۱۳۹۳ بیست و دوم دی

اوماری

Poraqueiba sericeaUmari که به فارسی اوماری نامیده میشود، گیاهی از خانواده آیکاسیناسه بومی ناحیه آمازون می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: 23 تا 25 درجه سانتیگراد خاک: متحمل به خاک های فقیر و با بافت سنگین

دانستنیهای علمی

نام علمي

Poraqueiba sericea

نام لاتين

Umari

خانواده (تيره)

Icacinaceae

رده‌بندی علمی و نام‌ها

Poraqueiba sericea که در آمازون به نام «اوماری» شناخته می‌شود، گونه‌ای در خانواده Metteniusaceae است. این گیاه در گذشته در خانواده Icacinaceae طبقه‌بندی می‌شد، اما با بررسی‌های ریخت‌شناسی و مولکولی، به‌طور رسمی به متنیوسیاسه منتقل شده است. جنس Poraqueiba چندگونه‌ای و محدود به جنگل‌های بارانی آمریکای جنوبی است. نام گونه‌ای sericea به معنای «ابریشمی» است و به بافت نرم و گاه نمدی پوست تنه یا برگ‌های جوان اشاره دارد. در زبان‌های بومی، نام‌های محلی متعددی برای این درخت ثبت شده که کاربرد و اهمیت قومی‌گیاهی آن را بازتاب می‌دهد.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

اوماری بومی حوزه آمازون است و عمدتاً در کشورهای پرو، برزیل، کلمبیا و اکوادور گزارش شده است. بیشترین تراکم آن در نواحی کم‌ارتفاع و مرطوب جنگل‌های بارانی حوضه رود آمازون و شاخه‌های فرعی آن دیده می‌شود. پراکنش آن به اکوسیستم‌های گرم‌مرطوب با بارندگی سالانه بالا و نوسان دمایی کم وابسته است. در برخی مناطق، این گونه به‌عنوان یکی از درختان شاخص جنگل‌های ثانویه میانی تا بالغ شناخته می‌شود.

زیستگاه و بوم‌شناسی

Poraqueiba sericea معمولاً در خاک‌های عمیق، نسبتاً اسیدی و غنی از مواد آلی رشد می‌کند. این درخت در لایه تاج میانی جنگل‌های همیشه‌سبز آمازونی حضور دارد و می‌تواند به ارتفاع بیش از 20 متر برسد. میوه‌های درشت و گوشت‌دار آن منبع غذایی مهمی برای پرندگان، میمون‌ها و پستانداران جنگل هستند و در پراکنش بذر نقش کلیدی دارند. وابستگی شدید به جنگل‌های دست‌نخورده، این گونه را در برابر تخریب زیستگاه حساس می‌کند.

تاریخچه کشف و مطالعات علمی

در سده نوزدهم، گیاه‌شناسان اروپایی نمونه‌های Poraqueiba sericea را از اکتشافات آمازون به هرباریوم‌ها منتقل کردند و توصیف گونه‌ای آن در متون فلوری کلاسیک آمریکای جنوبی ثبت شد. در دهه‌های اخیر، مطالعات قوم‌گیاه‌شناسی به استفاده خوراکی و محلی از میوه اوماری پرداخته‌اند و پژوهش‌های جدید ترکیب شیمیایی میوه و بذر را بررسی می‌کنند. بازنگری‌های فیلوژنتیکی مبتنی بر DNA، جایگاه این گونه را در خانواده متنیوسیاسه تثبیت کرده و اهمیت آن را به‌عنوان یک تاکسون کلیدی در درک تنوع جنگل‌های آمازون نشان داده است.

خصوصیات - معرفی

"اوماری" درختی همیشه سبز و کمیاب است که تا ارتفاع 15 تا 25 متر نیز رشد می کند. ولی ارتفاع آن در برخی از کولتیوارها به کمتر از 4 تا 8 متر می رسد.

این درخت دارای میوه های گرد و در اندازه های متوسط (حدود 3 تا 4 اینچ)، با پوستی زرد رنگ می باشد. این میوه ها شباهت زیادی به میوه انبه دارند. گوشت میوه زرد-پرتقالی، معطر و با مزه ای بسیار دلپذیر است.

میوه های رسیده حدود 7 سانتیمتر طول و 5 سانتیمتر عرض دارند.

شرایط نگهداری اوماری

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

23 تا 25 درجه سانتیگراد

خاک مورد نياز

متحمل به خاک های فقیر و با بافت سنگین

این درخت می تواند به سرعت رشد کرده و بسیار بزرگ شود و تاج گسترده ای تشکیل دهد. بنابراین فاصله کشت و فضای مورد نیاز برای رشد این گیاه باید مناسب رشد آن در نظر گرفته شود.

اوماری نسبت به شرایط سیلابی مقاومتی ندارد اما به خوبی می تواند در خاک های بسیار فقیر از نظر مواد غذایی و نیز خاک های سنگین رشد کند.

این گیاه در نواحی با دمای متوسط 23 تا 25 درجه سانتیگراد، و خاک های عمیق و به خوبی آبیاری شده و نیز شرایط آفتاب کامل تا کمی سایه بهترین رشد را دارد.