Taxus celebica Chinese yew که به فارسی سرخدار چینی نامیده میشود، گیاهی از خانواده سرخداریان، بومی چین می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: کم رطوبت: مرطوب دمای محیط: نواحی سرد و مرطوب خاک: خاک های رسوبی حاوی مقادیر فراوان ترکیب های هوموسی و آهکی با «پی اچ» قلیایی
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه تبارشناختی
Taxus celebica از جنس Taxus و خانوادهٔ Taxaceae (سرخداریان) است. این جنس در بازدانگان قرار میگیرد و مانند دیگر سرخدارها بهجای مخروطهای چوبیِ کلاسیک، بذرهایی با پوشش گوشتیِ فنجانیشکل (آریل) تولید میکند. نام گونهٔ celebica به خاستگاه آن در ناحیهٔ سولاوسی (Celebes) اشاره دارد و در منابع، با عنوان «سرخدار چینی» نیز گزارش میشود.
منطقهٔ بومی و پراکنش
پراکنش طبیعی این گونه عمدتاً به بخشهایی از جنوبشرقی آسیا محدود است و گزارشهای معتبر آن از جزایر اندونزی، بهویژه سولاوسی، مطرح شدهاند. این پراکنش جزیرهای، اهمیت زیستجغرافیایی گونه را در مطالعهٔ تکامل سرخدارها افزایش میدهد و میتواند با جداییهای زمینساختی و تاریخچهٔ جنگلهای بارانی منطقه مرتبط باشد.
زیستگاه و بومشناسی
این سرخدار در زیستگاههای جنگلی مرطوب، معمولاً در نواحی کوهپایهای تا کوهستانی، رشد میکند؛ جایی که رطوبت هوا بالا و سایهاندازی تاجپوشش جنگل قابل توجه است. سازگاری با شرایط سایهدوست و خاکهای نسبتاً عمیق و آلی، در بسیاری از گونههای جنس Taxus دیده میشود. آریلِ قرمز و گوشتیِ بذرها معمولاً در پراکنش جانوری نقش دارد (درحالیکه بخشهای دیگر گیاه میتوانند حاوی ترکیبات سمی باشند).
تاریخچه و اهمیت علمی
جنس Taxus از نظر تاریخچهٔ داروشناسی و شیمی گیاهی بسیار شناختهشده است، زیرا برخی گونهها منابع ترکیبات ضدسرطان مانند تاکسانها بودهاند. هرچند میزان و نوع ترکیبات میتواند میان گونهها متفاوت باشد، Taxus celebica نیز در چارچوب مطالعات تطبیقیِ تنوع شیمیایی و ژنتیکی سرخدارها ارزش پژوهشی دارد. همچنین نامگذاری و گزارشهای پراکنش آن نشاندهندهٔ پیچیدگیهای ردهبندی در سرخدارهای آسیایی است.
خصوصیات - معرفی
گیاه "سرخدار چینی" درخت یا درختچه ای همیشه سبز از خانواده سرخدارها و بومی چین می باشد که گستردگی وسیعی در نواحی بومی دارد. این گیاه عمدتاً در ارتفاعات بیش از 900 متر از سطح دریا می روید. نام علمی سرخدار چینی Taxus chinensis است که با نام Taxus sumatrana نیز همنام می باشد.
این درخت بیش از 14 متر ارتفاع دارد. گیاهانی که به صورت اهلی شده کشت می شوند، دارای شاخ و برگ انبوهی خواهند بود. برگ ها بیش از 4 سانتیمتر طول داشته و پهنای آنها نیز بیش از سایر گونه های سرخدار است. این برگ ها کوچک و نوک تیز می باشند. سطح زیرین هر برگ دارای دو خط یا نوار پهن و زرد رنگ بوده و همچنین با برآمدگی های کوچک و انبوه پوشیده شده است.
این گونه از سرخدار نیز دارای ترکیبات تاکزول می باشد که یکی از ترکیبات ضدسرطان است.
شرایط نگهداری سرخدار چینی
نور مورد نياز
کم
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی سرد و مرطوب
خاک مورد نياز
خاک های رسوبی حاوی مقادیر فراوان ترکیب های هوموسی و آهکی با «پی اچ» قلیایی
|
سرخدارها گیاهانی سایه پسند هستند و در لایه های زیرین (اشکوب های پایین) جنگل های مرطوب و مه گرفته راش و ممرز سازگاری مناسبی دارد. این گیاه در اوایل رویش (سنین نونهالی) به نور زیاد نیاز نداشته و قادر است با استفاده از حداقل نور، عمل فتوسنتز را انجام دهد. سرخدار برای مدت کوتاهی قادر به تحمل خشکی است.
شرایط اقلیمی، تأثیر عمده ای برکمیت و کیفیت مواد مؤثره سرخدار دارد. نور یکی از مهمترین فاکتورهای اقلیمی است. اگر چه این گیاه در سایه و آفتاب می روید ولی مقدار تاکزول گیاهانی که در سایه می رویند به مراتب بیشتر از گیاهان رویش یافته در آفتاب است. دما نیز نقش مهمی در مواد مؤثره گیاه سرخدار دارد. به طوری که گیاهانی که در اماکن مرطوب و سرد می رویند در مقایسه با مناطق گرمتر، تاکزول بیشتری را در خود ساخته و ذخیره می کنند.
سرخدار تقریباً در هر نوع خاکی می روید ولی خاک های رسوبی حاوی مقادیر فراوان ترکیب های هوموسی و آهکی با «پی اچ» قلیایی، خاک های بسیار مناسبی برای کشت سرخدار است. سرخدار در طول رویش به عناصری مانند پتاس، فسفر و کلسیم به مقادیر فراوان نیاز داشته و وجود این عناصر سبب افزایش تولید مواد مؤثره در گیاه می شود.
سرخدار به سرماهای شدید که مدت آن طولانی باشد، حساس است به طوری که دمای 20- درجه سانتیگراد سبب خشک شدن گیاه می شود.
عده ای از محققین معتقدند که انجام هرس مناسب و به موقع سبب باز شدن میوه ها و فعال شدن جوانه های رویشی که بر روی ساقه های مسن قرار گرفته اند گردیده و در نتیجه موجب تولید ساقه های متعدد می شود.
مقابله به آفات سرخدار چینی
آفات رایج Taxus celebica (سرخدار چینی)
از آفات مهم سرخدار چینی میتوان به شتهها، شپشکها (بهویژه شپشک سپردار) و کنههای تارتن اشاره کرد. این آفات با مکیدن شیره گیاه موجب زردی، ضعف عمومی، کاهش رشد و در مواردی دودهای شدن سطح برگها (در اثر عسلک) میشوند. برای کنترل، ابتدا پایش منظم و حذف شاخههای شدیداً آلوده انجام شود و سپس شستوشوی اندامها با آب پرفشار و استفاده از صابونهای حشرهکش یا روغنهای باغبانی در زمان مناسب توصیه میشود.
بیماریهای قارچی و پوسیدگی ریشه
مهمترین بیماریها شامل پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از Phytophthora) و لکهبرگیهای قارچی است که با پژمردگی، قهوهای شدن سوزنها و افت ناگهانی گیاه همراه میشود. اصلیترین راه پیشگیری، مدیریت آبیاری و زهکشی عالی است؛ خاکهای سنگین و ماندابی خطر را افزایش میدهند. در صورت مشاهده علائم، کاهش آبیاری، بهبود تهویه خاک و استفاده هدفمند از قارچکشهای مجاز (طبق برچسب) کمککننده است.
روشهای تلفیقی و پیشگیری
بهداشت باغی (جمعآوری بقایا)، ضدعفونی ابزار هرس، پرهیز از کوددهی ازته افراطی و حفظ فاصله کاشت برای گردش هوا، شدت آفات و بیماریها را کاهش میدهد. تقویت گیاه با تغذیه متعادل و آبیاری دقیق، مقاومت طبیعی Taxus celebica را افزایش میدهد.
نحوه تکثیر سرخدار چینی
تکثیر سرخدار به دو روش جنسی (توسط بذر) و غیرجنسی (تکثیر رویشی) امکان پذیر است.