مانند ترکیب پیتماس و پرلیت) بکارید و رطوبت یکنواخت و دمای گرم فراهم کنید. جوانهزنی معمولاً کند است و ممکن است چند ماه زمان ببرد؛ بنابراین ثبات دما و رطوبت اهمیت زیادی دارد.
روشهای دیگر تکثیر و محدودیتها
این گونه به طور طبیعی پاجوشدهی قابل اتکا ندارد، بنابراین تقسیم بوته معمولاً عملی نیست. تکثیر رویشی در مقیاس تجاری ممکن است با روشهای تخصصی انجام شود، اما در خانه عملاً بهترین و موفقترین راه همان تکثیر از طریق بذر است.
![Kentia Palm]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره اریکاسه و جنس های آن