خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های اسیدی
|
"بیریبا" درختی بومی جزایر انتلیس، آمریکای مرکزی و شمال آمریکای جنوبی است. این گیاه گاهاً در سراسر نواحی گرمسیری رشد می کند.
بیریبا درختی در اندازه های متوسط است که تا حدود 9 متر ارتفاع می تواند رشد کند. و تاجی باز و گسترده تولید می کند.
برگ ها دارای آرایش متناوب، به رنگ سبز براق، بزرگ، به طول 10 تا 36 سانتیمتر و عرض 5 تا 12.5 سانتیمتر می باشد. پهنک برگ، نرم و صاف و قابل انعطاف است. و نیز دارای رگبرگ های برجسته و فرورفته روی سطح بالایی برگ ها است.
گل ها کامل، به رنگ مایل به سفید، دارای سه لوب سه گوش و جدا از هم می باشند.
میوه ها کروی شکل و بزرگ، گرد، به قطر 5 تا 15 سانتیمتر، به رنگ مایل به زرد و دارای برجستگی هایی بسیار مشخص و بزرگ یا گاهی کوچک می باشند. پالپ میوه ها به رنگ مایل به سفید، آبدار، معطر، خوش طعم، با بافتی کِرِمی و مزه ای ترش و شیرین می باشد. هر میوه دارای تعدادی بذر است.
بذرها درخشان و براق، به رنگ قهوه ای و بیضی شکل بوده که حدود 1.3 سانتیمتر نیز طول دارند.
میوه های این گیاهان به شدت جاذب پرندگان و بسیاری از حیوانات می باشند بنابراین به محض زرد شدن باید برداشت گردند. میوه های بالغ نرم هستند.
![wild biriba]()
شرایط محیط رشد
این درختان به خوبی روی خاک های اسیدی در نواحی گرم و مرطوب رشد می کنند.
اگرچه بهترین رشد را در شرایط نوری و آفتابی کامل دارند اما می توانند شرایط سایه را نیز تا حدودی تحمل کنند.
بیریبا گیاهی سریع الرشد است که حدود 3 تا 4 سال پس از کشت بذرها، تولید میوه می نماید.
در پورتوریکو، گل ها از جولای تا سپتامبر و میوه ها از نواکبر تا ژانویه تشکیل می شوند.
![Rollinia mucosa]()
مقابله به آفات بیریبای وحشی
آفات مهم Rollinia mucosa و نشانهها
در بیریبای وحشی، آفات مکنده مانند شتهها، شپشکهای آردآلود و سپردار باعث زردی برگ، ترشح عسلک و رشد کپک دودهای میشوند. وجود عسلک چسبناک و سیاهشدن سطح برگ نشانهٔ کلیدی آلودگیهای مکنده است. تریپسها لکههای نقرهای و بدشکلی برگ و میوه ایجاد میکنند و مگس میوه با سوراخگذاری میوه، ریزش زودرس و پوسیدگی را افزایش میدهد.
بیماریهای رایج و علائم
پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از قارچهای خاکزاد مانند Phytophthora) موجب پژمردگی، کاهش رشد و قهوهایشدن ریشهها میشود. لکهبرگیهای قارچی، لکههای قهوهای با هاله زرد ایجاد کرده و در رطوبت بالا گسترش مییابند. آبیاری سنگین و زهکشی ضعیف مهمترین عامل تشدید پوسیدگیهای ریشه است. آنتراکنوز نیز میتواند لکههای فرورفته روی میوه و شاخههای جوان ایجاد کند.
روشهای مدیریت و کنترل
برای آفات مکنده، هرس شاخههای آلوده، شستوشوی شاخوبرگ با آب، نصب کارت زرد و استفاده از صابون حشرهکش یا روغنهای باغبانی در شروع آلودگی توصیه میشود. برای مگس میوه، جمعآوری و امحای میوههای آلوده، تلهگذاری طعمهای و کیسهکشی میوه مؤثر است. در بیماریها، بهبود زهکشی، آبیاری منظم اما کمحجم، مالچ سبک و حذف بقایای آلوده پایهٔ کنترل است. در صورت شدت بیماری، استفاده هدفمند از قارچکشهای مجاز (مانند ترکیبات مسی/فسفیتها) طبق برچسب و با تناوب مناسب انجام شود.
![بیریبای وحشی]()
نحوه تکثیر بیریبای وحشی
بیریبا معمولاً از طریق کشت بذرها، تکثیر می شود. اما برای کولتیوارهای برتر می توان از تکثیر از طریق پیوند نیز استفاده کرد. این گیاه می تواند روی پایه ی Annona montana یا Annona glabra که سبب پاکوتاهی گیاه حاصل می شود، پیوند گردد. بذرهای این گیاه اگر در مکان های خشک و خنگ نگهداری شوند، برای مدتی بیش از 3 سال نیز زنده باقی می مانند.
میوه های بیریبا معمولاً به صورت تازه و خام مصرف می شوند اما همچنین می توان از آنها در ساخت انواع آب میوه ها، نوشیدنی های مخلوط با شیر، بستنی ها و مشروبات استفاده کرد.
هر صد گرم از میوه های این گیاه حاوی حدود 13 تا 26 گرم کربوهیدرات، 0.2 تا 2.4 گرم چربی، 1 تا 3 گرم پروتئین، 24 میلیگرم کلسیم، 26 میلیگرم فسفر، 1.2 میلیگرم آهن، 0.04 تا 0.07 میلیگرم تیامین، 0.04 تا 0.23 میلیگرم ریبوفلاوین، 0.5 تا 0.8 میلیگرم نیاسین و 3 تا 33 میلیگرم ویتامین ث می باشد.