چرا نهال انگورم برگ داده ولی رشد نمیکنه؟ (راز «قهر بعد از جابهجایی») پرسیده شده توسط: سید حسن میرکمالی ۱۸ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۱:۲۹ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام. بنده در ماه اردیبهشت یک نهال انگور ، به صورتی که کشاورز نهال یا درخت کوچک انگور را از باغ خودش با ریشه از خاک بیرون کشید و من در باغچه خودم کاشتم . نهال برگ داده است و برگ دارد ، اما رشد نکرده و نمیکند
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۹۵۶ | امتیاز کاربر: ۷۶۰۰ پاسخ منتخب ۲۹ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۱۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين حالتي که ميفرماييد خيلي رايجه: نهال انگور بعد از انتقال برگ ميدهد ولي رشد طولي و شاخهدهي جدي نميکند. دليل اصلي معمولاً اينه که نهال وقتي از زمين باغ بيرون کشيده شده، بخشي از ريشههاي مويينش (همون ريشههاي ظريفِ آبخور) از بين رفته و گياه وارد فاز «شوک جابهجايي» ميشه. يعني انرژياش را ميگذارد براي زنده ماندن و ساخت ريشه، نه براي قد کشيدن؛ يه جورايي مثل ما که بعد اسبابکشي حوصله ورزش نداريم 😄. از روي عکس هم برگها کمي حالت لکهلکه و کدر دارند که بيشتر با تنش آبي/گرمايي و تغذيه نامنظم ميخونه تا يک بيماري شديد. اگر آبياري يکبار خيلي زياد و يکبار خيلي کم باشه، يا خاک سنگين و کمهوا (فشرده) باشه، ريشهها خوب راه نميافتن و رشد هم ميايسته. انگور خاک سبکتر و زهکشي خوب را خيلي دوست دارد؛ ريشه خفه شود، شاخه هم قهر ميکند. کارهاي پيشنهادي (کمهزينه و مؤثر): اول وضعيت آب را درست کنيد. آبياري بايد عميق ولي با فاصله باشد؛ يعني هر بار آنقدر آب بدهيد که رطوبت تا عمق ۳۰–۴۰ سانتيمتر برود، بعد صبر کنيد سطح خاک کمي خشک شود و دوباره آبياري کنيد. آبياري ريز و هرروز، بهخصوص کنار ديوار و فضاي محدود باغچه، معمولاً ريشه را سطحي و تنبل ميکند. اگر هم خاک خيلي دير خشک ميشود، يعني زهکشي ضعيف است و بايد فکري براي سبککردن خاک کرد. دوم: دور طوقه را چک کنيد. خيلي وقتها موقع کاشت، نهال را عميقتر از حد لازم ميکارند يا خاک/مالچ را تا روي طوقه ميريزند؛ اين کار باعث ضعف رشد و حتي پوسيدگي طوقه ميشود. طوقه (محل اتصال ساقه به ريشه) بايد همسطح خاک باشد و دورش خيلي خيس و بسته نماند. اگر شلنگ يا قطرهچکان دقيقاً چسبيده به تنه است، کمي فاصله بدهيد تا طوقه هميشه خيس نماند. سوم: تغذيه را با حوصله انجام دهيد، نه با شوک! براي نهال تازهکاشت، کوددهي سنگين (خصوصاً ازته زياد) ميتواند ريشه را بسوزاند يا رشد نامتوازن بدهد. بهتره يک لايه نازک کمپوست کاملاً پوسيده (نه کود تازه) بهصورت چالکود سطحي در حاشيه سايهانداز بريزيد و با خاک مخلوط کنيد. اگر برگها کمرنگ يا رشد خيلي کند است، يک نوبت کود کامل متعادل با دوز کم (طبق برچسب) در آبياري ميتواند کمک کند. زيادهروي نکنيد؛ انگور با کود زياد «قهرِ پرخرج» ميکند 😉. چهارم: هرس و هدايت. اگر نهال از قبل چوبهاي مسن و چند شاخه دارد، گاهي بهتر است تنها يک شاخه قوي را بهعنوان تنه اصلي نگه داريد و بقيه را سبک کنيد تا انرژي روي ريشهسازي و يک مسير رشد متمرکز شود. البته هرس جدي را بهتر است در فصل خواب (اواخر زمستان) انجام دهيد، ولي الآن هم ميشود شاخههاي خيلي ضعيف و مزاحم را کم کرد تا گياه سردرگم نشود. پنجم: اگر با وجود آبياري درست، باز هم برگها ريز ميمانند و لکهلکه ميشوند، احتمال حضور کنهها (ريز و نامرئي) يا آغاز سفيدک سطحي هم مطرح ميشود؛ مخصوصاً اگر زير برگها ريزنقطههاي زرد/برنزي و تار خيلي ظريف ديديد. يک بررسي نزديکِ پشت برگ انجام دهيد. در صورت مشاهده کنه، شستوشوي ملايم برگها و در صورت نياز استفاده از کنهکش مناسب طبق دستور ميتواند کمک کند. جمعبندي: در اکثر موارد، اين نهالها «مشکل حاد» ندارند؛ فقط در حال ريشهسازي بعد از شوک انتقالاند. اگر آب و خاک و طوقه را درست کنيد، معمولاً از اواخر تابستان يا فصل رشد بعدي، رشد واقعي شروع ميشود. براي اينکه دقيقتر نسخه بدهيم، اگر بفرماييد آبياريتان هر چند روز يکبار است، خاک باغچهتان سنگين است يا سبک، و نهال روزي چند ساعت آفتاب مستقيم ميگيرد، ميشود دقيقتر گفت چه چيزي گلوگاه شده. براي اطلاعات بيشتر و نکات کاربردي درباره نگهداري انگور، آبياري، تغذيه و بيماريها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.