قلمه پتوس با ریشه‌های بزرگ و قدیمی: بکارم یا ریشه‌ها را قطع کنم؟

با همين ريشه‌ها مي‌توانيد خيلي راحت در خاک بکاريد و معمولاً نيازي به قطع کردنشان نيست. ريشه‌هاي بزرگ و قديمي اگر سالم باشند (سفت، روشن/کرم، بدون بوي بد و لِهيدگي)، دقيقاً همان چيزي‌اند که به قلمه کمک مي‌کنند سريع‌تر در خاک جا بيفتد. قطع کردن ريشه‌ها بيشتر شبيه اين است که به گياه بگوييم: «از اول شروع کن!» 😄

اما يک “اما”ي گياه‌پزشکي داريم: اگر ريشه‌ها قهوه‌اي تيره، لِه، لزج شده‌اند يا بوي بد مي‌دهند، احتمال پوسيدگي وجود دارد. در اين حالت، بهتر است بخش‌هاي خراب را با قيچي تميز و ضدعفوني‌شده حذف کنيد و فقط قسمت‌هاي سالم را نگه داريد. اگر تقريباً همه ريشه‌ها خراب‌اند، بله، مي‌توانيد ريشه‌ها را تا جايي که بافت سالم ديده شود کوتاه کنيد و قلمه را دوباره در آب/پرليت ريشه‌دار کنيد.

براي انتقال از آب به خاک، مهم‌ترين نکته اين است که ريشه‌هاي آبي کمي “نازپرورده” هستند و بايد به خاک عادت کنند. پس از خاکي کردن، خاک سبک و هواخور انتخاب کنيد (مثلاً کوکوپيت/پيت + پرليت + کمي خاک‌برگ)، گلدان زهکشي عالي داشته باشد، و ۲–۳ هفته اول خاک را يعني مرطوب نگه داريد، نه خيسِ خيس. نور زيادِ غيرمستقيم هم کمک مي‌کند شوک کمتر شود 🌿.

اگر ريشه‌ها خيلي بلند و درهم هستند، لازم نيست بي‌رحمانه قطعشان کنيد؛ کافي است کمي مرتبشان کنيد تا داخل گلدان بدون تا خوردن شديد جا بگيرند. دفن کردن گره (Node) داخل خاک هم خوب است چون از همان نقاط مي‌تواند ريشه‌هاي جديد و قوي‌تر بسازد. فقط يادتان باشد آبياري زياد = دعوت رسمي به قارچ و پوسيدگي!

براي اطلاعات بيشتر و نکته‌هاي حرفه‌اي‌تر درباره نگهداري پتوس و قلمه‌زني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.