۱۳۹۳ سوم دی

نخل بادبزنی ارّه ای

Serenoa repenssaw palmetto که به فارسی نخل بادبزنی ارّه ای نامیده میشود، گیاهی از خانواده نخلیان بومی بومی جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی خشک دمای محیط: -4 تا 36 درجه سانتیگراد خاک: مقاومت به خاک های خشک و با بافت های مختلف

نام علمي

Serenoa repens

نام لاتين

saw palmetto

خانواده (تيره)

Arecaceae (Palmae)

خصوصیات - معرفی

گیاه نخل بادبزنی اره ای، نخل کوچکی است که در حداکثر رشد خود به 2 تا 3 متر ارتفاع می رسد. دارای تنه ای پراکنده است که بصورت انبوه در زمین های ساحلی و شنی یا در جنگل های کاج و زیر درختان جنگلی رشد می کند. ساقه ها یا تنه بصورت مستقیم رشد می کند.

این گیاه بومی جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا است که اغلب تا سواحل اقیانوس اطلس امتداد دارد.

نخل بادبزنی اره ای درختی بسیار سخت و به شدت کند رشد است و دوره زندگی و عمر طولانی (حتی با 500 تا 700 سال عمر) دارد.

این گیاه یک نخل بادبزنی با برگ های است که دارای یک دمبرگ انتهایی و مشترک در انتهای بادبزن ها می باشد. هر برگ حدود 20 برگچه دارد. دمبرگ بصورت یک بازوش نرم، اره ای شکل یا خاردار است که دلیل نامگذاری این نوع نخل بادبزنی نیز وجود دمبرگ های اره ای شکل آن است. دندانه ها و خارها به راحتی قابل شکستن و حذف کردن هستند. برگ ها به رنگ سبز روشن و در گیاهان روییده در خط ساحلی به رنگ نقره ای-سفید هستند. این برگ ها 1 تا 2 متر طول داشته و طول هر برگچه نیز به 50 تا 100 سانتیمتر می رسد. برگ های این نوع نخل مشابه برگ های نخل جنس Sabal هستند.

گل ها به رنگ سفید مایل به زرد بوده که حدود 5 میلیمتر عرض دارد. این گل ها در خوشه های انبوه و متراکم تولید می شوند که هر خوشه بیش از 60 سانتیمتر طول دارد.

میوه ی این گیاه بزرگ، سیاه مایل به قرمز و شفت است که به عنوان یک منبع غذایی مهم برای حیوانات وحشی و نیز انسان ها در گذشته بوده است.

شرایط نگهداری نخل بادبزنی ارّه ای

نور مورد نياز

متوسط

آبياري و رطوبت

کمی خشک

دماي مورد نياز

-4 تا 36 درجه سانتیگراد

خاک مورد نياز

مقاومت به خاک های خشک و با بافت های مختلف

این گیاه در مکان های سایه – آفتاب بهتر رشد می کند. همچنین نسبت به انواع مختلفی از خاک ها اعم از قلیایی، رسی، شنی، اسیدی و لومی نیز مقاوم است و می تواند رشد کند. نخل بادبزنی اره ای نسبت به خشکی خاک و تجمع املاح در خاک نیز بسیار مقاوم می باشد.

میانگین دمای سالیانه برای رشد این گیاه نیز بین -4 تا 36 درجه سانتیگراد است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

بخش هایی از درخت نخل بادبزنی برای بشر نیز قابل خوردن است ولی اکثر بخش های سبز آن دارای مزه ی تلخ و ناخوشایندی هستند.

میوه های این گیاه غنی از اسیدهای چرب و فیتوسترول ها هستند. طبق تحقیقات انجام شده، مشخص شد که عصاره استخراج شده از میوه ها برای درمان بیماری بزرگ شدن پروستات (BPH) بسیار مفید می باشند. دو میلیون مرد آمریکایی از این گیاه برای درمان این بیماری استفاده می کنند. همچنین عصاره ی این گیاه در درمان سرطان های پروستات نیز بسیار مفید است.

نخل بادبزنی اره ای همچنین برای درمان کم بودن تعداد اسپرم، افزایش قوای جنسی، کم کردن موهای زائد، درمان برونشیت، دیابت، التهاب و میگرن نیز کاربرد دارد. ولی کاربرد اصلی و اثبات شده ی آن در درمان بیماری ها و سرطان های پروستات است.

این درخت در برابر حریق بسیار مقاوم است و در اماکنی که دچار حریق شده باشد، این درخت به دلیل وجود ریشه ها و ریزوم های قوی آسیبی نمی بیند.

معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - نخل بادبزنی ارّه ای

مقابله به آفات نخل بادبزنی ارّه ای

آفات:

این گیاه به عنوان غذا برای لاروهای تعدادی از لپیدوپتراها بخصوص گونه ی Batrachedra decoctor مناسب است.

نحوه تکثیر نخل بادبزنی ارّه ای

تکثیر نخل بادبزنی اره ای توسط کشت بذر صورت می گیرد اما نهال های بذری بسیار کند رشد می باشند.

تولیدمثل Serenoa repens در طبیعت

نخل بادبزنی ارّه‌ای (Serenoa repens) در زیستگاه‌های گرم و مرطوب جنوب‌شرقی آمریکا، عمدتاً از طریق بذر تولیدمثل می‌کند. گل‌ها معمولاً در خوشه‌های سفید-کرم ظاهر می‌شوند و با کمک حشرات گرده‌افشان (به‌ویژه زنبورها) گرده‌افشانی انجام می‌گیرد. پس از تشکیل میوه‌های گوشتی و تیره‌رنگ، بذرها توسط جانوران میوه‌خوار و همچنین جابه‌جایی آب و خاک پراکنده می‌شوند. جوانه‌زنی در طبیعت اغلب کند است و به رطوبت پایدار و دمای گرم وابستگی دارد. این گونه همچنین می‌تواند به‌صورت رویشی با گسترش تدریجی ساقه‌های خزنده نزدیک سطح خاک، توده‌های متراکم تشکیل دهد.

روش‌های تکثیر در خانه

رایج‌ترین روش خانگی، تکثیر از بذر است: بذر تازه را پس از پاک‌کردن بقایای میوه، 24–48 ساعت در آب ولرم بخیسانید، سپس در بستر سبک و زهکش‌دار (مثلاً ترکیب کوکوپیت و پرلیت) در عمق کم بکارید. دما را حدود 25–30 درجه و رطوبت را یکنواخت نگه دارید. جوانه‌زنی ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد، بنابراین صبر و ثبات در شرایط نگهداری ضروری است.

روش دیگر، تقسیم پاجوش/تقسیم توده در گیاهان بالغ است؛ تنها زمانی موفق‌تر است که بخش جداشده دارای ریشه کافی باشد. پس از جداسازی، در گلدان با زهکشی بالا بکارید و تا استقرار، آبیاری ملایم و نور روشنِ غیرمستقیم فراهم کنید.