نام علمي
Astrophytum asterias
نام لاتين
Sand Dollar Cactus
دانستنیهای علمی
خانواده و جنس
Astrophytum asterias عضوی از خانوادهٔ Cactaceae و زیرخانوادهٔ Cactoideae است.
این گونه به جنس Astrophytum تعلق دارد که بهدلیل شکل ستارهای و الگوهای نقطهای سفید روی اپیدرم شناخته میشود.
در این جنس تنها چند گونه توصیف شده که همگی کاکتوسهای بدون برگ با رشد بسیار کند هستند.
منطقه بومی و زیستگاه
زیستگاه طبیعی Astrophytum asterias نواحی نیمهخشک جنوب تگزاس در ایالات متحده و شمالشرقی مکزیک است.
این کاکتوس بهطور معمول در خاکهای شنی-رسی یا آبرفتیِ فقیر از مواد غذایی و دارای زهکش بالا میروید.
پوشش گیاهی پراکنده و پناه گرفتن بین سنگها به گیاه کمک میکند تا از گرمای شدید و چرا توسط علفخواران در امان بماند.
تاریخچه کشف و نامگذاری
Astrophytum asterias نخستینبار در سدهٔ نوزدهم توسط گیاهشناسان اروپایی توصیف شد. نام جنس از واژهٔ یونانی “astro” به معنی ستاره و “phytum” به معنی گیاه گرفته شده است.
پسوند asterias به ظاهر ستارهایِ ساقهٔ پهن و بخشبندیشدهٔ این کاکتوس اشاره دارد.
امروزه این گونه بهدلیل جمعآوری بیرویه و تخریب زیستگاه در فهرست گونههای در معرض تهدید قرار دارد.
![آستروفیتوم آستریاس]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
نواحی گرم
خاک مورد نياز
خاک های دارای مواد غذایی کافی
|
کاکتوس "آستروفیتوم آستریاس" یکی از گونه های جنس کاکتوس آستروفیتوم و بومی بخش های کوچکی از تگزاس در ایالات متحده و مکزیک است. به این نوع کاکتوس، کاکتوس ستاره ای نیز گفته می شود.
این نوع کاکتوس کوچک، گرد و بدون خار بوده که ارتفاع آن به 2.5 تا 6 سانتیمتر و قطر آن به 5 تا 15 سانتیمتر می رسد. روی سطح آن حدود 7 تا 10 تقسیم بندی دیسکی شکل که به آن شیار گفته می شود، وجود دارد. در مرکز هر شیار نیز آرئول های پشمی وجود دارد. رنگ آنها به رنگ سبز مایل به قهوه ای است که ممکن است با خارهایی پوشیده از فلس ها یا تریکوم های سفید پوشیده شود. گل های این گونه به رنگ زرد با پایه ای قرمز هستند که بخش های بیرونی بسیار پشمی یا با کرک های ریز می باشند. میوه ها تخم مرغی شکل، به رنگ سبز تا صورتی هستند که در بخش خارجی پوشیده از کرک های پشمی می باشند.
این گیاهان دگرگرده افشان هستند که گرده افشانی آنها توسط حشرات صورت می گیرد. گیاهان تکثیر شده از طریق بذر پس از کمتر از یکسال، زمانی که به 2 تا 3 سانتیمتر قطر رسیدند، به بلوغ می رسند. گل ها نیز در طی ماه های مارس تا جون (در مناطق بومی در فصل زمستان) تشکیل شده و میوه دهی طی ماه های آوریل تا جون صورت می پذیرد.
![Sand Dollar Cactus]()
شرایط محیط رشد
اگرچه این گیاهان بومی تگزاس و مکزیک هستند اما امروزه بخش های کمی به اندازه 200 جریب را در تگزاس را به خود اخصاص داده اند.
اگرچه رشد این گونه ها بسیار کند است اما پرورش آنها در گلخانه دشوار نیست. این گیاهان به خاک های دارای مواد معدنی کافی و آبیاری کم نیاز دارند. آبیاری آنها می تواند به صورت هفتگی در طول تابستان صورت گیرد.
همچنین به روشنایی کافی نیز احتیاج خواهند داشت. اگر مکان های پرورش آنها از نور کافی آفتاب برخوردار بود، اضافه کردن کود و مواد مغذی می تواند در بهبود رشد آنها کمک زیادی کند. این گونه های گیاهی می توانند سرمای هوای را تا حدود منفی 4 درجه سانتیگراد تحمل کنند.
![Astrophytum asterias]()
مقابله به آفات آستروفیتوم آستریاس
آفات رایج
آستروفیتوم آستریاس در کشت گلدانی بیشتر درگیر شپشک آردآلود (روی تنه و گاهی ریشه)، کنه تارعنکبوتی (ریزدانه و نامحسوس) و شپشکهای سپردار میشود. نشانهها شامل لکههای پنبهای سفید، زردی و توقف رشد، لکهگذاری و کدر شدن سطح و گاهی چسبندگی (عسلک) است.
برای کنترل: گیاه را قرنطینه کنید، با پنبه آغشته به الکل 70٪ آفات سطحی را پاک کنید و در آلودگیهای شدید از صابون حشرهکش یا روغنهای باغبانی (طبق برچسب) استفاده کنید. در شپشک ریشه، تعویض بستر، شستوشوی ریشه و کاربرد حشرهکش سیستمیک مناسب کاکتوسها میتواند لازم باشد. پیشگیری با تهویه خوب و پرهیز از کوددهی نیتروژنی زیاد مؤثر است.
امراض و مشکلات قارچی/باکتریایی
شایعترین بیماری، پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از آبیاری زیاد و بستر سنگین است (عاملهای رایج: فیتوفتورا/پیتیوم و قارچهای فرصتطلب). علائم: نرمشدن پایه، تغییر رنگ قهوهای/سیاه و جمعشدن گیاه. گاهی لکههای قارچی روی پوست در رطوبت بالا دیده میشود.
مقابله: آبیاری را کاهش دهید، بستر بسیار سبک و معدنی (زهکش بالا) استفاده کنید، قسمتهای پوسیده را تا بافت سالم ببُرید و پس از خشکشدن زخم، گیاه را در بستر تازه بکارید. در موارد پیشرونده، استفاده از قارچکشهای مناسب پوسیدگی ریشه طبق دستور برچسب کمککننده است. خشکشدن کامل خاک بین دو آبیاری مهمترین اقدام پیشگیرانه است.
![آستروفیتوم آستریاس]()
نحوه تکثیر آستروفیتوم آستریاس
تکثیر این گیاهان اغلب به طریق جنسی یا کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. نهال های بذری محیط های بسیار پرنور و خاک های خشک را نمی پسندند. همچنین به تعویض گلدان نیاز خواهند داشت. سرانجام این گیاهچه های حاصل از بذر زمانی که به اندازه کافی (8 تا 10 سانتیمتر) رسیدند، بالغ خواهند شد.