گل بهار - گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/05/01
گل بهار - گیاهان بومی ایران
Eranthis longistipitata winter aconite که به فارسی گل بهار نامیده میشود، گیاهی از خانواده آلاله، بومی گرگان، ... می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: 15-18 خاک: کوهپایه ها


نام علمي
Eranthis longistipitata
نام لاتين
winter aconite
خانواده (تيره)

خصوصیات - معرفی


گل بهار یک گیاه علفی گلدار که ریشه آن به صورت غده است. ارتفاع گیاه به 25 سانتی متر می رسند. آنها دارای گل های منفرد هستند. گل ها فقط در طول روز، در هوای بارانی و در غروب بسته می شوند. در نتیجه می توانند از گیاه در برابر رطوبت محافظت کنند. این گیاه به مدت 15 تا 20 روز گل دارد. گل ها بدون دمگل و زرد رنگ که از اواخر زمستان تا اوایل بهار ظاهر می شوند. این گیاه به مکانی سایه آفتاب و خاکی غنی از هوموس با زهکشی خوب و نه چندان خشک نیازمند است. شاخ و برگ ها در فصل تابستان از بین می رود. حداقل دمای قابل تحمل برای این گیاه 15- درجه سانتیگراد است. تکثیر از طریق کاشت بذر در پاییز یا تقسیم گیاه بلافاصله پس از پایان گلدهی و قبل از آنکه برگ ها خشک شوند امکان پذیر است. 



شرایط نگهداری گل بهار



نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه گل بهار
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  گل بهار
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  گل بهار
15-18 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  گل بهار
کوهپایه ها

دمـا و اقلیم مناسب برای Eranthis longistipitata

گیاه Eranthis longistipitata یا گل بهار، بومی مناطق کوهستانی سرد است و زمستان‌های سرد را تحمل می‌کند. این گیاه نیاز به دوره سرمای زمستانه برای جوانه‌زنی و گل‌دهی مطلوب دارد. دمای مناسب رشد رویشی در بهار حدود ۵ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد است و گرمای شدید تابستان می‌تواند باعث خواب زودرس پیازچه‌ها شود.

نور و شدت تابش

گل بهار در طبیعت اغلب زیر درختان خزان‌دار رشد می‌کند. نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم بهاری برای این گونه ایده‌آل است. قرارگیری در آفتاب کامل در اواخر بهار و تابستان، به‌ویژه در مناطق گرم، می‌تواند منجر به سوختگی برگ‌ها و کاهش طول عمر دوره رشد شود.

رطوبت، آبیاری و خاک

این گیاه خاک‌های نسبتاً مرطوب اما با زهکش عالی را ترجیح می‌دهد. رطوبت یکنواخت در زمستان و اوایل بهار ضروری است، اما ماندآبی به سرعت موجب پوسیدگی پیازچه‌ها می‌شود. بهترین بستر ترکیبی از خاک باغچه سبک، کمی ماسه و مواد آلی پوسیده است. pH خاک خنثی تا کمی قلیایی مناسب است و در تابستان خاک باید کمی خشک‌تر نگه داشته شود تا چرخه طبیعی خواب گیاه حفظ گردد.





منابع :

مجله جامع کشاورزی و فضای سبز



ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 



گياهان ديگر از همين خانواده :
 

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4 از ۵، بر اساس 5 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید