آنتوریوم (Anthurium) و همه ارقام آن

تاریخ انتشار: 1394/08/28
آنتوریوم  (Anthurium) و همه ارقام آن
گیاهان جنس Anthurium از خانواده شیپوری






معرفی جنس گیاهی Anthurium (آنتوریوم)

جنس Anthurium یکی از شناخته‌شده‌ترین گروه‌ها در خانوادهٔ Araceae (گل‌شیپوریان) است که به دلیل ساختار گل‌آذین ویژه، برگ‌های زینتی و سازگاری با محیط‌های گرم و مرطوب شهرت دارد. بسیاری از گونه‌های این جنس به‌صورت طبیعی در جنگل‌های بارانی قارهٔ آمریکا (به‌ویژه آمریکای مرکزی و جنوبی) رشد می‌کنند و بخش بزرگی از تنوع آن‌ها در زیست‌بوم‌های مرطوب و نیمه‌سایه دیده می‌شود.





جایگاه رده‌بندی و خاستگاه

آنتوریوم‌ها از تیرهٔ گل‌شیپوریان هستند؛ تیره‌ای که با وجود گیاهانی مانند فیلودندرون و اسپاتی‌فیلوم، به دلیل گل‌آذین اسپادیکس (Spadix) و اسپات (Spathe) شناخته می‌شود. خاستگاه اصلی آنتوریوم‌ها نواحی گرمسیری قارهٔ آمریکا است و بسیاری از گونه‌ها به شکل اپی‌فیت (رشد روی تنهٔ درختان بدون انگل بودن) یا همی‌اپی‌فیت دیده می‌شوند.





ویژگی‌های ریخت‌شناسی مشترک در گونه‌های آنتوریوم




1) ساقه و الگوی رشد

بخش قابل‌توجهی از گونه‌های Anthurium دارای ساقه‌های بندبند با میان‌گره‌های مشخص هستند که امکان تولید ریشه‌های نابجا را فراهم می‌کند. در بسیاری از گونه‌ها، ساقه می‌تواند کوتاه و فشرده (رزتی) یا کشیده و بالارونده باشد. این تنوع به آنتوریوم اجازه می‌دهد در زیستگاه‌های مختلف از کف جنگل تا تاج‌پوشش درختان، استقرار یابد.




2) ریشه‌ها و سازگاری با رطوبت

از خصوصیات مشترک این جنس، توانایی تولید ریشه‌های هوایی و ریشه‌های نابجاست که در جذب رطوبت محیط، تثبیت گیاه روی تکیه‌گاه و دریافت مواد آلی از بقایای گیاهی نقش دارند. در گونه‌های اپی‌فیت، ریشه‌ها اغلب برای تهویه مناسب و جلوگیری از خفگی در شرایط رطوبت بالا سازگار شده‌اند.




3) برگ‌ها: شکل، بافت و رگبرگ‌ها

برگ‌ها در آنتوریوم‌ها بسیار متنوع‌اند، اما ویژگی‌های مشترکی نیز دیده می‌شود: پهنک برگ معمولاً چرمی یا نیمه‌چرمی است و رگبرگ‌بندی می‌تواند برجسته و تزئینی باشد. در بسیاری از گونه‌ها، برگ‌ها به شکل قلبی، نیزه‌ای یا بیضوی دیده می‌شوند و دمبرگ‌ها گاهی دارای شیار یا مقطع خاص هستند. در گروهی از گونه‌ها (به‌ویژه آنتوریوم‌های مخملی)، سطح برگ بافت مخملی با رگبرگ‌های روشن دارد که جنبهٔ زینتی چشمگیری ایجاد می‌کند.




4) گل‌آذین ویژه: اسپات و اسپادیکس

شاخص‌ترین ویژگی مشترک در Anthurium، حضور اسپات (برگک رنگین یا غلاف) و اسپادیکس (محور گوشتی گل‌آذین) است. گل‌های حقیقی بسیار کوچک و متراکم روی اسپادیکس قرار می‌گیرند. اسپات در بسیاری از گونه‌های زینتی رنگ‌های درخشانی مانند قرمز، صورتی، سفید یا سبز دارد، اما در گونه‌های دیگر ممکن است سبز و برگ‌مانند باشد. آنچه اغلب به‌عنوان “گل آنتوریوم” شناخته می‌شود در واقع اسپات است، نه گل‌های حقیقی.




5) گل‌ها، گرده‌افشانی و تولید میوه

گل‌های ریز روی اسپادیکس معمولاً دارای ساختارهای جنسی نزدیک به هم هستند و در بسیاری از گونه‌ها رسیدگی اندام‌های نر و ماده می‌تواند با زمان‌بندی متفاوت رخ دهد تا از خودگشنی کامل جلوگیری شود. گرده‌افشانی در زیستگاه طبیعی اغلب به‌وسیلهٔ حشرات انجام می‌شود. پس از لقاح، میوه‌ها معمولاً به صورت بری‌های کوچک و گوشتی تشکیل می‌شوند که می‌توانند رنگ‌هایی مانند قرمز، نارنجی یا بنفش داشته باشند و در پراکنش بذر نقش دارند.




6) شیره و ترکیبات محافظتی

مانند بسیاری از اعضای خانوادهٔ Araceae، آنتوریوم‌ها می‌توانند دارای ترکیبات دفاعی باشند. وجود کریستال‌های اگزالات کلسیم در بافت‌ها در این خانواده رایج است و می‌تواند در تماس یا بلع باعث تحریک شود. این ویژگی بخشی از راهبرد دفاعی گیاه در برابر گیاه‌خواران محسوب می‌شود.





زیستگاه و اکولوژی: الگوهای مشترک

بیشتر گونه‌های Anthurium به محیط‌های گرم، مرطوب و سایه‌دوست وابسته‌اند. آن‌ها معمولاً در زیر اشکوب جنگل‌های بارانی یا روی تنه و شاخه‌های درختان زندگی می‌کنند؛ جایی که نور فیلترشده، گردش هوا و رطوبت بالا فراهم است. بسیاری از گونه‌ها به بسترهای سبک و غنی از مواد آلی (مانند بقایای برگ و خزه‌ها) عادت دارند و نسبت به ماندابی شدن ریشه حساس‌اند.





ویژگی‌های فیزیولوژیک و نیازهای عمومی رشد (الگوی مشترک)

در پرورش خانگی، آنتوریوم‌ها معمولاً به نور زیادِ غیرمستقیم بهتر پاسخ می‌دهند و در نور مستقیم شدید ممکن است دچار سوختگی برگ شوند. دمای معتدل رو به گرم و رطوبت نسبی بالاتر برای بسیاری از گونه‌ها مطلوب است. از نظر بستر، ترکیب‌های هواگیر و سبک (مانند ترکیبات مبتنی بر پوست درخت، پرلیت و مواد آلی پایدار) برای شبیه‌سازی شرایط اپی‌فیتی مناسب‌اند. کلید موفقیت در نگهداری بسیاری از آنتوریوم‌ها، تعادل بین رطوبت کافی و زهکشی بسیار خوب است.





تنوع درون‌جنسی: گروه‌های زینتی برگ و گل

به‌طور کلی، آنتوریوم‌ها در حوزهٔ زینتی به دو گرایش پرطرفدار تقسیم می‌شوند: گروه‌هایی که عمدتاً برای اسپات‌های رنگین و گل‌آذین نمایشی پرورش می‌یابند و گروه‌هایی که به خاطر برگ‌های بزرگ، مخملی یا رگبرگ‌دار ارزشمند هستند. با این حال، این مرزبندی مطلق نیست و در طبیعت، گونه‌ها طیفی از ویژگی‌ها را نشان می‌دهند.





فهرست برخی گونه‌های شناخته‌شده از جنس Anthurium

در ادامه تعدادی از گونه‌های مشهور این جنس فهرست شده‌اند:

  • Anthurium andraeanum
  • Anthurium scherzerianum
  • Anthurium crystallinum
  • Anthurium clarinervium
  • Anthurium magnificum
  • Anthurium veitchii
  • Anthurium warocqueanum
  • Anthurium friedrichsthalii
  • Anthurium hookeri
  • Anthurium pedatoradiatum
  • Anthurium coriaceum
  • Anthurium scandens

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید