۱۴۰۴ ششم دی

کرانبری جارویی

این گیاه با نام علمی Corema conradii و نام مرسوم (Broom Crowberry) که به فارسي کرانبری جارویی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Ericaceae بومي بومی شمال‌شرق آمریکای شمالی؛ سواحل و مناطق شنی ماساچوست، رود آیلند، لانگ آیلند و بخش‌هایی از شرق کانادا مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک‌های بسیار سبک و شنی با زهکشی عالی؛ فقیر از مواد آلی؛ pH اسیدی (حدود 4.5 تا 6)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و نام‌گذاری

Corema conradii که در فارسی گاهی «کرنبری جارویی» نامیده می‌شود، گونه‌ای از تیره Ericaceae (خلنگیان) است. این گونه در گذشته در تیره Empetraceae قرار می‌گرفت، اما مطالعات مولکولی آن را در خانواده خلنگیان جای داده‌اند. جنس Corema شامل دو گونه پذیرفته‌شده است: C. conradii در آمریکای شمالی و C. album در اروپای غربی. گونه C. conradii به افتخار گیاه‌شناس آمریکایی Samuel Conrad نام‌گذاری شده است و نخستین توصیف رسمی آن در اوایل قرن نوزدهم منتشر شد.

ویژگی‌های گیاه‌شناسی

Corema conradii یک درختچه پاکوتاه، همیشه‌سبز و دوپایه است؛ یعنی گل‌های نر و ماده روی بوته‌های جدا قرار می‌گیرند. برگ‌ها باریک، سوزنی‌شکل و چرمی هستند که با کاهش تعرق، سازگاری خوبی با خاک‌های خشک و شنی فراهم می‌کنند. میوه شبیه توت کوچک، تیره‌رنگ و آبدار است، اما از نظر ساختار، در واقع شبه‌توت (drupe-like) به شمار می‌آید. این گونه ریشه‌های افقی گسترده دارد و در پایداری تپه‌های شنی و کنترل فرسایش نقش مهمی ایفا می‌کند.

زیستگاه و پراکنش بومی

زیستگاه طبیعی C. conradii عمدتاً سواحل شمال‌شرقی آمریکای شمالی است، از ایالات مین و نیوهمپشایر تا ماساچوست، نیوجرسی و بخش‌هایی از نوا اسکوشیای کانادا. این گیاه در تپه‌های شنی ساحلی، زمین‌های ماسه‌ای اسیدی، جنگل‌های کاج کم‌تراکم و کراسبِل (heathland) رشد می‌کند. تحمل بالایی به باد، شوری اسپری آب دریا و فقر مواد غذایی خاک دارد و اغلب با گونه‌هایی مانند Pinus rigida و Gaylussacia spp. همراه است.

بوم‌شناسی و تاریخچه حفاظتی

Corema conradii به آتش‌های طبیعی با شدت کم سازگار است و پس از سوختن پوشش زمینی می‌تواند مجدداً جوانه بزند یا از بذرهای نهفته تجدید شود. کاهش آتش‌سوزی‌های طبیعی، توسعه ساحلی و تغییر کاربری زمین، بسیاری از جمعیت‌های آن را تکه‌تکه و کوچک کرده است. در چند ایالت، این گونه به‌عنوان گیاه نادر یا در معرض تهدید فهرست شده و برنامه‌های حفاظتی شامل پایش جمعیت‌ها، مدیریت آتش کنترل‌شده و جلوگیری از تخریب زیستگاه برای آن پیشنهاد شده است.

خصوصیات - معرفی

ریخت‌شناسی کلی Corema conradii

Corema conradii یک درختچه‌ی همیشه‌سبز و خزنده از تیره اریکاسه است که معمولاً ارتفاعی بین ۲۰ تا ۶۰ سانتی‌متر دارد. فرم کلی گیاه بالشتکی و متراکم است و توده‌هایی فشرده بر سطح خاک ایجاد می‌کند. این ریخت متراکم، گیاه را در برابر باد و خشکی محافظت کرده و نقش مهمی در تثبیت خاک‌های شنی دارد.

ساقه و شاخه‌ها

ساقه‌ها چوبی، باریک و به شدت منشعب‌اند و اغلب به صورت خمیده یا خزنده روی سطح خاک گسترده می‌شوند. پوست ساقه در بخش‌های مسن‌تر رنگ قهوه‌ای تا خاکستری دارد، در حالی که شاخه‌های جوان‌تر سبز تا سبز مایل به قهوه‌ای دیده می‌شوند. شاخه‌ها ریز-گره و انبوه بوده و فاصله میان‌گره‌ها کوتاه است که ظاهر فشرده و ظریف به گیاه می‌بخشد.

برگ‌ها

برگ‌ها کوچک، باریک و سوزنی‌شکل هستند و معمولاً طولی حدود ۳ تا ۷ میلی‌متر دارند. سطح برگ سبز تیره و براق است و در مقطع عرضی شکلی تقریباً استوانه‌ای یا نیمه‌استوانه‌ای نشان می‌دهد. برگ‌ها به‌صورت متراکم در اطراف شاخه‌ها قرار گرفته و حالتی شبه-اره‌ای ایجاد می‌کنند. لبه برگ‌ها به سمت داخل خم شده و روزنه‌ها اغلب در فرورفتگی‌ها یا سطح زیرین متمرکز می‌شوند که به کاهش تعرق کمک می‌کند.

گل‌ها و اندام‌های زایشی

Corema conradii گیاهی دوپایه است؛ یعنی گل‌های نر و ماده روی بوته‌های جدا قرار می‌گیرند. گل‌ها بسیار کوچک، بدون گلبرگ‌های نمایان و در محور برگ‌ها ظاهر می‌شوند. گل‌آذین‌ها به صورت خوشه‌های کوچک یا گروه‌های فشرده در نوک شاخه‌ها قرار دارند. رنگ عمومی گل‌ها سبز مایل به زرد تا متمایل به قرمز-قهوه‌ای است و به دلیل اندازه ریز بیشتر توسط ذره‌بین یا مشاهده نزدیک قابل تشخیص دقیق‌اند.

شرایط نگهداری کرانبری جارویی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک‌های بسیار سبک و شنی با زهکشی عالی؛ فقیر از مواد آلی؛ pH اسیدی (حدود 4.5 تا 6)

معرفی کلی شرایط محیطی Corema conradii

Corema conradii یا کرانبری جارویی یک درختچه همیشه‌سبز سوزنی‌برگ است که به زیستگاه‌های شنی و فقیر از نظر غذایی در سواحل شرقی آمریکای شمالی سازگار شده است. این گیاه تنها در صورت شبیه‌سازی شرایط طبیعی خود در باغ یا گلخانه به‌خوبی رشد می‌کند.

دما و نیاز سرمایی

این گونه به آب‌وهوای خنک تا معتدل سرد عادت دارد. دمای بهینه رشد در فصل گرم حدود ۱۵ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد است و گرمای بالای ۳۰ درجه، اگر با خشکی همراه شود، به گیاه استرس وارد می‌کند. تحمل یخبندان سبک تا متوسط را دارد و یک دوره زمستانه سرد برای حفظ چرخه طبیعی رشد آن مفید است.

نور و شدت تابش

کرانبری جارویی در رویشگاه طبیعی خود در مناطق کاملاً آفتابی یا نیمه‌آفتابی رشد می‌کند. برای رنگ خوب شاخساره و تولید میوه، دریافت حداقل ۶ ساعت نور مستقیم در روز توصیه می‌شود. در مناطق بسیار گرم، سایه‌روشن بعدازظهر می‌تواند از سوختگی سوزن‌ها جلوگیری کند.

رطوبت هوا و آبیاری

این گیاه خشکی‌پسند است اما ریشه‌های سطحی آن از رطوبت یکنواخت و نه غرقابی بهره‌مند می‌شوند. خاک باید بین دو آبیاری تا حدی خشک شود، اما هرگز برای دوره‌های طولانی کاملاً بی‌آب نماند. رطوبت نسبی متوسط محیط (۴۰–۶۰٪) کفایت می‌کند و از آبیاری روی برگ‌ها باید پرهیز شود.

خاک، زهکشی و pH

Corema conradii در خاک‌های سبک، شنی و بسیار خوب زهکش‌دار بهترین رشد را دارد. ایستابی آب یا خاک رسی فشرده می‌تواند به سرعت موجب پوسیدگی ریشه شود. خاک باید اسیدی تا کمی اسیدی (pH حدود ۴٫۵ تا ۶) و از نظر مواد غذایی نسبتاً فقیر باشد؛ افزودن مقدار کم کمپوست برگی یا خاک برگ سوزنی‌برگان به بهبود ساختار و نگهداری رطوبت بدون کاهش زهکشی کمک می‌کند.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين خانواده :
 

اریکا کارنیا انکیانتوس رگ‌قرمز توت فرنگی وحشی درخت توت فرنگی

  محسن شهاب الدین