عدس (Lens ) و همه ارقام آن

تاریخ انتشار: 1394/08/28
عدس  (Lens ) و همه ارقام آن
گیاهان جنس Lens از خانواده بقولات






معرفی جنس گیاهی Lens (عدس)

جنس Lens از تیره باقلاییان (Fabaceae) و زیرتیره پاپیلوینوئیده (Papilionoideae) است و به‌عنوان گروهی از گیاهان علفیِ دانه‌زا شناخته می‌شود که برخی از گونه‌های آن نقش مهمی در تغذیه انسان و کشاورزی دارند. این جنس بیشتر با نام عمومی عدس شناخته می‌شود و هم گونه‌های زراعی و هم گونه‌های وحشی را در بر می‌گیرد.





جایگاه رده‌بندی و پراکنش جغرافیایی

گونه‌های جنس Lens عمدتاً در نواحی مدیترانه‌ای، غرب آسیا و بخش‌هایی از آسیای مرکزی پراکنش دارند و بسیاری از آن‌ها با اقلیم‌های نیمه‌خشک تا معتدل سازگارند. مراکز تنوع این جنس در خاورمیانه و پیرامون آن برجسته است و گونه‌های وحشی اغلب در رویشگاه‌های طبیعیِ سنگلاخی، دامنه‌ها، مراتع و حاشیه کشتزارها دیده می‌شوند.





خصوصیات مشترک گونه‌های جنس Lens




فرم رویشی و چرخه زندگی

گونه‌های Lens غالباً گیاهان علفی یک‌ساله هستند، هرچند بروز تفاوت‌هایی در مدت چرخه رشد و سرعت توسعه اندام‌ها میان گونه‌ها و تیپ‌های اکولوژیک مشاهده می‌شود. ساقه‌ها معمولاً باریک و نسبتاً شکننده‌اند و رشد می‌تواند ایستاده تا نیمه‌خوابیده یا رونده باشد؛ این ویژگی به همراه طول میان‌گره‌ها و زاویه شاخه‌دهی، در سازگاری به شرایط محیطی و رقابت نوری نقش دارد.




ریشه و همزیستی تثبیت نیتروژن

ریشه‌ها معمولاً دارای ریشه اصلی با انشعابات جانبی هستند و مانند بسیاری از باقلاییان، توان همزیستی با باکتری‌های ریزوبیومی و تشکیل گره‌های ریشه‌ای را دارند. تثبیت نیتروژن اتمسفری از ویژگی‌های کلیدی این جنس است که به بهبود حاصلخیزی خاک و کاهش نیاز به کودهای ازته کمک می‌کند، هرچند شدت این فرآیند به گونه، ژنوتیپ، شرایط خاک و سازگاری با ریزوبیوم‌های بومی وابسته است.




برگ‌ها، دمبرگ و پیچک‌ها

برگ‌ها در Lens معمولاً شانه‌ای هستند و از چند برگچه کوچک تشکیل می‌شوند. در بسیاری از گونه‌ها انتهای برگ می‌تواند به پیچک یا ساختارهای شبه‌پیچکی ختم شود که در تکیه‌دادن به گیاهان مجاور و پایداری در برابر خوابیدگی نقش دارد. وجود گوشوارک‌ها (stipules) در قاعده برگ‌ها رایج است و شکل و اندازه آن‌ها می‌تواند در شناسایی گونه‌ها کمک‌کننده باشد.




ویژگی‌های گل‌آذین و گل

گل‌ها تیپیک باقلاییان و عمدتاً پروانه‌آسا هستند و از اجزای استاندارد (پرچمک/پرچم‌پرچم)، بال‌ها و ناو تشکیل می‌شوند. گل‌آذین‌ها غالباً در محور برگ‌ها ظاهر می‌شوند و تعداد گل در هر گل‌آذین بسته به گونه و شرایط رشد متغیر است. رنگ گل‌ها در محدوده سفید تا آبی-بنفش و گاهی صورتی کم‌رنگ دیده می‌شود و صفاتی مانند اندازه گل، طول دمگل و نسبت اجزای گل در تفکیک گونه‌ها اهمیت دارد.




گرده‌افشانی و تولیدمثل

در بسیاری از گونه‌های Lens، خودگشنی (خودگرده‌افشانی) غالب است، اما امکان دگرگشنی در شرایط خاص نیز وجود دارد. این الگو باعث حفظ یکنواختی ژنتیکی در جمعیت‌های زراعی و در عین حال ایجاد ریزتنوع در جمعیت‌های وحشی می‌شود. زمان گل‌دهی و رسیدگی از صفات کلیدی سازگاری اکولوژیک است و به‌طور مستقیم با فرار از تنش گرما و خشکی در پایان فصل رشد ارتباط دارد.




میوه (نیام) و بذر

میوه در Lens از نوع نیام است که معمولاً کوچک و نسبتاً扁 (فشرده) بوده و تعداد دانه در هر نیام اغلب کم (معمولاً ۱ تا ۳) است، اگرچه این مقدار بسته به گونه و ژنوتیپ تغییر می‌کند. بذرها غالباً عدسی‌شکل‌اند و رنگ و نقش پوسته بذر می‌تواند از زرد و سبز تا قهوه‌ای و لکه‌دار متغیر باشد. ویژگی‌های پوسته بذر (ضخامت، نفوذپذیری و رنگدانه‌ها) بر جوانه‌زنی، ماندگاری بذر و سازگاری به خشکی اثر می‌گذارند.





اکولوژی و سازگاری‌های مشترک

گونه‌های جنس Lens معمولاً به اقلیم‌های مدیترانه‌ای و نیمه‌خشک سازگارند؛ یعنی رشد رویشی در دوره‌های خنک‌تر انجام شده و مرحله زایشی و پرشدن دانه در شرایط گرم‌تر پایان فصل رخ می‌دهد. بسیاری از گونه‌ها تحمل نسبی به کم‌آبی دارند و از راهکارهایی مانند کوتاه‌کردن چرخه رشد، کاهش سطح برگ و تنظیم روزنه‌ای بهره می‌برند. تحمل به شوری و سرما در این جنس متغیر است و در برخی گونه‌های وحشی یا جمعیت‌های بومی می‌تواند بالاتر باشد، به همین دلیل این منابع ژنتیکی در به‌نژادی اهمیت ویژه دارند.





اهمیت کشاورزی و کاربردی

عدسِ زراعی از مهم‌ترین حبوبات جهان است و ارزش آن تنها به تولید دانه محدود نمی‌شود؛ این گیاه در تناوب زراعی به‌عنوان یک لگوم، به بهبود ساختار خاک و مدیریت نیتروژن کمک می‌کند. گونه‌های وحشی Lens منبع ژنتیکی بسیار مهمی برای صفاتی مانند مقاومت به بیماری‌ها، تحمل تنش‌های محیطی و بهبود کیفیت دانه محسوب می‌شوند و در برنامه‌های اصلاح نباتات برای افزایش پایداری تولید به کار می‌روند.





ویژگی‌های تشخیصی برای تمایز گونه‌ها در این جنس

برای تفکیک گونه‌های مختلف Lens، معمولاً ترکیبی از صفات ریخت‌شناسی و بوم‌شناختی بررسی می‌شود؛ از جمله اندازه و شکل گوشوارک‌ها، تعداد برگچه‌ها، وجود یا طول پیچک، تراکم کرک‌پوشی، ویژگی‌های نیام (اندازه، شکل، تعداد دانه) و صفات بذر (رنگ، الگو، اندازه). صفات گل و نیام از معیارهای کلیدی شناسایی در بسیاری از کلیدهای گیاه‌شناسی این جنس هستند.





فهرست برخی گونه‌های جنس Lens

در ادامه تعدادی از گونه‌های شناخته‌شده این جنس فهرست شده‌اند:

  • Lens culinaris (عدس زراعی)
  • Lens orientalis
  • Lens ervoides
  • Lens nigricans
  • Lens lamottei
  • Lens tomentosus

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 5 از ۵، بر اساس 1 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید