درخت عناب یا خرمای چینی در اغلب نقاط ایران می روید ، محصول می دهد و با بیشتر آب و هوای مناطق ایران سازگار است. این درخت در برابر كم آبی بسیار مقاوم می باشد.عناب جزء درختان مقاومی است که قابلیت رشد در زمینهای کم آب وباکیفیت پایین رادارا بوده ودرطی دوران خشکسالی وپدیده سرمازدگی ازمعدود گیاهانی می باشد که خسارت بسیار اندکی را متحمل گردیده است.
عناب درختچه ای است با شاخه های کوتاه یا درختی به ارتفاع 6 تا 10 متر ،پوست تنه آن ناهموار چوب آن بسیار محکم و به رنگ قهوه ای است . برگهای آن ساده و قلبی شکل می باشد و در دوطرف شاخه به صورت متناوب قرار دارد. سطح فوقانی برگ ، سبز تیره و سطح تحتانی آن سبز روشن می باشد . گلهای عناب دوجنسی هستند . این گلها معطرند و به وسیله حشرات گرده افشانی می شوند تک درختان عناب نیز محصول طبیعی می دهند و این نشانه خودباروری آن است.میوه ها شفت ، بیضوی تا کروی به رنگ قرمز تیره یا متمایل به مشکی ، گوشت میوه سفید و شیرین مزه و خوراکی ، میوه گیاه بخش دارویی این گیاه را تشکیل می دهد این میوه به افزایش وزن بدن کمک میکند ، قدرت ماهیچه ها را زیاد نموده و بنیه بدن را افزایش میدهدِ.تصفیه کننده خون بوده و به هضم غذا کمک میکند .عناب در درمان نامرتب بودن ضربان قلب ،خستگی اعصاب ،عرق شبانه وتعرق زیاد بدن استفاده میشوند .
عناب را نمی توان در سایه کاشت کرد.این درخت برای رشد و تولید میوه به وجود نور مستقیم برای مدت حداقل 8-6 ساعت نیاز دارد.البته گاهی بیان شده است که مکان نیمه آفتاب حدود 5 ساعت نور مستقیم آفتاب در طی روز نیز برای رویش و میوه دهی این گیاه کافی است.
درخت عناب نسبت به وجود گچ و ترکیبات آهکی نسبتاً حساس است و در این گونه خاک ها رشد کافی نمی کند و میوه دهی آن کاهش می یابد. خاکهای آبگیر را دوست ندارد و در زمینهای باتلاقی خوب نمی روید .ریشه آن نیاز به اکسیژن دارد و در کنار آبهای جاری بهتر نتیجه می دهد . این گیاه نسبت به شوری متحمل است و فقر غذایی خاک را تا حدودی تحمل می کند.PHخاک مناسب 4.5 تا 8.4 و بافت خاک شنی لومی می باشد .
درختان عناب با توجه به شرایط آب و هوایی هر منطقه به 6 تا 8 آبیاری در سال نیاز دارند،در ابتدای کاشت و در سال اول آبیاری هر 4 تا 5 روز و در سالهای بعدی هر 12 تا 15 روز صورت می گیرد ، در برخی مناطق کوهستانی گاهی درخت را در طول فصل رشد از 3 بار در سال بیشتر آبیاری نمی کنند نهال عناب مناسب برای کاشت باید جوان و دو ساله باشد و ارتفاع آن از 5/1 متر بیشتر نباشد تا در هنگام جابجایی نهال کمترین آسیب را ببیند. همچنین تنه آن قرمز رنگ باشد . سیاه ، خاکستری شیاردار نشان از سن بالا یا آب نخوردن یا ضعیف بودن نهال عناب است .
فاصله درختان عناب از یکدیگر بسته به این که درخت به چه منظوری کاشته می شده فرق می کند. اگر هدف به دست آوردن میوه باشد باید نهالها چهار تا پنج متر دور از یکدیگر نشانده شوند.در کشت سنتی درخت عناب را کود نمی دهند ولی برای برداشت محصول بیشتر باید کود داده شود. بهترین کود همان کودهای یک ساله حیوانی می باشد که در پاییز روی زمین می پاشند سپس فاصله بین درختان عناب را شخم می زنند تا کودها با خاک مخلوط شود. در حدود اردیبهشت ماه کمی کود سفیدشکری ( اوره ) نیز مفید است ، که پس از کودپاشی ، آبیاری مفصلی را می طلبد.
تکثیرعناب به وسیله جابجایی پاجوش ها ،کاشت بذر ،قلمه ،خواباندن هوایی می باشد .بهترين راه زياد كردن درخت عناب ، جابجایی پاجوشهای ريشه دار است. زيرا مطمئن تر خواهد بود. در هر سال یک درخت بزرگ ( درختان مادر ) ، دهها پاجوش قابل جابجایی دارد.