این پرسش در زیر مطلب آگلونما؛ گیاه آپارتمانی سایهدوست با برگهای نقشدار و مقاوم مطرح شده است. چرا آگلونما/«ماگنولیای شما» بعد از انتقال از آب به خاک بیحال شده و برگهای پایینی زرد میشوند؟ پرسیده شده توسط: مهدیس ۴ مرداد ۱۳۹۱، ساعت ۱۲:۲۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۸۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × گل ماگنولیا در آب داشتم که یک هفته گذشته در خاک گلدان گذاشتم و در تراس در نور مستقیم قرار دادم ودر هفته دو بار آب دادم ولی برگ های زیرین زرد و بی حال شدند. گلم دیگه شادابی وقتی که در آب بود را ندارد.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۲ دی ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۳۸ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول از همه يک نکته بامزه ولي خيلي مهم: گياهي که شما داريد با اسم Aglaonema commutatum معرفي شده که در واقع «آگلونما» (از خانواده آراسه) است و با «ماگنوليا» (درختچه/درخت گلدار) يکي نيست؛ خيليها تو بازار به اسمهاي مختلف صداش ميکنن و اين اشتباه اسمي کاملاً رايجه. حالا بريم سر اصل ماجرا: زرد شدن برگهاي پاييني بعد از انتقال از آب به خاک براي آگلونما کاملاً قابل انتظار است، چون گياه از يک سبک ريشهسازي به سبک ديگر پرت شده و کمي قهر ميکند 😄 وقتي قلمه/گياه مدتدار در آب نگهداري ميشود، ريشهها «آبي» ميشوند: نازکتر و سازگار با اکسيژن محلول در آب. بعد که ناگهان وارد خاک ميشوند، بايد ريشههاي جديد «خاکي» بسازند تا با شرايط متفاوتِ اکسيژن، ميکروبها و رطوبت کنار بيايند. در اين دوره گذار، افت شادابي و زرد شدن يکي دو برگ پاييني طبيعي است، ولي اگر ادامهدار و شديد شود يعني يک جاي کار (نور/آبياري/خاک) دارد فشار اضافه ميآورد. مهمترين عامل در مورد شما احتمالاً نور مستقيم تراس است. آگلونما عاشق نور زياد ولي غيرمستقيم است؛ نور مستقيم (خصوصاً ظهر) ميتواند باعث استرس نوري، بيحالي، زردي و حتي سوختگي لبهها شود. بهترين کار اين است که گلدان را به جايي ببريد که نور روشن فيلترشده بگيرد (پشت پرده، سايه روشن، يا جايي که فقط آفتاب ملايم صبح داشته باشد). مورد بعدي آبياري دو بار در هفته است که براي آگلونما بعد از انتقال، بسته به جنس خاک و دماي تراس، ميتواند زياد باشد. در خاک، معيار اصلي «تقويم» نيست؛ معيار خشک شدن ۲ تا ۴ سانتيمتر سطح خاک است. اگر هميشه مرطوب بماند، ريشههاي تازهانتقاليافته راحت دچار کمبود اکسيژن و شروع پوسيدگي ميشوند و نتيجهاش زردي برگهاي پايين و بيحالي است. پس فعلاً آبياري را اينطوري تنظيم کنيد: هر وقت سطح خاک خشک شد، آبياري عميق انجام دهيد تا آب از زهکش خارج شود و آب زيرگلداني را نگه نداريد. به خاک و گلدان هم دقت کنيد: گلدان بايد زهکش واقعي داشته باشد. خاک هم بايد سبک و هواخور باشد؛ ترکيب پيشنهادي: خاک گلداني + پرليت (يا پوکه) + کمي کوکوپيت/چيپس پوستدرخت. اگر خاک سنگين و باتلاقي باشد، ريشهها ميگويند «ما براي شنا نيومديم!» 😂 و شروع به اعتراض ميکنند. اگر تازه کاشتيد و خاک سنگين است، ميتوانيد با احتياط (بدون بهم ريختن شديد ريشهها) در اولين فرصت مناسب تعويض خاک انجام دهيد. چند توصيه تکميلي براي اينکه سريعتر سرحال شود: کوددهي را فعلاً ۳ تا ۴ هفته عقب بيندازيد تا ريشهها جا بيفتند؛ بعد با دوز نصف و ماهي يکبار شروع کنيد. رطوبت نسبي متوسط رو به بالا کمک ميکند (سيني سنگريزه و آب زير گلدان با فاصله از کف، يا غبارپاشي خيلي ملايم در هواي گرم و با تهويه). برگهاي زردِ پاييني اگر کاملاً زرد شدند را جدا کنيد تا انرژي گياه صرف برگهاي سالم شود. اگر هم ساقه نرم شد يا بوي بد خاک آمد، احتمال پوسيدگي ريشه مطرح است و بايد سريعتر بررسي شود. اگر دوست داريد دقيقتر عيبيابي کنيم، اينها را بگوييد: ساعتهاي آفتاب مستقيم، نوع خاک، وجود سوراخ زهکش، دماي تقريبي تراس، و يک عکس از برگها و سطح خاک. براي مطالعه نکات بيشتر درباره نگهداري آگلونما و مشکلات زردي برگها هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.