معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - موریری

نویسنده: محبوبه آشناور

تاریخ انتشار: 1393/11/18

Mouriri guianensis (موریری؛ نام‌های رایج جهانی: Mouriri، Guianan mouriri) از تیره Melastomataceae است و در ایران نام رایج تثبیت‌شده و گسترده‌ای برای آن گزارش نشده است. این گونه به‌صورت درختچه تا درخت کوچک همیشه‌سبز دیده می‌شود و با برگ‌های ساده، متقابل، چرمی و بیضوی با رگبرگ‌های برجسته مشخص می‌گردد؛ گل‌ها معمولاً کوچک، منظم و دارای پرچم‌های متعدد بوده و میوه به‌صورت سته گوشتی تشکیل می‌شود. شرایط رشد مطلوب آن شامل اقلیم گرم و مرطوب، نور از نیم‌سایه تا آفتاب، و خاک‌های عمیق با زهکشی مناسب (اغلب اسیدی تا کمی اسیدی) است و به رطوبت پایدار حساسیت مثبت نشان می‌دهد. این گیاه بومی نواحی گرمسیری آمریکای جنوبی به‌ویژه گویان و پیرامون حوضه آمازون است و در جنگل‌های بارانی کم‌ارتفاع، حاشیه جنگل و زیستگاه‌های نسبتاً مرطوب استقرار می‌یابد.

موریری

نام علمي

Mouriri guianensis

نام لاتين

MURIRI

خانواده (تيره)

Melastomataceae

دانستنیهای علمی

دانستنیهای علمی :

گیاه موریری در آمریکای جنوبی ، برزیل ، بولیوی ، پرو ، اکوادور و ونزوئلا یافت می گردد. موریری متعلق به خانواده ملاستوماتاسه می باشد.

گورگوری (گونه مورد بحث ) یک گونه از سایر گونه های موریری می باشد.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

مرطوب

دماي مورد نياز

شرایط نیمه گرمسیری

خاک مورد نياز

غنی و زهکش دار

خصوصیات ظاهری :

موریری گیاهی همیشه سبز بوده که بوته ای با درختچه ای است.

متراکم بوده و تاج دایره ای شکل دارند. این گونه گیاهی 4 تا 9 متر ارتفاع دارد.

شاخه های پایینی این گیاه امکان دارد به سطح زمین برخورد کند. گیاهی کند رشد است.

میوه های موریری نارنجی مایل به قرمز است. میوه ها شیرین می باشند. گوشت میوه آبدار و نرم است.

قطر میوه ها بالای 25 میلی متر است. میوه ها حاوی 1 تا 3 بذر می باشد.

میوه دهی از دسامبر تا آوریل است. میوه های نارنجی پوست نرم و نازک دارند.

شرایط محیط رشد

شرایط محیط رشد:

موریری در دشت های هموار و دشت های بی درخت یافت می گردد.

همچنین در دشت سیلابی پر باران و نواحی ساحلی محل رشد آن است.

جنگل های مرطوب نیز مکان مناسب پرورش موریری می باشد.

از لحاظ نوری باید در محل های آفتابی و پر نور باشد. موریری در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می کند.

خاک محل کشت آن باید از زهکشی خوبی برخوردار باشد.

نباید دوره های خشکی به آن وارد شود. از کود های ارگانیک و کامل می تواند برای رشد بهتر بهره بگیرد.

بهتر است که فواصل گیاه 5 در 5 در نظر گرفته شود.

مقابله به آفات موریری

آفات مهم موریری (Mouriri guianensis)

مهم‌ترین آفات این گیاه معمولاً شته‌ها، تریپس‌ها و لارو برخی پروانه‌ها هستند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگ و کاهش رشد می‌شوند. تریپس‌ها لکه‌های نقره‌ای روی برگ ایجاد کرده و می‌توانند ویروس‌ها را منتقل کنند. لارو پروانه‌ها برگ‌ها را جویده و سطح فتوسنتز را کاهش می‌دهند.

برای مقابله، ابتدا از روش‌های غیرشیمیایی استفاده کنید: حذف دستی برگ‌های آلوده، شست‌وشوی برگ‌ها با آب و صابون ملایم و جذب حشرات مفید مانند کفشدوزک‌ها. در صورت طغیان آفت، می‌توان از روغن‌های گیاهی یا حشره‌کش‌های کم‌خطر مانند صابون حشره‌کش استفاده کرد.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

لکه‌برگی قارچی، پوسیدگی ریشه و شانکر ساقه از بیماری‌های رایج در شرایط رطوبت بالا هستند. علائم شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، زردی و ریزش برگ، و تیره شدن ریشه‌ها است. آبیاری بیش از حد و زهکش ضعیف، اصلی‌ترین عوامل تشدید این بیماری‌ها هستند.

برای پیشگیری، بستر کشت با زهکش مناسب، پرهیز از غبارپاشی مداوم روی برگ و ضدعفونی ابزار هرس ضروری است. در صورت مشاهده علائم، بخش‌های آلوده را هرس کرده و از قارچ‌کش‌های مناسب (مانند ترکیبات مسی) طبق دستور برچسب استفاده کنید.