دافنه مزریوم (*Daphne mezereum*) درختچه‌ای برگ‌ریز و عمدتاً بومی اروپا و بخش‌هایی از آسیای معتدل است و به‌طور طبیعی در حاشیه جنگل‌ها، زیرآشکوب جنگل‌های پهن‌برگ، دامنه‌های خنک و خاک‌های نسبتاً غنی و دارای زهکش مناسب می‌روید. برای رشد، نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم را ترجیح می‌دهد (به‌ویژه نور فیلترشده زیر درختان)، به سرما مقاوم است و در دماهای معتدل تا سرد عملکرد بهتری دارد؛ رطوبت خاک یکنواخت (نه غرقابی) و رطوبت هوای متوسط برای آن مناسب است. از نظر ظاهری، شاخه‌ها راست و نسبتاً کم‌انشعاب‌اند؛ برگ‌ها باریک تا بیضوی و معمولاً در انتهای شاخه‌ها تجمع می‌یابند. گل‌ها معطر، کوچک و اغلب صورتی-ارغوانی (گاهی سفید) هستند و در اواخر زمستان تا اوایل بهار، پیش از ظهور کامل برگ‌ها، روی چوب سال قبل ظاهر می‌شوند. میوه‌ها شفت‌های کوچک قرمزِ براق و بسیار سمی‌اند. نام رایج جهانی آن **Mezereon** یا **February daphne** است و در ایران معمولاً با نام‌های «**دافنه**» یا «**مزریون/مزریوم**» شناخته می‌شود. این گونه به **سمّیت بالا** (به‌ویژه میوه و پوست ساقه) و کاربردهای محدودِ سنتیِ دارویی در گذشته شهرت دارد، اما مصرف خودسرانه آن خطرناک است.