بیلبرجیا

دانستنیهای علمی

بیلبرجیا نوتانس با نام علمی Billbergia nutans از خانواده بروملياسه - آناناس و بومی آمریکای جنوبی به خصوص برزیل ، اروگوئه و آرژانتین میباشد. این گیاه که دارای گل صورتی رنگ خوشه ای و بسیار زیبا می باشد با نام آنجل (Angel) نیز شناخته می شود

خصوصیات - معرفی

اگر مدت طولانی نگهداری شود خوشه گل زیبای صورتی رنگ روی ساقه در هر زمان از سال ممکن است بدهد

بیلبرجیا گیاهی همیشه سبز بوده و به ارتفاع حدود ۶۰ سانتیمتر می رسد. دارای برگهای بلند و کشیده سبز با خطوط سفید کرمی و زرد میباشد که از قاعده تا نوک برگ حاشیه های دندانه ای ظریف و خاردار دارد. ساقه گل دهنده آویزان و مناسب سبد آویز است .

حداکثر عمر گیاه ۳ سال و ۱ بار گل می دهد.

شرایط نگهداری بیلبرجیا

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 22 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک برگ، تورب و کمی ماسه یا ترکیبی از لوم و پیت

این گیاه نیازمند نور کافی ولی غیر مستقیم است. دمای محیط در تابستان حداکثر ( ۲۷) درجه و زمستان (۲۱) درجه باشد

در تابستان هفته ای ۲ بار و در زمستان هر ۲ هفته یک بار با آب بدون املاح و سبک آبیاری شود. در تابستان اجازه دهید آب به قاعده برگ نفوذ کند ولی در زمستان نباید نفوذ کند .

به خشکی مقاوم است و هوای خیلی مرطوب را دوست ندارد . با شروع گلدهی اگر هوا خشک باشد غبارپاشی هفته ای ۱ بار اشکالی ندارد

نیازی به تغذیه مصنوعی ندارد و تعویض سالیانه و خاک آن مواد غذایی را تامین می کند.

در اواخر تابستان هنگامیکه پاجوشها ظاهر شدند ، گلدهن را عوض کنید . وقتیکه پاجوشها ۱۳ سانتیمتر شدند آن را از گیاه مادری جدا و درون گلدان جدید کاشته ولی تا ۲ سال گل نمیدهد.

گاز اتیلن متصاعد از سیب ، سبب تحریک گلدهی در Bromeliads میشود. میتوانید بوته و سیب را در کیسه های پلاستیکی برای 7-10 روز قرار دهید تا حدود 1-2 ماه بعد بوته گل خواهد داد

مقابله به آفات بیلبرجیا

برگها قهوه ای و خشک شده که در اثر تشنگی گیاه است

سیاهی برگها در اثر مواد براق کننده است

پرچمهای گل می پوسند که در اثر آبیاری بیش از اندازه است

گلها ظاهر نمیشود که در اثر کمبود نور یا در اثر بزرگی گلدان است

گلها خشک می شود که در اثر خشکی هوا است . اگر برگها در تابستان بپیچد در اثر سردی هواست و اگر در زمستان اتفاق بیفتد در اثر گرمای هواست

اگر برگها نرم و آبکی باشد در اثر آبیاری زیاد است

نحوه تکثیر بیلبرجیا

جدا کردن پاگیاه در بهار یا تابستان و کاشت آنها در مخلوطی از شن و پیت در دمای ۲۵ درجه

تولیدمثل در طبیعت

Billbergia nutans (بیلبرجیا) در زیستگاه‌های طبیعیِ خود عمدتاً با گل‌دهی و تولید بذر تکثیر می‌شود. گل‌ها با جذب گرده‌افشان‌ها (مانند حشرات و گاهی پرندگان شهدخوار) گرده‌افشانی شده و سپس کپسول‌های بذر تشکیل می‌گردند. بذرها پس از رسیدن، در رطوبت و نور فیلترشده جوانه می‌زنند، اما در طبیعت نیز گسترش رویشی نقش پررنگی دارد و گیاه با تولید پاجوش‌ها توده‌های متراکم ایجاد می‌کند.

تکثیر در خانه: پاجوش‌ها

مطمئن‌ترین روش خانگی، جداسازی پاجوش‌هاست. زمانی که پاجوش به حداقل یک‌سوم تا نصف اندازه گیاه مادری رسید و چند ریشه یا پایهٔ محکم داشت، با ابزار تمیز از محل اتصال جدا کنید. پاجوش را در بستر سبکِ مخصوص بروملیاد (ترکیب پوسته کاج، پرلیت و کمی پیت/کوکوپیت) بکارید و تا استقرار کامل، رطوبت یکنواخت و نور غیرمستقیم فراهم کنید.

تکثیر با بذر

برای تکثیر بذری، بذرهای تازه را روی بستر استریل و مرطوب پخش کرده و فقط اندکی فشار دهید (پوشاندن عمیق مناسب نیست). دما را حدود 22–26°C نگه دارید و با پوشش شفاف، رطوبت بالا ایجاد کنید. جوانه‌زنی و رشد اولیه کندتر از پاجوش است و رسیدن به گیاه بالغ زمان بیشتری می‌برد.

وریزیا کاریناتا تیلاندزیا سایانیا وریزیا هایروجلیفیکا آناناس زینتی