معرفی بیماری شایع لکه سیاه رز - فوت و فن های باغبانی

علائم اولیه از حاشیه ها شروع شده و تولید لکه های نامنظم وبزرگ سیاه رنگ میکند. بافت برگ در اطراف لکه ها زرد شده و در صورت پیشرفت بیماری تمام برگ زرد شده و پیش از موعد ریزش می یابند و بوته ها لخت به نظر می رسند. در ارقام مقاوم و یا در شرایط محیطی نامساعد، فقط لکه های بسیار ریز سیاه تشکیل شده و برگها دچار زردی یا خزان نمی شوند.

لکه های برجسته روی ساقه به ندرت ساقه را از بین می برند ولی از نظر زمستان گذرانی اهمیت دارند. لکه های مشابه روی دمگلها و کاسبرگها هم ممکن است تشکیل شود. علاوه بر این گسترش بیماری سبب کاهش زیبایی و گلدهی گلهای رز خواهد شد و شرایط را برای حمله سایر آفات و بیماریها فراهم می کند.

قارچ عامل بیماری از طریق آب باران، افراد در عملیات زراعی، حشرات و جریان هوا انتشار می یابد. البته گیاهان آلوده از عوامل مهم ورود بیماری به گلخانه می باشند .قارچ در آب و هوای مرطوب و درجه حرارت حدود 24 درجه سانتیگراد فعال می‌شود. در حدود 7 ساعت ماندن برگ در این شرایط سبب آن می‌شود که قارچ جوانه بزند و علائم بر روی برگ بعد از گذشت 3 تا 10 روز آشکار می‌شود. در هوای خشک هیچ گونه آلودگی اتفاق نخواهد افتاد. برگ ها در مرحله اولیه رشد)6 تا 33روزه( بیشترین حساسیت را دارند. هر دو سطح رویی و زیرین برگ نیز حساس است.

مدیریت بیماری »» 1- نباید اجازه داد برگ ها بیش از 7 تا 12 ساعت خیس بمانند و یا در معرض رطوبت بسیار بالا قرار گیرند. 2- گیاهان آلوده یا مشکوک نباید با آب غبارپاشی شوند و اگر غبارپاشی شوند توصیه می شود فقط صبح زود و هنگام گرم شدن هوا انجام گیرد. 3-از آبیاری بیش از حد در روزهای ابری و مرطوب باید جلوگیری شود. 4-آبیاری بهتر است در اوایل صبح انجام گردد تا شاخ و برگ بوته ها فرصت کافی برای خشک شدن در طول روز داشته باشند.5-جمع آوری و سوزاندن برگهای خزان کرده و بقایای ناشی از هرس به منظور جلوگیری از زمستان گذرانی عامل بیماری 6 -جلوگیری از کاشت متراکم بوته ها به منظور جریان هوا در تاج پوشش گیاه. 7 -استفاده از قارچکشهایی نظیر زینب، مانب، کاپتان، فناریمول، مانکوزب، بنومیل، پروپیکونازول، تیوفانات متیل و .... در هنگام مشاهده اولین عالئم بیماری و تکرار سمپاشی هر 33 روز یک بار ) حداقل سه تکرار شود.لبته در صورت عدم رعایت نکات زراعی و بهداشتی فوق الذکر، سمپاشی بی نتیجه خواهد بود.