اریکا کارنیا

دانستنیهای علمی

گیاه اریکا ، گیاهی است پوششی از خانواده Ericaceae (اریکاسه) که بومی کوههای مر کز و جنوب اروپا میباشد.
این گیاه در سال 1999 توسط کنگره بین المللی گیاه شناسی پذیرفته شد.
اریکا به علت داشتن گلهای زیبا در زمستان ، گیاه زینتی محبوبی به شمار می آید.
برای کاشت توده ای از این گیاه استفاده میشود.
اریکا در جنگلهای مخروطی و یا دامنه های سنگی به خوبی رشد میکند.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 5 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی ،شنی،ماسه ای مرطوب اسیدی و خوب زهکشی شده

این درختچه همیشه سبز و پر پشت حداکثر بلندی بین 30 تا 50 سانتی متر دارد و به نسبت رشد کندی دارد ، بین 5 تا 10 سال طول میکشد تا رشد آن کامل شود.
برگهای این گیاه سوزنی شکل بوده و طول برگها 4 تا 8 میلی متر میباشد.
گلهای این گیاه کوچک و زنگوله شکل میباشند و 4 تا 6 میلی متر طول دارند.
این گلها به رنگهای سفید ، صورتی و قرمز دیده میشوند.
زمان شکوفایی گلها از اواخر زمستان میباشد تا اوایل بهار( اغلب این گیاه زمانی شروع به گل دادن میکند که همه جا پوشیده از برف میباشد.
میوه این گیاه به صورت کپسول زینتی و بی اهمیت میباشد.

شرایط محیط رشد

نگهداری از این گیاه بسیار ساده میباشد:
اریکا باید در محل آفتابی یا نیم سایه قرار داشته باشد .(در سایه رشد خوبی نخواهد داشت.)
دمای هوا بین 1 تا 9 درجه دمای هوای مناسب است.
خاک شنی ماسه ای یا لومی مرطوب و خوب زهکشی شده و کمی اسیدی ، خاک مناسب برای رشد این گیاه میباشد.
آبیاری باید به طور متوسط صورت گیرد.
اگر هرس مورد نیاز است باید بلافاصله بعد از گلدهی گیاه انجام شود.
در خاکهای ضعیف و خشک پوسیدگی ریشه اتفاق می افتد.

این گیاه چون هم در خاک اسیدی و هم قلیایی دوام می آورد ،در بسیاری از مناطق میتواند رشد کند.

مقابله به آفات اریکا کارنیا

آفات رایج اریکا کارنیا

شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی سرشاخه‌ها و ترشح عسلک می‌شوند؛ کنترل با شست‌وشوی گیاه، حذف سرشاخه‌های آلوده و استفاده هدفمند از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی (در هوای خنک) انجام می‌شود. کنه تارعنکبوتی در هوای گرم و خشک موجب لکه‌های ریز زرد و تارهای نازک می‌گردد؛ افزایش رطوبت محیط، دوش آب روی اندام‌ها و در صورت تداوم، کنه‌کش‌های اختصاصی مؤثر است. شپشک‌ها و سپردارها به صورت برجستگی‌های چسبیده روی ساقه دیده می‌شوند؛ پاک‌سازی مکانیکی، هرس شاخه‌های شدیداً آلوده و روغن ولک راهکارهای کلیدی هستند.

امراض مهم و نشانه‌ها

پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف) با زردی، پژمردگی و سیاه‌شدن ریشه همراه است؛ اصلاح زهکشی، کاهش آبیاری و تعویض بستر به خاک اسیدی سبک ضروری است. لکه‌برگی‌های قارچی در رطوبت بالا باعث لکه‌های قهوه‌ای/خاکستری روی برگ می‌شوند؛ حذف برگ‌های آلوده و بهبود گردش هوا توصیه می‌شود. سفیدک سطحی گاهی پوشش پودری ایجاد می‌کند؛ کاهش رطوبت سطحی برگ و قارچ‌کش‌های مناسب در صورت نیاز کاربرد دارد.

پیشگیری و مدیریت تلفیقی

بهترین مقابله، پیشگیری است: آبیاری منظم اما کم‌حجم، پرهیز از آب‌ماندگی، قرنطینه گیاه جدید، ضدعفونی ابزار هرس، و پایش هفتگی پشت برگ‌ها. در مصرف سموم، تناوب مواد مؤثره و رعایت دُز برچسب برای جلوگیری از مقاومت آفات ضروری است.

نحوه تکثیر اریکا کارنیا

تکثیر:
به 2 روش انجام می گیرد.1- کاشت بذر در بهار 2- تقسیم بوته در تابستان

عوارض جانبی - هشدار

هشدار: به طور کلی آفت یا بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمی کند ولی باید مراقب کپک پودری باشید.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره خلنگیان و جنس های آن