۱۴۰۴ ششم دی

کاکتوس ارکیده‌ای قرمز

این گیاه با نام علمی Disocactus ackermannii و نام مرسوم (Red Orchid Cactus) که به فارسي کاکتوس ارکیده‌ای قرمز ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cactaceae بومي بومی جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی، در جنگل‌های مرطوب نیمه‌گرمسیری به‌صورت اپی‌فیت یا سنگ‌زی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی عالی، مناسب کاکتوس‌های جنگلی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی علمی و نام‌گذاری

Disocactus ackermannii یکی از کاکتوس‌های اپی‌فیت است که به خانواده Cactaceae و زیرخانواده Cactoideae تعلق دارد. جنس آن Disocactus است که پیشتر در جنس Epiphyllum طبقه‌بندی می‌شد و هنوز هم در منابع قدیمی با نام Epiphyllum ackermannii دیده می‌شود. این جابه‌جایی رده‌بندی بازتاب‌دهنده پیشرفت در مطالعات ریخت‌شناسی و مولکولی کاکتوس‌های اپی‌فیت است.

منطقه بومی و پراکنش طبیعی

زیستگاه طبیعی Disocactus ackermannii در جنگل‌های گرمسیری کوهستانی مکزیک و احتمالاً بخش‌هایی از آمریکای مرکزی است. این گیاه به صورت اپی‌فیت روی تنه و شاخه درختان یا لیتوفیت بر روی سنگ‌ها رشد می‌کند. محیط بومی آن نیم‌سایه، رطوبت نسبتاً بالا و گردش هوای خوب است؛ شرایطی که با تصور عمومی از کاکتوس‌های بیابانی تفاوت چشمگیر دارد. بسیاری از گیاهان موجود در تجارت امروزی هیبریدهای باغبانی با مشارکت این گونه هستند.

ویژگی‌های ریخت‌شناسی و زیستی

ساقه‌ها مسطح، بندبند و آویزان‌اند و به برگ شباهت دارند، اما در واقع سازه‌های فتوسنتزکننده بدون برگ حقیقی هستند. گل‌ها بزرگ، لوله‌ای و به رنگ قرمز درخشان‌اند و در لبه‌های ساقه ظاهر می‌شوند. ساختار گل با گرده‌افشانی توسط حشرات و احتمالاً پرندگان شهدخوار سازگار شده است. میوه‌ها توت‌مانند و حاوی بذرهای ریز سیاه‌رنگ هستند که از طریق حیوانات یا ریزش طبیعی پراکنده می‌شوند.

تاریخچه کشف و اهمیت باغبانی

این گونه در اوایل سده نوزدهم توسط گیاه‌شناسان اروپایی از مکزیک معرفی و به سرعت در مجموعه‌های گیاهان گرمسیری کشت شد. نام گونه‌ای ackermannii به احترام یک گیاه‌دوست یا پرورش‌دهنده (احتمالاً Ackermann) انتخاب شده است. رنگ گل درخشان و عادت رشد آویز باعث شد که این کاکتوس به یکی از والدین اصلی در پیدایش طیف گسترده‌ای از هیبریدهای «کاکتوس ارکیده‌ای» تبدیل شود که امروزه در باغبانی زینتی جهان رواج گسترده‌ای دارند.

خصوصیات - معرفی

ساقه و اندام رویشی

Disocactus ackermannii دارای ساقه‌های آویزان، بندبند و پهن است که بیشتر به برگ‌های ضخیم شباهت دارند تا ساقه‌های معمولی کاکتوس‌ها. این ساقه‌ها سبز روشن تا سبز تیره‌اند و مقطع آن‌ها به شکل تیغه‌ای تخت و باریک با لبه‌های کمی موج‌دار دیده می‌شود. طول هر بخش ساقه معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ سانتی‌متر و عرض آن حدود ۳ تا ۵ سانتی‌متر است. سطح ساقه صاف، بدون خار واقعی و فقط با برجستگی‌های کوچک (آرئول‌ها) است که روی لبه‌ها قرار گرفته‌اند.

برگ‌ها و ساختار شبه‌برگ

این گیاه برگ حقیقی به معنای کلاسیک ندارد و ساقه‌های تخت و پهن، عملکرد برگ را بر عهده دارند و محل اصلی انجام فتوسنتز هستند. با وجود ظاهری برگ‌مانند، بافت آن‌ها گوشتی، آب‌دار و سازگار با ذخیره آب است. رنگ سبز براق ساقه‌ها در نور مناسب تشدید می‌شود و در نور زیاد کمی مایل به قرمز یا بنفش می‌گردد.

گل‌ها

گل‌های Disocactus ackermannii بزرگ، نمایشی و به‌شدت جلب‌توجه‌کننده‌اند. هر گل معمولاً ۸ تا ۱۲ سانتی‌متر طول و حدود ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر قطر دارد. گل‌ها قیفی ـ شیپوری یا ستاره‌ای هستند و از نوک یا لبه ساقه‌های آویزان ظاهر می‌شوند. رنگ گل‌ها عمدتاً قرمز تند تا قرمز مخملی است و گلبرگ‌ها به صورت چندین ردیف روی‌هم‌افتاده قرار می‌گیرند. پرچم‌ها سفید تا صورتی روشن بوده و از مرکز گل به‌طور برجسته بیرون می‌زنند و کنتراست زیبایی با رنگ قرمز گلبرگ‌ها ایجاد می‌کنند.

میوه و بذر

پس از گل‌دهی، میوه‌های کوچک و گوشتی تشکیل می‌شوند که معمولاً گرد یا تخم‌مرغی و به رنگ سبز تا قرمز مایل به بنفش هستند. درون میوه دانه‌های ریز و تیره‌رنگ قرار دارند که برای تکثیر جنسی کاربرد دارند، هرچند تکثیر این گیاه بیشتر از طریق قلمه ساقه انجام می‌شود.

شرایط نگهداری کاکتوس ارکیده‌ای قرمز

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک بسیار سبک و غنی از مواد آلی با زهکشی عالی، مناسب کاکتوس‌های جنگلی، با pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)

دمای مناسب برای رشد دیسوکاکتوس آکرمانی

این گیاه بومی جنگل‌های گرم و مرطوب است و سرما را به‌خوبی تحمل نمی‌کند. دمای ایده‌آل در روز ۱۸ تا ۲۵ درجه و در شب کمی خنک‌تر، حدود ۱۵ تا ۱۸ درجه سانتی‌گراد است. دمای کمتر از ۱۰ درجه می‌تواند به بافت‌های آبدار ساقه آسیب بزند. در زمستان حفظ حداقل دمای ۱۲ درجه و اجتناب از جریان هوای سرد ضروری است.

نیاز نوری و محل استقرار

دیسوکاکتوس آکرمانی به نور زیاد ولی فیلترشده نیاز دارد. بهترین مکان، پشت پنجره شرقی یا شمال‌شرقی با نور صبحگاهی است. نور مستقیم و شدید ظهر، به‌خصوص از پشت شیشه جنوبی، موجب سوختگی لبه ساقه‌ها می‌شود. در فضای باز، قرار دادن گیاه زیر سایه درخت یا سایبان نیمه‌شفاف مناسب است.

رطوبت و تهویه

این کاکتوس جنگلی برخلاف کاکتوس‌های بیابانی به رطوبت نسبی بالاتر نیاز دارد. رطوبت ۵۰ تا ۷۰ درصد برای رشد سالم و گل‌دهی خوب توصیه می‌شود. می‌توان با قرار دادن گلدان روی سینی سنگریزه مرطوب یا استفاده از رطوبت‌ساز، رطوبت را افزایش داد. در عین حال، تهویه ملایم هوا ضروری است تا از شیوع قارچ‌ها جلوگیری شود.

خاک، زهکش و آبیاری

خاک باید سبک، کاملاً زهکش‌دار و کمی اسیدی تا خنثی باشد. ترکیبی از ۴۰٪ پیت‌ماس یا کوکوپیت، ۳۰٪ پرلیت و ۳۰٪ خاک برگ یا کمپوست الک‌شده مناسب است. گلدان حتماً سوراخ زهکش داشته باشد. آبیاری تنها زمانی انجام شود که سطح بستر در حدود ۲ سانتی‌متر خشک شده باشد؛ در بهار و تابستان منظم‌تر و در زمستان بسیار کمتر. آب را به‌طور کامل بدهید تا از سوراخ ته گلدان خارج شود، سپس اجازه دهید خاک تا نوبت بعدی کمی خشک شود.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين خانواده :
 

کاکتوس توده‌ای موهاوی کاکتوس انگشتی انجیر تیغی کاکتوس جوجه تیغی

  محسن شهاب الدین