با سلام اطلاعاتي جامع و كاملتر در رابطه با گياه خ

خرزهره

نام لاتین: Nerium olinder
تیپ رویشی: درختچه
وضعیت خزان: هميشه سبز
سرعت رشد: سریع
ارتفاع: 3 متر
قطر تاج: 2 متر
نیاز نوری: آفتابی
نیاز آبی: کم نیاز
معیار زیبایی: گل و شاخساره
زمان ظهور معیار زیبایی: اواسط بهار تا اواسط پاييز
قابلیت هرس: هرس پذیر
مقاومتهای اکولوژیک: مقاوم به گرما و کم آبی
خاک مناسب: هر نوع خاک
کاربرد در فضای سبز: کاشت در جنگلکاریها و کمربند سبز
وضعیت سازگاری با شرایط اکولوژیک موجود: خوب

خرزهره
نام علمی: Nerium oleander
نام های خارجی: Rose-bay، Oleander
خرزهره یکی از مهمترین گیاهان زینتی در سراسر جهان محسوب می شود. از این گیاه به عنوان سم موش، انگل کش و حشره کش استفاده می شود. برگ های آن را له کرده و برای کنترل حشرات از آن استفاده می کنند. سیستم ریشه ای آن گسترده بوده و بنابراین در کنترل فرسایش می تواند موثر واقع شود. گلدهی خرزهره در طول سال به صورت دائمی اتفاق می افتد. گل های این درختچه معمولاً سفید یا صورتی بوده ولی با وجود اصلاح ارقام جدید، رنگ های جدیدی از جمله صورتی کمرنگ تا پررنگ، بنفش، قرمز، ارغوانی، زرد آلویی، مسی و نارنجی از آن به دست آمده است. توانایی خرزهره براي سازگار شدن با انواع مختلفی از خاك ها یکی از دلایل براي استفاده گسترده از این گیاه، در منظرسازي اطراف سواحل است، اگرچه برخی اوقات به وسیلۀ جذر و مد و همچنین طوفان، که آب دریا را با خود به کنار این گیاه می آورد، آسیب هایی می بیند.
خرزهره درختچه ای همیشه سبز و حساس به سرما بوده و معمولا ارتفاعی حدود 2 تا 4 متر دارد، ولی گاهی اوقات تا 6 متر هم می رسد. برگ های سادۀ خرزهره به صورت فراهم سه تایی روی ساقه ها آرایش یافته اند. گل ها به تعداد زیادی در گل آذین دیهیم ظاهر می شوند. برگ های آن تا حدودی شبیه زیتون (ولی با مقیاسی بزرگ تر) بوده و به همین دلیل نام گونۀ آن را Oleander گذاشته اند.
خرزهره بومی مناطق مدیترانه ای بوده و تمام قسمت های آن بسیار سمی است. اصلی ترین مادۀ سمی آن الئاندرین است. برای بهترین گلدهی نیازمند آفتاب کامل است. در شرایط سایه به صورت دراز و باریک رشد کرده و گلدهی آن به شدت تحت تأثیر قرار می گیرد. به انواع مختلفی از خاک ها با طیف واکنش وسیع سازگار شده است، ولی در خاک های با زهکشی خوب و حاصلخیز رشد بهتری دارد. در مقابل آهک از خود مقاومت نشان می دهد و به سطح بالایی از سدیم، کلر و نمک هاي مشابه مقاوم است. نیاز کودی کمی دارد. به گرما و خشکی مقاوم است، ولی برای بهترین رشد نیاز به آبیاری در ماه های گرم و خشک دارد. ولی در ماه های سرد سال تا حد امکان آبیاری کم باشد.
تکثیر خرزهره معمولاً به وسیلۀ قلمه هاي انتهایی ساقۀ چوب نرم سبز که اوایل پاییز گرفته شده اند، افزایش می یابد. البته خوابانیدن انتهایی و هوایی نیز برای افزایش خرزهره کاربرد دارد.
خرزهره عموماً براي بهترین گلدهی به برخی از هرس ها نیاز دارد. گلدهی خرزهره روی شاخه های جدید اتفاق می افتد، بنابراین تحریک شاخه دهی جانبی می تواند تعداد گل را افزایش دهد. پاجوش ها یا نرك هایی ممکن است از اطراف قسمت پایینی ساقۀ اصلی یا از ریشه رشد کنند. پاجوش دهی بیش از حد مخصوصاً در گیاهان جوان گلدهی را متوقف می کند. هرس انتهایی براي حذف خوشه هاي گل هاي قدیمی تعداد سرشاخه هاي گل دهنده را افزایش خواهد داد.

درختچه‌ای سمی و همیشه‌سبز از راسته گل‌سپاسی‌سانان (Gentianales)، تیرهٔ خرزهرگان (Apocynaceae) است که به طور معمول در پارک‌ها برای اهداف زینتی کاشت می‌شود.
این گیاه را در فارسی گیش، شبرنگ، جار، پهی و پی‌خوره نیز می‌نامند.[۱]
برگ خرزهره به برگ بید شبیه‌است ولی از برگ بید ستبرتر و بزرگ‌تر است. گل‌های سرخ و سفید دارد و حیوانات اگر برگ آنرا بخورند می‌میرند.[۲]
خرزهره دارای ساقه بسیار و برگهای سه تائی و گلهای رنگین که در نقاط گرم و خشک می‌روید و همه آن بواسطه «گلیکوزوئیدهای قلبی» موجود در آن بویژه اولئاندرین سمی است . گونه خودروی این درختچه در جنوب ایران از جمله در حوالی جهرم و لار و جزایر خلیج فارس و بندرعباس و سیرجان دیده شده‌است.[۳]
خر زهره، درختچه ای همیشه سبز با حداکثر ارتفاع ۶ متر است. گل های سفید، قرمز و یا صورتی خرزهره از اوائل تابستان ظاهر می شوند، دوره گلدهی بسیار طولانی است بطوریکه گلدهی تا اواسط پاییز ادامه می یابد. این درختچه هرس پذیر است و می توان آن را به عنوان پرچین بکار برد. برگ های خرزهره، سمی هستند و باید از کاشت آن در محل بازی کودکان اجتناب کرد. خرزهره به آفتاب کامل نیاز دارد و به کم آبی مقاوم است، در انواع مختلف خاک هم می¬تواند رشد کند. این درختچه به سرمای زیاد، حساس است و در زمستان¬های سرد دچار سرمازدگی و خشک شدن شاخ و برگ می¬شود. تکثیر خر زهره از طریق قلمه و جدا کردن پاجوش¬های آن می باشد