نام علمي
Campsis radicans
دانستنیهای علمی
گل "پیچ اناری" یکی از گیاهان زینتی و گلدار از خانواده بیگنونیاسه است. این گیاه بومی شرق ایالات متحده بوده ولی در بخش هایی از غرب ایالات متحده در اونتاریو، بخش هایی از اروپا و بصورت پراکنده در آمریکای لاتین نیز پرورش می یابد.
به این گیاه به دلیل گل های شیپوری شکل آن، پیچ شیپوری نیز گفته می شود و در زبان انگلیسی به همین نام (Trumpet vine یا پیچ شیپوری) شهرت دارد.
خصوصیات - معرفی
برگ های این گیاه، مركب و نامنظم و گل هایی به رنگ قرمز-نارنجی دارد . گل هایش مانند گل های انار است، از در و دیوار بالا می رود و حتی شاخه های خود را به داربست می آویزد. این گیاه در تابستان غرق در گل می شود. گل هایش شیپوری است و حدود 3 تا 6 سانتیمتر طول دارند به صورت خوشه ای در انتهای شاخه های جوان ظاهر می شوند. این نوع گیاه چندساله و همیشه سبز است.
دو گونه درختچه از آن تا کنون شناخته شده است که دارای شاخه های نیرومند بالارونده و برگ های آویخته می باشد : C.grandiflora :1 این گیاه بومی چین و ژاپن می باشد. در مناطق گرم به خصوص در آمریکای جنوبی و آفریقا گسترش دارد و درختچه ای بالارونده یا خزنده، کاملاً ستبر، مقاوم و خزان شونده است که از نرده ها و درختان بالا می رود . در مکان های مناسب ارتفاع آن به 6 متر یا بیشتر هم می رسد. برگ هایش کامل چرمی، مرکب از 79 برگچه تخم مرغی، دندانه دار و براق با رگبرگ های زبر است .دارای گل ساده، نا منظم ،شیپوری شکل، با 5 گلبرگ به طول 5.9 سانتیمتر می باشد که در گل آذین خوشه ای مجتمع می باشند. 2:Capmpsis radicans : خزان شونده و بومی جنگل های جنوب شرقی آمریکاست که با ریشه های هوایی و ساقه های بلند خود به دیوار متصل می شود. ریشه های هوایی مجهز به چنگک ریشه ای برای اتصال به دیوار یا پایه یا داربست می باشند. این گیاه رشد سریعی دارد و شاخه هایش متمایل به قرمز و پوشیده از کرک های زیباست. به علت دارا بودن ریشه های محکم و قوی برای استقرار در کنار دیوار نیاز به قیم ندارد ولی استفاده از قیم ایده آل تر است. هر برگ چرم مانند آن شامل 9.12 برگچه با رگبرگ زبر و به طول 3.6 سانتیمتر می باشد. گل های طویل، شیپوری شکل به تعداد 4 تا 10 عدد روی خوشه هایی در انتهای شاخه های جوان همان سال ظاهر می گردند. مناسب کشت در حاشیه دیوارها است.
بيشتر مطالعه کنيد :
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
گرم و مرطوب
خاک مورد نیاز
خاک غنی از مواد غذایی
گل پیچ اناری از انواع گیاهان زیبا با قابلیت کاشت آسان در فضای آپارتمان است. کاشت این گیاه در سبدهای آویز و گلدان های سفالی توصیه می شود. کاشت این گیاه در فضای آپارتمان در تمام فصول امکان پذیر بوده و برگ های گیاه همیشه سبز است.
برای کاشت، گلدان ها را از خاک غنی با بارورکننده های مناسب پر کنید و بذرها را در عمق ۱۰ سانتیمتری خاک بکارید. این گیاه برای رشد نیاز به آبیاری منظم دارد. توصیه می شود گلدان ها را در نورگیرترین قسمت آپارتمان قرار دهید. دمای اتاق باید گرم و مرطوب باشد. مناسب ترین PH خاک برای رشد بهتر گیاه، 6.5 تا 7 است. در اواخر زمستان آن را هرس کنید و آبیاری را به طور مرتب انجام دهید.
مقابله به آفات پیچ اناری
آفات رایج پیچ اناری (Campsis radicans)
شتهها، شپشکهای سپردار و آردآلود، کنههای تارعنکبوتی و مگس سفید از آفات متداول این گیاه هستند. علائم معمول شامل پیچیدگی و زردی برگها، چسبندگی ناشی از عسلک، دوده سیاه (کپک دودهای) و ضعف رشد است. برای مدیریت، ابتدا شاخههای شدیداً آلوده را هرس و دفع کنید و با آب پرفشار پشتوروی برگها را بشویید. در آلودگیهای متوسط، از صابون حشرهکش یا روغن باغبانی (ولک) طبق برچسب، در ساعات خنک روز استفاده کنید و ۷–۱۰ روز بعد تکرار کنید. کنترل مورچهها (که از شتهها محافظت میکنند) و تقویت دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها نیز مؤثر است.
بیماریهای مهم و نشانهها
این گیاه ممکن است به لکهبرگیهای قارچی (ایجاد لکههای قهوهای/سیاه)، سفیدک سطحی (پوشش سفید روی برگها) و گاهی پوسیدگی ریشه در خاکهای سنگین و پرآب دچار شود. تنش آبی و تهویه ضعیف بوته، شدت بیماری را افزایش میدهد.
روشهای پیشگیری و مقابله
آبیاری را عمیق ولی با فاصله انجام دهید و از خیس کردن شاخوبرگ پرهیز کنید. بهبود زهکشی و کاهش رطوبت پای بوته، کلیدیترین اقدام علیه پوسیدگی ریشه است. برگهای آلوده را جمعآوری و دور بریزید و هرس برای افزایش جریان هوا انجام دهید. در صورت نیاز، قارچکشهای مسی یا گوگردی (برای لکهبرگی/سفیدک) را طبق دستور برچسب و با رعایت فاصله تکرار بهکار ببرید.
نحوه تکثیر پیچ اناری
گیاه پیچ اناری به سه طريق قلمه زدن ، جداكردن پاجوش و خوابانیدن شاخه تكثير مي شود .
مروری بر تولیدمثل پیچ اناری
Campsis radicans (پیچ اناری) یک پیچک زینتی پررشد است که هم بهصورت جنسی (بذر) و هم بهصورت غیرجنسی (روشهای رویشی) تکثیر میشود. در باغها معمولاً تکثیر رویشی ترجیح داده میشود، چون صفات گیاه مادری را بهتر حفظ میکند و سریعتر به گلدهی میرسد.
تولیدمثل طبیعی با بذر
پس از گردهافشانی، میوههای کپسولی باریک تشکیل میشوند که با رسیدن، شکافته شده و بذرهای بالدار آزاد میگردند. پراکنش بذر عمدتاً با باد انجام میشود و در خاکهای سبک و مرطوبِ با زهکش مناسب جوانهزنی بهتر است. در تکثیر خانگی، بذرها را سطحی یا با پوشش بسیار نازک کشت کنید و رطوبت یکنواخت فراهم شود؛ جوانهزنی با گرمای ملایم سریعتر میشود.
تکثیر با قلمه
قلمه ساقه (نیمهخشبی یا چوبسخت) از روشهای رایج است. قلمهها را از ساقههای سالم گرفته، برگهای پایینی را حذف کرده و در بستر سبک (مثلاً پیت/پرلیت) قرار دهید. گرمای ملایم و رطوبت بالا ریشهدهی را افزایش میدهد و پس از ریشهدار شدن، نشا به گلدان یا زمین اصلی منتقل میشود.
خوابانیدن و پاجوش
خوابانیدن شاخه (خوابانیدن زمینی) بسیار مطمئن است: بخشی از ساقه را خم کرده، در تماس با خاک ثابت کنید تا ریشه بدهد، سپس از گیاه مادر جدا کنید. همچنین پیچ اناری گاهی پاجوش یا جوانههای ریشهای تولید میکند که میتوان آنها را با بخشی از ریشه در زمان خواب گیاه جدا و جابهجا کرد.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره بیگنونیاسه و جنس های آن