اصولا در باغداری مرکبات هر ساله قبل از فصل بهار و به منظور کنترل آفات گیاهی از جمله انواع شپشک های نباتی، کنه قرمز و همچنین بیماری فوماژین (دوده)، روغن ولک با غلظتی مشخص به همراه کنه کش های رایج بر روی تاج درخت سمپاشی می شود.
نکته بسیار مهمی که در سمپاشی دوره خواب (پیش بهاره) باید به آن توجه شود بازه زمانی دقیق عملیات فوق می باشد. سمپاشی باید بعد از سپری شدن خطر سرمای شدید زمستان و قبل از ظهور رشد جدید (متورم شدن جوانه) صورت گیرد.
اگر روغن پاشی زمستانه بعد از شروع رشد جدید و در غلظت های بالا انجام شود با توجه به اینکه روغن ولک از مشتقات نفتی می باشد منجر به حاشیه سوزی سرآغازه های برگ و در ادامه سرآغازه های در حال ظهور گل می شود که بالطبع منجر به عدم رشد کامل سرآغازه های برگ در حال نمو می شود، به تعبیری دیگر نسبت برگ های جدید بدون در نظر گرفتن گل آذین های برگدار در درخت کاهش می یابد.
توصیه اکید می شود با در نظر گرفتن شرایط رشدی درخت و همچنین شرایط آب و هوایی و قبل از رشد محسوس جوانه های های رویشی اقدام به روغن پاشی پیش بهاره به همراه کنه کش های رایج نمایید (با در نظر گرفتن فاصله زمانی حداقل دو هفته ای بین سمپاشی با قارچ کش های مسی و روغن پاشی پیش بهاره).
در سمپاشی های پیش بهاره به هیچ وجه از حشره کش های فسفره بویژه کلرپیریفوس در ترکیب سموم استفاده نشود (به علت جلوگیری از عارضه برآمدگی های طولی گوه ای شکل در پوست میوه).