میموزا (Mimosa ) و همه ارقام آن

تاریخ انتشار: 1394/08/28
میموزا  (Mimosa ) و همه ارقام آن
گیاهان جنس Mimosa از خانواده بقولات






معرفی جنس گیاهی Mimosa

جنس Mimosa (میموزا) یکی از گروه‌های شناخته‌شده در تیره باقلاییان (Fabaceae) و زیرتیره Mimosoideae است که به‌واسطه ویژگی‌های رفتاریِ خاصِ برگ‌ها و نیز تنوع بالای ریخت‌شناسی در میان گونه‌ها شهرت دارد. گونه‌های این جنس عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری پراکنش دارند و در زیستگاه‌های گوناگونی از علفزارها و ساواناها تا حاشیه جنگل‌ها و اراضی disturbed (دست‌خورده) دیده می‌شوند.

نکته برجسته در بسیاری از گونه‌های Mimosa، حرکت‌پذیری برگ‌ها در پاسخ به لمس، لرزش یا تغییرات نور است؛ ویژگی‌ای که در میان گیاهان، نمونه‌ای قابل توجه از سازوکارهای فیزیولوژیک-رفتاری به‌شمار می‌رود.





ریخت‌شناسی کلی و ویژگی‌های مشترک گونه‌های Mimosa




عادت رشدی و اندام‌های رویشی

در این جنس، شکل رویشی می‌تواند از گیاهان علفی یک‌ساله یا چندساله تا درختچه‌ها و گاهی درختان کوچک متغیر باشد. بسیاری از گونه‌ها ساقه‌های منشعب و گاه خزنده یا نیمه‌خوابیده دارند و در زیستگاه‌های باز، به‌سرعت لکه‌های انبوه ایجاد می‌کنند.

در شمار قابل توجهی از گونه‌ها، وجود خار یا تیغک‌های ساقه‌ای و گاه خارهای پراکنده روی دمبرگ یا محور برگ دیده می‌شود که نقش دفاعی در برابر چرای جانوران و نیز کاهش آسیب مکانیکی دارد.




برگ‌ها: دوپَر (دوبار شانه‌ای) و حساسیت حرکتی

برگ‌ها در بسیاری از گونه‌های Mimosa به‌طور معمول دوپَر (bipinnate) هستند؛ یعنی برگ به چندین محور فرعی (پَرک) تقسیم می‌شود و هر محور فرعی نیز تعداد زیادی برگچه کوچک دارد. این آرایش، سطح فتوسنتزی را افزایش می‌دهد و در عین حال می‌تواند در شرایط گرمایی و خشکی، به مدیریت بهتر تبادل گازی و کاهش تنش کمک کند.

ویژگی مشترک مهم دیگر در بسیاری از گونه‌ها، وجود ساختارهای مفصلی به نام پولوینوس (Pulvinus) در قاعده دمبرگ و گاه در قاعده پَرک‌ها و برگچه‌هاست. این ساختارها با تغییر فشار تورژسانس سلولی، حرکت برگ‌ها را ممکن می‌کنند.

حرکت برگ‌ها می‌تواند به‌صورت "تیگمونستی" (پاسخ به لمس) یا "نیکتی‌ناستی" (جمع شدن شبانه برگ‌ها) بروز کند. بسته به گونه و شرایط محیطی، شدت و سرعت واکنش متفاوت است؛ اما منطق کلی آن کاهش آسیب، کاهش تبخیر، یا بازدارندگی برخی علف‌خواران و حشرات عنوان می‌شود.




گل‌آذین و گل‌ها

گل‌ها در جنس Mimosa اغلب کوچک اما پرشمار هستند و معمولاً در گل‌آذین‌های متراکم به شکل کروی/توپی یا گاهی سنبله‌ای مجتمع می‌شوند. نمای ظاهری گل‌آذین‌ها اغلب به دلیل پرچم‌های برجسته و متعدد، پُرپشت و کرکی به نظر می‌رسد.

در بسیاری از گونه‌ها، پرچم‌ها نقش اصلی را در جلوه بصری گل‌آذین ایفا می‌کنند و رنگ گل‌آذین (مانند صورتی، ارغوانی یا سفید مایل به کرم) غالباً از رنگ و تراکم پرچم‌ها ناشی می‌شود. این ویژگی می‌تواند در جذب گرده‌افشان‌ها مؤثر باشد.




میوه و بذر

میوه‌ها معمولاً از نوع نیام (legume) هستند، اما در Mimosa شکل‌های متنوعی دیده می‌شود. در برخی گونه‌ها نیام‌ها به قطعاتی تقسیم‌شونده هستند (لومنت‌مانند) که می‌تواند به پراکنش مرحله‌ای بذر کمک کند. سطح میوه ممکن است صاف، کرک‌دار یا دارای خارهای ریز باشد.

بذرها اغلب پوسته نسبتاً سختی دارند که می‌تواند موجب خواب بذر و افزایش ماندگاری در خاک شود. در زیستگاه‌های ناپایدار یا فصلی، این ویژگی به بقای جمعیت کمک می‌کند.





زیستگاه، پراکنش و سازگاری‌های اکولوژیک

گونه‌های Mimosa بیشتر در نواحی گرمسیری قاره آمریکا تنوع بالایی دارند، اما در بسیاری از مناطق دیگر نیز (به‌صورت بومی یا معرفی‌شده) یافت می‌شوند. این گیاهان می‌توانند در خاک‌های فقیر، مناطق باز و حتی حاشیه راه‌ها و اراضی تخریب‌شده استقرار یابند.

توانایی استقرار در خاک‌های کم‌مواد غذایی، همراه با همزیستی با باکتری‌های تثبیت‌کننده نیتروژن در ریشه (ویژگی رایج در باقلاییان) یک مزیت اکولوژیک کلیدی برای بسیاری از گونه‌های این جنس است و می‌تواند به بهبود حاصل‌خیزی خاک در مقیاس محلی کمک کند.

برخی گونه‌ها به دلیل رشد سریع، تولید بذر زیاد و تحمل شرایط دشوار، می‌توانند رفتاری تهاجمی در زیستگاه‌های غیر بومی نشان دهند. شدت این موضوع به گونه، اقلیم و مدیریت زیستگاه بستگی دارد.





فیزیولوژی حرکت برگ‌ها و اهمیت آن در Mimosa

حرکت برگ‌ها در Mimosa عمدتاً بر پایه تغییرات سریع در فشار آبِ سلول‌های پولوینوس رخ می‌دهد. با تحریک مکانیکی یا تغییرات محیطی، جابه‌جایی یون‌ها و تغییر پتانسیل آب باعث خروج یا ورود آب به سلول‌ها می‌شود و در نتیجه برگچه‌ها یا کل برگ جمع می‌شود.

این پاسخ حرکتی می‌تواند یک راهبرد چندمنظوره باشد؛ از جمله کاهش سطح تماس برگ با محیط در شرایط تنش، کاهش آسیب ناشی از علف‌خواری، یا حتی ایجاد اثر بازدارنده برای برخی حشرات. همچنین بسته شدن شبانه برگ‌ها می‌تواند با تنظیم دمای برگ و مدیریت آب مرتبط باشد.





نقش‌ها و کاربردهای انسانی و زیست‌محیطی

برخی گونه‌های Mimosa به‌عنوان گیاه زینتی یا کنجکاوی‌آفرین (به‌سبب حرکت برگ‌ها) کشت می‌شوند. در عین حال، در بعضی مناطق از این گیاهان برای پوشش خاک، کنترل فرسایش یا احیای اراضی کم‌بازده استفاده شده است.

با این حال، انتخاب گونه برای کشت باید با توجه به خطر بالقوه تهاجمی شدن در اقلیم مقصد انجام شود؛ زیرا بعضی گونه‌ها در محیط‌های مناسب می‌توانند به‌سرعت گسترش یابند.





چند گونه شناخته‌شده از جنس Mimosa

در ادامه، تعدادی از گونه‌های مشهور یا پرذکر از این جنس فهرست شده‌اند:

  • Mimosa pudica
  • Mimosa tenuiflora
  • Mimosa pigra
  • Mimosa diplotricha
  • Mimosa hostilis
  • Mimosa scabrella
  • Mimosa bimucronata
  • Mimosa somnians

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید