گل شرابی

دانستنیهای علمی

گل شرابی گونه ای از جنس Calycanthus در خانواده Calycanthaceae بومی جنگل های مرطوب جنوب شرقی ایالات متحده است. محدوده گسترش آن ویرجینیا، از جنوب تا فلوریدا و از غرب تا می سی سی پی است. این گیاه هم اکنون به عنوان گیاه چشم انداز و فضای سبز در اروپا مورد استفاده زیادی قرار میگیرد.

اسامی زیاد این گیاه در دنیا بیشتر اشاره به خواص معطر برگهای آن، پوست درخت ، شاخه های کوچک و ریشه آن دارد.

نام علمی گل شرابی به علت پتالوئید بودن کاسبرگها و شباهت انها به گلبرگ از دو واژه یونانی kaylx به معنای کاسه و Anthos به معنای گل مشتق شده است. گل های آن سرخ جگری و پرپر می باشد. عطر آن شبیه بوی شراب است و چوب آن نیز دارای عطر مطبوعی است.

خصوصیات - معرفی

این درختچه زیبا به آرامی رشد می کند و به صورت تپه ای تا 8 فوت (2.4 متر) میتواند ارتفاع بگیرد.

میوه های تولید شده توسط گل زیبا و غیر معمول این گیاه معطر میباشند. گل ها به رنگ قرمز زنگ زده تا قهوه ای با شکوفه به طول 1 تا 2 اینچی در طول فصل بهار ظاهر می شود و به طور متناوب پس از آن در طول تابستان نمایان است.

برگ ها مستطیلی 4 اینچی (10 سانتیمتر) طول و حدود 2 اینچ (5 سانتیمتر) عرض دارند و مخالف در امتداد طول ساقه قرار گرفته اند. آنها به رنگ سبز تیره و در قسمت پایین سبز روشن تر هستند که در پاییز به رنگ زرد روشن طلایی در می آیند.

بيشتر مطالعه کنيد :

شرایط محیط رشد

شرایط ایده آل محیط برای رشد مطلوب گل شرابی عبارتست از:
نور: سایه متوسط ​​و روشن (نیم سایه)
رطوبت: خاک مرطوب را دوست دارد.آبیاری وقتی که خاک خشک شده است انجام شود.(این درختچه می تواند دوره های خشکسالی در صورت لزوم زنده بمانند)
دما: 5 تا 20 درجه سانتیگراد
خاک: خاک معمولی با PH متوسط

مقابله به آفات گل شرابی

این گیاه بسیار مناسب جهت کاربرد در فضای سبز است و هیج آفت یا بیماری شایعی ندارد

آفات رایج گل شرابی (Calycanthus floridus)

شپشک‌های سپردار و آردآلود با مکیدن شیره گیاه باعث ضعف عمومی، زردی برگ و چسبندگی سطح برگ (عسلک) می‌شوند. کنترل تلفیقی شامل هرس شاخه‌های آلوده، شست‌وشوی گیاه با آب پرفشار و استفاده از روغن باغبانی در زمان خواب یا ابتدای فصل رشد است.

شته‌ها و کنه‌های تارتن نیز می‌توانند باعث پیچیدگی برگ، لکه‌های ریز رنگ‌پریده و کاهش رشد شوند. افزایش رطوبت محیط، حذف علف‌های هرز میزبان و رهاسازی دشمنان طبیعی مانند کفشدوزک‌ها کمک‌کننده است؛ در طغیان، صابون حشره‌کش یا کنه‌کش‌های کم‌خطر طبق برچسب توصیه می‌شود.

بیماری‌های مهم و نشانه‌ها

لکه‌برگی‌های قارچی معمولاً به صورت لکه‌های قهوه‌ای/سیاه با حاشیه مشخص ظاهر می‌شوند و در رطوبت بالا تشدید می‌گردند. کاهش خیس‌خوردگی برگ با آبیاری پای بوته، بهبود گردش هوا و جمع‌آوری برگ‌های ریخته برای قطع چرخه بیماری ضروری است.

پوسیدگی ریشه (اغلب ناشی از خاک سنگین و آبیاری زیاد) با پژمردگی، توقف رشد و قهوه‌ای شدن ریشه‌ها همراه است. اصلاح زهکش، کاشت در بستر سبک، آبیاری منظم اما کم‌حجم و پرهیز از غرقابی‌کردن مؤثرترین راهکارها هستند؛ در موارد شدید، استفاده هدفمند از قارچ‌کش‌های ثبت‌شده و تعویض خاک آلوده توصیه می‌شود.

نحوه تکثیر گل شرابی

تکثیر گل شرابی اغلب با کاشت بذر صورت میگیرد ولی با قلمه نیز امکانپذیر است

تولیدمثل Calycanthus floridus در طبیعت

کالیکانتوس فلوریدوس (گل شرابی) در طبیعت عمدتاً از طریق گرده‌افشانی گل‌ها و تشکیل بذر تولیدمثل می‌کند. گل‌های معطر آن با جذب حشرات گرده‌افشان، انتقال گرده را تسهیل می‌کنند و پس از لقاح، میوه‌ای کپسولی/فندقه‌مانند با دانه‌های قابل جوانه‌زنی شکل می‌گیرد. پراکنش بذر معمولاً در فاصله‌های کوتاه و با کمک جابه‌جایی سطحی در خاک و گاهی حیوانات رخ می‌دهد و استقرار نهال‌ها در خاک‌های مرطوب و غنی بهتر است.

تکثیر در خانه با بذر

برای تکثیر بذری، دانه‌های رسیده را جمع‌آوری و پس از تمیزکردن، سرمادهی (stratification) در محیط مرطوب و خنک برای چند هفته تا چند ماه انجام دهید تا خواب بذر شکسته شود. سپس بذرها را در بستر سبک و زهکش‌دار بکارید، رطوبت یکنواخت و نور غیرمستقیم فراهم کنید و از غرقابی‌کردن بپرهیزید.

تکثیر در خانه با قلمه و خوابانیدن

قلمه نیمه‌خشبی در اواخر بهار تا تابستان روش رایج است؛ قلمه‌ها را با چند گره، در بستر سبک (مثلاً پرلیت/پیت) قرار دهید و با رطوبت بالا نگه دارید. استفاده از هورمون ریشه‌زایی شانس موفقیت را افزایش می‌دهد. خوابانیدن شاخه (لایه‌گذاری) نیز بسیار مطمئن است: شاخه انعطاف‌پذیر را خم کرده، بخشی را زیر خاک ثابت کنید تا ریشه بدهد و سپس از گیاه مادر جدا کنید.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره گلشرابیان و جنس های آن