گندمگون

دانستنیهای علمی

این گیاه در آب و هوای مدیترانه ای بخصوص در استرالیا ، شمال آمریکا و جنوب آفریقا به وفور یافت میشود.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 29 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک رس،لوم،خاکهایی با قدرت جذب بالا و بارور

این گیاه بلند و باریک است و ارتفاع آن بین 0.5 تا 1متر تغییر میکند و افراشته می ایستد.طول عمر این گیاه یک سال میباشد. رنگ برگهای این گیاه نسبت به علفهای معمولی کمرنگ تر است و برگها پیچ و تاب قابل توجهی دارد ، همین خصوصیت باعث می شود همزمان این گیاه ،دانه نیز تلقی شود.
سر این گیاه (گل آذین) متشکل از 10 سنبلچه بر روی ساقه است .
دانه این گیاه بیضی شکل و بین 10 تا 20 میلیمتر طول دارد ، سنبلچه شامل لایه های متداخل است که در بین هر 2 لایه یک دانه وجود دارد.
میوه این گیاه بسته به بلوغ ممکن است رنگ سبز، کرم، قهوه ای داشته باشد.
ساختارهای گره مانند روی هر شاخه نشان دهنده میزان بلوغ این گیاه میباشد.

شرایط محیط رشد

این گیاه به نور آفتاب زیاد ورطوبتی در حد متوسط نیاز  دارد ،در برف اصلا دوام نمیاورد ولی سرمای هوا را تا منفی پنج درجه تحمل میکند.

دامنه دما و تحمل سرما

Briza maxima (گندمگون) یک گراس یک‌ساله فصل خنکِ مدیترانه‌ای است و بهترین رشد رویشی آن معمولاً در دماهای معتدل رخ می‌دهد. دامنه مناسب برای رشد فعال حدود 10 تا 20 درجه سانتی‌گراد است و در گرمای شدید، کوتاهی دوره رشد و زودرسی مشاهده می‌شود. این گیاه به یخبندان‌های طولانی حساس است، اما در مناطق با زمستان‌های ملایم می‌تواند به‌خوبی استقرار یابد.

نور و طول روز

نور کامل خورشید تا نیم‌سایه روشن برای تولید ساقه‌های گل‌دهنده قوی و خوشه‌های سالم توصیه می‌شود. در سایه زیاد، رشد علفی افزایش یافته و گل‌دهی و استحکام ساقه کاهش می‌یابد. در اقلیم‌های گرم، نیم‌سایه عصرگاهی می‌تواند از تنش حرارتی و کاهش کیفیت خوشه‌ها بکاهد.

رطوبت و آبیاری

گندمگون به رطوبت متوسط نیاز دارد و به‌ویژه در مرحله استقرار و آغاز پنجه‌زنی از آبیاری منظم سود می‌برد. خاک همیشه خیس یا آبیاری سنگین، خطر پوسیدگی ریشه و خوابیدگی بوته را افزایش می‌دهد. پس از استقرار، تحمل خشکی آن متوسط است و با آبیاری سبک و فاصله‌دار در دوره‌های خشک عملکرد بهتری نشان می‌دهد.

خاک، زهکشی و pH

خاک‌های سبک تا متوسط (لوم شنی تا لوم) با زهکشی خوب بهترین بستر هستند. خاک‌های رسی سنگین در صورت زهکشی ضعیف موجب کاهش رشد و افزایش بیماری‌های ریشه می‌شوند. pH نزدیک خنثی تا کمی قلیایی (حدود 6.0 تا 8.0) معمولاً مناسب است و افزودن مواد آلی به بهبود ساختمان خاک و تهویه کمک می‌کند.

باد و مدیریت تغذیه

در مکان‌های بادخیز، تکیه‌گاه طبیعی یا کاشت متراکم‌تر می‌تواند از خوابیدگی ساقه‌ها بکاهد. کوددهی نیتروژنه زیاد باعث رشد رویشی افراطی و کاهش پایداری ساقه می‌شود؛ تغذیه متعادل و ملایم، همراه با زهکشی مناسب، شرایط ایده‌آل این گیاه را فراهم می‌کند.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

این گیاه جزء غلات به حساب می آید و میوه این گیاه قابل خوردن میباشد و دارای مقدار قابل توجهی فیبر میباشد.و به همین جهت گندمگون نیز نامیده میشود.

عوارض جانبی - هشدار

ممکن است این گیاه با گیاه Briza minor  اشتباه گرفته شود زیرا معمولا این 2 گیاه در کنار یکدیگر می رویند ولی از روی سنبلچه این 2 گیاه میشود آنها را تشخیص داد زیرا Bizar minor گیاه کوچکتری است وسنبلچه آن بین 4تا 5 میلیمتر است در حالیکه سنبلچهBriza maxima بین 10 تا 20 میلیمتر طول دارد.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره گندمیان و جنس های آن