سیب (Malus) و همه ارقام آن

تاریخ انتشار: 1394/08/28
سیب  (Malus) و همه ارقام آن
گیاهان جنس Malus از خانواده گل سرخیان






معرفی جنس Malus (سیب)

جنس Malus از تیره گل‌سرخیان (Rosaceae) و یکی از مهم‌ترین گروه‌های گیاهی درختی و درختچه‌ای مناطق معتدل نیم‌کره شمالی است. این جنس به‌واسطه ارزش اقتصادی (سیب‌های خوراکی)، تنوع زینتی (سیب‌های گلدار) و نقش اکولوژیک در زیستگاه‌های طبیعی شناخته می‌شود.

ویژگی شاخص Malus تولید میوه‌ای از نوع پوم (Pome) است که بخش خوراکی آن عمدتاً از نهنج متورم‌شده و بافت‌های پیرامونی تشکیل می‌شود و تخمدان حقیقی در بخش مرکزی به‌صورت «هسته» یا خانه‌های دانه دیده می‌شود.





ریخت‌شناسی و ویژگی‌های مشترک گونه‌های جنس Malus




فرم رویشی، تنه و شاخه‌ها

بیشتر گونه‌های Malus به‌صورت درختان خزان‌کننده یا گاهی درختچه‌های چندساقه رشد می‌کنند. پوست تنه در بسیاری از گونه‌ها در سنین بالاتر ترک‌دار یا فلس‌دار می‌شود و شاخه‌های جوان معمولاً باریک، دارای میان‌گره‌های مشخص و گاه پوشیده از کرک‌های نرم هستند.

در بسیاری از گونه‌ها، تشکیل شاخه‌های کوتاه (اسپور) که محل اصلی گل‌دهی و میوه‌دهی هستند رایج است. وجود جوانه‌های گل در انتهای اسپورها، الگوی باردهی را در این جنس تا حد زیادی تعیین می‌کند.




برگ‌ها

برگ‌های Malus معمولاً ساده، متناوب و دارای دمبرگ مشخص هستند. شکل پهنک از بیضوی تا تخم‌مرغی و گاهی تقریباً گرد متغیر است و حاشیه برگ غالباً دندانه‌دار (اریّه‌ای) است. سطح زیرین برگ در بسیاری از گونه‌ها می‌تواند کرک‌دارتر از سطح فوقانی باشد.

وجود گوشوارک‌ها (استیپول‌ها) در قاعده دمبرگ از ویژگی‌های متداول در این جنس و خانواده Rosaceae است؛ این ساختارها ممکن است زودافت یا پایا باشند.




گل‌آذین و گل‌ها

گل‌ها معمولاً در بهار و هم‌زمان با برگ‌دهی یا اندکی پیش از آن ظاهر می‌شوند و اغلب در گل‌آذین‌های چتری‌مانند یا خوشه‌های کوتاه قرار دارند. گل‌ها پنج‌پر بوده و تعداد زیادی پرچم دارند؛ رنگ گل از سفید تا صورتی و گاهی سرخ پررنگ متغیر است.

بیشتر گونه‌های Malus دارای تخمدان تحتانی یا نیمه‌تحتانی هستند و ساختار گل به‌گونه‌ای است که با گرده‌افشان‌ها (به‌ویژه زنبورها) سازگاری بالایی دارد.




گرده‌افشانی و زیست‌شناسی تولیدمثل

در Malus، گرده‌افشانی عمدتاً حشره‌دوست است و زنبورهای عسل و زنبورهای وحشی نقش کلیدی دارند. در بسیاری از ارقام و گونه‌ها، خودناسازگاری (Self-incompatibility) دیده می‌شود؛ یعنی برای تشکیل میوه، گرده از فرد یا ژنوتیپ سازگار دیگر ضروری است.

دوره گل‌دهی، هم‌پوشانی زمانی بین ژنوتیپ‌ها و حضور گرده‌افشان‌ها، سه عامل مهم در موفقیت تشکیل میوه در Malus هستند.




میوه (پوم) و دانه‌ها

میوه در Malus از نوع پوم است و اندازه، رنگ، بافت و میزان ترکیبات قندی و اسیدی آن بین گونه‌ها و حتی جمعیت‌ها بسیار متفاوت است. پوست میوه ممکن است دارای موم سطحی، لکه‌ها یا رنگ‌آمیزی متغیر باشد و گوشت میوه می‌تواند از ترد تا آردی تغییر کند.

در مرکز میوه معمولاً ۵ خانه دانه وجود دارد که هر خانه می‌تواند یک یا چند دانه داشته باشد. دانه‌ها اغلب قهوه‌ای براق و دارای خواب فیزیولوژیک هستند و برای جوانه‌زنی به دوره سرمادهی نیاز دارند.




ریشه و سازگاری‌های اکولوژیک

گونه‌های Malus معمولاً سامانه ریشه‌ای نسبتاً گسترده دارند و به خاک‌های با زهکشی مناسب و تهویه کافی واکنش مثبت نشان می‌دهند. بسیاری از گونه‌ها به سرما مقاوم‌اند و چرخه فنولوژیک آن‌ها با زمستان‌های سرد تنظیم شده است.

این جنس عموماً به اقلیم‌های معتدل با زمستان مشخص و تابستان ملایم تا گرم سازگار است، هرچند دامنه سازگاری بین گونه‌ها متفاوت بوده و برخی گونه‌های وحشی تحمل بیشتری نسبت به خشکی، سرما یا فقر خاک دارند.





تنوع درون‌جنسی و دامنه تغییرپذیری

Malus از نظر ریخت‌شناسی تنوع بالایی دارد و تفاوت‌ها در اندازه درخت، شکل تاج، زمان گل‌دهی، اندازه و رنگ میوه و میزان کرک‌داری اندام‌ها دیده می‌شود. این تغییرپذیری نتیجه ترکیبی از عوامل ژنتیکی، سازگاری‌های اکولوژیک و تاریخچه اهلی‌سازی و دورگ‌گیری است.

دورگ‌زایی و اختلاط ژنتیکی در Malus رایج است و می‌تواند مرزبندی گونه‌ها را در برخی گروه‌ها پیچیده کند؛ همین ویژگی یکی از دلایل غنای ژرم‌پلاسم و ظرفیت اصلاح‌نژادی در سیب‌ها است.





اهمیت اقتصادی، زینتی و اکولوژیک

گونه‌ها و ارقام مختلف Malus در باغداری جهان نقش محوری دارند و میوه آن‌ها به‌صورت تازه‌خوری، آبمیوه، فرآورده‌های تخمیری و محصولات صنعتی مصرف می‌شود. همچنین گروه بزرگی از سیب‌های گلدار به‌عنوان درختان زینتی به‌دلیل گل‌دهی چشمگیر بهاره و میوه‌های کوچک پاییزه کاشته می‌شوند.

از دیدگاه اکولوژیک، گل‌ها منبع مهم شهد و گرده برای حشرات گرده‌افشان هستند و میوه‌ها نیز توسط پرندگان و پستانداران کوچک مصرف و پراکنده می‌شوند. حضور Malus در پرچین‌ها و حاشیه جنگل‌ها می‌تواند به تنوع زیستی و پایداری شبکه‌های غذایی کمک کند.





نیازهای کلی رویشی و نکات مدیریتی مشترک

در اغلب گونه‌های Malus، نور کافی به بهبود گل‌دهی و کیفیت میوه کمک می‌کند و سایه سنگین می‌تواند باردهی را کاهش دهد. خاک‌های عمیق، دارای ماده آلی و با زهکشی مناسب معمولاً بهترین عملکرد را فراهم می‌کنند.

هرس با هدف تعادل بین رشد رویشی و زایشی، و حفظ نفوذ نور در تاج، از اصول مدیریتی مهم در Malus است؛ با این حال شدت و زمان هرس بسته به گونه، رقم و اقلیم باید تنظیم شود.





فهرست برخی گونه‌های شناخته‌شده از جنس Malus

در ادامه تعدادی از گونه‌های مهم و پرکاربرد این جنس فهرست شده‌اند:

  • Malus domestica (سیب اهلی)
  • Malus sieversii (سیب وحشی آسیای مرکزی)
  • Malus sylvestris (سیب وحشی اروپایی)
  • Malus baccata (سیب سیبری)
  • Malus floribunda (سیب گلدار ژاپنی)
  • Malus coronaria (سیب وحشی آمریکایی)
  • Malus angustifolia (سیب جنوبی/برگ‌باریک)
  • Malus fusca (سیب وحشی اقیانوس آرام)
  • Malus prunifolia (سیب برگ‌آلویی)
  • Malus pumila (سیب کوتاه/کاربردی در برخی رده‌بندی‌ها)

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید