بذردرخت ابریشم ایرانی

نام فارسی ابریشم ایرانی، درخت شب خسب، ابریشم‌دار، شاقوز (شاغوز دار) یا هزار برگ است و نام علمی آن Albizia julibrissin می باشد.

مشخصات ظاهری:
ابریشم‌دار یک درخت نسبتا کوچک خزان‌پذیر به بلندی پنج تا ۱۲ متر با تاج پوشش گسترده است. برگ‌های ظریف و سرخس‌مانند آن شامل ۱۰ تا ۳۰ جفت برگچه کوچک تقریبا مستطیلی‌شکل است که در دو ردیف شانه‌ای قرار می‌گیرند. این برگچه‌ها با تاریک شدن هوا روی هم جمع می‌شوند.
گل‌های سفید و صورتی‌رنگ دارای تعداد بسیار زیادی پرچم نازک ابریشمی است که از اواخر بهار و در تمام طول تابستان می‌شکفند. گل‌ها به شکل انبوه در گل‌آذین‌های خوشه انتهایی می‌رویند.

نیازها:
در خاکهای لومی دارای رشد خوبی بوده و به محیط‌های خشک سازگاری دارد. در مقابل آبیاری نامناسب نیز مقاومت داشته و رویش مناسبی دارد. محیط آفتابی یا نیمه سایه را به خوبی تحمل کرده و در برابر آلودگی هوا و سرمای تا ۱۰ـ درجه سانتیگراد نیز مقاوم می باشد.
روش تکثیر:
۱ـ با کشت مستقیم بذر در اواخر اسفندماه ازدیاد می‌یابد (برای نرم کردن پوسته سخت بذر، قراردادن در اسید سولفوریک و سپس شستشوی دقیق قبل از کاشت ضروری است).
۲ـ قلمه ریشه‌ای که در اوایل بهار گرفته شده و حدود ۵/۷ سانتی‌متر طول و ۱۲ میلی‌متر یا بیشتر قطر داشته باشد، قلمه‌های ساقه ریشه‌دار نمی‌شوند.


هرس :
این درخت به علت شاخه‌زایی زیاد باید از سالهای اولیه رشد هرس فرم شده و شاخه‌های قسمتهای پائینی حذف شوند