انجدان رومی - تکراری cid=60692

خصوصیات - معرفی

انجدان  رومی گیاهی چندساله ازتیره چتریان بوده که بو و طعم آن شباهت زیادی به کرفس دارد. در بسیار از کشورهای دنیا انجدان رومی به منظور خواص دارویی اش به طور گسترده کشت می شود. گیاهی علفی و دارای ساقه ضخیم استوانه ای است به قطر 3 تا 4 سانتیمتر و به ارتفاع یک تا دو متر. این گیاه برگ هایی ضخیم، گوشتدار، منقسم به برگچه هایی با ظاهر لوزی شکل و دندانه های نا مساوی به رنگ سبز تیره و منتهی به دمبرگ استوانه ای مشخص دارد. گل های انجدان رومی بسیار کوچک به ابعاد سه میلیمتر، به رنگ زرد و مجتمع به صورت چتر مرکب به 12 شعاع نابرابر هستند و زنبور عسل از گل های آنها، غذای باارزشی به دست می آورد. قسمت مورد استفاده گیاه ریشه آن است که بویی معطر و طعمی تلخ، گزنده و کمی شیرین دارد و دارای خواص دارویی بسیار است. 

شرایط نگهداری انجدان رومی - تکراری cid=60692

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 22-26 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک های غنی و حاصلخیز

دما و اقلیم

Levisticum officinalis (انجدان رومی) گیاهی چندساله و نسبتاً مقاوم به سرماست که در اقلیم‌های معتدل بهترین عملکرد را دارد. دمای مطلوب رشد معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد است و در گرمای شدید، رشد رویشی کاهش یافته و احتمال تنش آبی بالا می‌رود. در زمستان، گیاه می‌تواند یخبندان‌های ملایم تا متوسط را تحمل کند، اما در مناطق با سرمای بسیار شدید، استفاده از مالچ برای محافظت از طوقه توصیه می‌شود.

نور

این گیاه در نور کامل تا نیم‌سایه به‌خوبی رشد می‌کند. در مناطق خنک، آفتاب کامل باعث رشد قوی و معطرتر شدن اندام‌ها می‌شود؛ اما در مناطق گرم‌تر، نیم‌سایه به‌ویژه در بعدازظهر از پژمردگی و افت کیفیت برگ‌ها جلوگیری می‌کند.

رطوبت و آبیاری

انجدان رومی رطوبت یکنواخت خاک را می‌پسندد و به خشکی طولانی حساس است. آبیاری منظم با هدف مرطوب ماندن خاک (بدون غرقابی) ضروری است. رطوبت نسبی متوسط مناسب است، ولی تهویه خوب برای کاهش خطر بیماری‌های قارچی اهمیت دارد.

خاک و زهکشی

بهترین بستر، خاک‌های لومی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب است. خاک سنگین و مانداب‌دار سبب پوسیدگی ریشه می‌شود، بنابراین افزودن کمپوست و بهبود بافت توصیه می‌گردد. دامنه pH مناسب معمولاً ۶/۰ تا ۷/۵ است.

تغذیه و مدیریت محیطی

کوددهی ملایم با مواد آلی پوسیده، رشد برگ و ساقه را تقویت می‌کند. حفظ لایه مالچ آلی به تعدیل دما، کاهش تبخیر و کنترل علف‌های هرز کمک می‌کند. فضای کافی و گردش هوا نیز برای جلوگیری از شیوع بیماری‌ها و افزایش کیفیت اندام‌های برداشت‌شونده مهم است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

مواد موثره انجدان رومی دارای خواص درمانی مدر و تمیز کننده کلیه ها بوده و برای معالجه بیماری سنگ کلیه و مجاری ادرار استفاده می شوند. از این گیاه به عنوان معرق، خلط آور، اشتها آور و محرک استفاده می شود و از ریشه های این گیاه داروی ضد تشنج، مدر و داروی ضد نفخ تهیه می گردد. ریشه و اندام های هوایی این گیاه حاوی اسانس می باشند. رقم بوداکالازی در گیاه انجدان رومی دارای قابلیت خوبی برای تولید مواد موثره در شرایط اقلیمی محل مورد مطالعه می باشد و میوه رسیده به عنوان بهترین اندام جهت تهیه و تولید اسانس با توجه به عملکرد و اجزای آن، باید مورد برداشت قرار گیرد. این گیاه دارای طبع سرد است.

انجدان رومی

انجدان رومی رازیانه شانه ونوس ستاره ای چویل