علت زرد شدن و از بین رفتن پاجوشهای سانسوریا ابلق و راهحلهای عملی پرسیده شده توسط: مرضیه خوشبخت ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۵۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۶۸ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام،وقتتون بخیر گلدون سانسوریای ابلقم مدتیه تا پاجوش جدید میزنه بعد از چند هفته زرد میشه و از بین میره،هفته ای یکبار آبیاری میکنم و آب زیرگلدونی هم دور میریزم. هر دو هفته هم کود مایع مخصوص خودشو میدممیخواستم لطف کنید علت و درمانشو بگید ،ممنونم🙏
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۷ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۲۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام رايجترين علت زرد شدن و از بين رفتن پاجوشهاي سانسوريا ابلق آبياري زياد نسبت به شرايط، بستر سنگين با زهکشي ضعيف، نور ناکافي و کوددهي بيش از حد است. پاجوشها از بافتهاي جوانتري تشکيل شدهاند و نسبت به رطوبت اضافي و شوري خاک حساسترند، بهخصوص در ابلق که کلروفيل کمتري دارد. با اينکه هفتهاي يکبار آبياري براي برخي گياهان مناسب است، براي سانسوريا غالباً زياد است مگر در نور بسيار زياد و گرماي بالا. آبياري را فقط وقتي انجام دهيد که خاک کاملاً تا عمق 8–10 سانتيمتر خشک شده باشد؛ از سيخ چوبي يا انگشت براي سنجش خشکي استفاده کنيد. در بيشتر خانهها فاصله آبياري در بهار و تابستان حدود 2–3 هفته و در پاييز و زمستان 4–6 هفته است. کوددهي هر دو هفته براي سانسوريا زياد است و ميتواند باعث تجمع نمک، سوختگي ريشه و زردي پاجوشها شود. کود را فعلاً 6–8 هفته قطع کنيد، سپس فقط در فصل رشد ماهي يکبار با حداکثر يکچهارم غلظت توصيهشده بدهيد و در پاييز و زمستان کود ندهيد. هر دو تا سه ماه يکبار آبياري سنگين براي شستوشوي املاح انجام دهيد و اگر آب شهري خيلي سخته، از آب تصفيه يا آب جوشيده سردشده استفاده کنيد. نور ناکافي باعث ضعف و ريزش پاجوشها ميشود. سانسوريا ابلق به نور زياد غيرمستقيم نياز دارد؛ 6–8 ساعت نور فيلترشده يا آفتاب ملايم صبحگاهي مناسب است. از آفتاب تند ظهر تابستان که ميسوزاند، و همچنين از کمنوري که رشد را ضعيف ميکند، پرهيز کنيد. بستر و گلدان را بازبيني کنيد: اگر خاک سنگين و فشرده است يا گلدان خيلي بزرگ است، رطوبت اضافي ميماند و ريشه ميپوسد. از مخلوط بسيار سبک استفاده کنيد: خاک کاکتوس 50–60٪ + پرليت/پوميس 30–40٪ + کمي شن درشت. گلدان سفالي با زهکش کافي و فقط يک سايز بزرگتر از ريشه انتخاب کنيد؛ لايهسنگ کف گلدان نگذاريد، فقط سوراخهاي زهکش باز باشند. براي نجات و اطمينان، يکبار گياه را از گلدان خارج و ريشه و ريزومها را بررسي کنيد. هر بخش نرم، قهوهاي و بدبو را با ابزار استريل جدا کنيد، برشها را با دارچين يا گوگرد بپوشانيد، 24–48 ساعت در سايه بگذاريد تا پينه ببندد، بعد در بستر خشک جديد بکاريد. 5–7 روز اول آبياري نکنيد، سپس آبياري سبک و با فواصل طولانيتر انجام دهيد. دما و جريان هوا را مديريت کنيد: دماي 18–30 درجه براي سانسوريا ايدهآل است. سرما و باد کولر/پنجره در شبهاي خنک ميتواند باعث زردي و پوسيدگي پايه پاجوشها شود. تهويه ملايم بدون باد مستقيم مفيد است. اگر پاجوشها را جدا ميکنيد، اجازه دهيد حداقل 10–15 سانتيمتر رشد کنند و چند ريشه مستقل داشته باشند، سپس جدا شوند. جداسازي زودهنگام يا دستکاري زياد ميتواند پاجوشهاي جوان را ضعيف و مستعد زردي کند. آفات را هم بررسي کنيد، بهخصوص شپشک آردآلود در طوقه و بين برگها (تودههاي سفيد پنبهاي). در صورت مشاهده، با پنبه الکل پاک کنيد يا از حشرهکش ملايم خانگي طبق برچسب استفاده کنيد. اگر با اصلاح آبياري و بستر همچنان پاجوشها ميميرند، احتمال بيماري قارچي ريشه وجود دارد؛ يک نوبت قارچکش سيستميک مناسب ريشه (مثل کاربندازيم) طبق دستور ميتواند کمک کند، اما اولويت با اصلاح شرايط نگهداري است. خلاصه اقدامها: کود را موقتاً قطع کنيد، آبياري را بر اساس خشکي کامل خاک تنظيم کنيد، نور غيرمستقيم قوي فراهم کنيد، در صورت سنگين بودن بستر آن را به مخلوط سبک با پرليت/پوميس تغيير دهيد، ريشهها را براي پوسيدگي بررسي و بخشهاي خراب را حذف کنيد، و در دما و جريان هواي مناسب نگهداري کنيد. با اجراي موارد بالا معمولاً ظرف يکي دو ماه روند زردي پاجوشها متوقف ميشود و پاجوشهاي جديد سالم ميمانند. اگر شرايط اصلاح شد و مشکل ادامه داشت، چند عکس از پايه پاجوش، بستر و ريشهها تهيه کنيد تا بتوان دقيقتر عيبيابي کرد.