شکنندگی شاخهها و بیحالی درخت زردآلو؛ علل احتمالی و برنامه کامل احیا + زمان درست مصرف بردوفیکس پرسیده شده توسط: mehdi ۳ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۲۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۶۲۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام و درود، این درخت زردالو ما چند سالیه دیگه رشدی نداره و شاخه هاش به شدت شکننده هست شاخه ای از دست بره دیگه جایگزین نمیشه جدیدا هم زیر نور شدید افتاب حالت بی حالی میگیره، میوه هاش هم امسال کوچکتر بودن، پارسال دچار بیماری شانکر بود که سم پاشی چهار گانه انجام دادم ایا باید سم بردوفیکس را امسال هم استفاده کنم؟ لطفا بگید چه اقدامی میتونم برای این درخت انجام بدم ممنون.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۷ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۴۳ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام با توجه به تصاوير و شرح علائم (رشد کم در سالهاي اخير، شکنندگي شاخهها، بيحالي زير آفتاب، ريز شدن ميوه و سابقه شانکر)، محتملترين عوامل مجموعهاي از استرسهاي ريشهاي و غذايي، هرس و باردهي نامتوازن، آفتابسوختگي و احتمال بازگشت شانکر (Cytospora/gummosis) است. فضاي سنگفرششده اطراف، رقابت ريشه با گياهان ديگر و آبياري نامنظم نيز ميتواند ريشه را ضعيف کند و شاخهها را شکننده و مستعد بيماري نمايد. درباره بردوفيکس (مس): بله، استفاده دوباره مفيد است اما فقط در دوره خواب و پس از ريزش برگها؛ در گرماي تابستان روي برگ و ميوه نزنيد چون خطر سوختگي و ريزش برگ دارد. برنامه پيشنهادي: ۱) نخستين نوبت بلافاصله پس از ريزش ۷۰–۱۰۰٪ برگها در پاييز. ۲) دومين نوبت اواخر زمستان، قبل از تورم جوانهها. ۳) اگر شانکر فعال يا هرس زمستانه داشتهايد، يک پوشش موضعي روي برشها و زخمها با خمير مسي/بردوفيکس. غلظت و دفعات دقيق را مطابق برچسب محصول انجام دهيد، با گوگرد مخلوط نکنيد و با روغن ولک ۱۰–۱۴ روز فاصله بدهيد. مديريت شانکر و گموز: شاخههاي داراي ترک تيره، گودي پوست، تراوش صمغ کهربايي يا پوست مرده را در روزهاي خشک تا ۲۰–۳۰ سانتيمتر پايينتر از محل آلودگي قطع کنيد. ابزار را بين هر برش با الکل ۷۰٪ يا محلول وايتکس ۱۰٪ ضدعفوني کنيد. پس از هرس، زخمها را با خمير بردوفيکس/خمير مسي بپوشانيد. تنه و شاخههاي قطور را اواخر زمستان با رنگ سفيد (لاتکس رقيق ۱ به ۱ با آب) سفيدکاري کنيد تا از آفتابسوختگي و آغاز شانکر جديد جلوگيري شود. آبياري اصولي: هدف، خيس خوردن يکنواخت خاک تا عمق ۴۰–۶۰ سانتيمتر است. در گرما ۱–۲ نوبت در هفته آبياري عميق انجام دهيد، نه هر روز سطحي. با فرو کردن ميله/پيچگوشتي بلند، رطوبت عمق را چک کنيد؛ اگر تا نيممتر بهسختي فرو ميرود، آب کم است. از تجمع آب کنار تنه و خيس ماندن مداوم خاک اجتناب کنيد. ايجاد حوضچه آبياري در سايهانداز و افزودن مالچ آلي ۵–۸ سانتيمتري (با فاصله ۱۰–۱۵ سانتي از تنه) به حفظ رطوبت و خنکي ريشه کمک ميکند. تغذيه و بهبود خاک: پاييز يا اواخر زمستان در کل سايهانداز، ۳–۵ کيلوگرم کود دامي کاملاً پوسيده بههمراه مقداري کمپوست يا ورميکومپوست را با خاک سطحي مخلوط کنيد. بهار، يک تغذيه ازته سبک و تقسيمشده انجام دهيد (مثلاً مقدار متعارف اوره را در دو نوبت از جوانهزني تا بعد از رشد اوليه برگها طبق برچسب و اندازه درخت). پس از تشکيل ميوه، مقدار محدودي سولفات پتاسيم براي درشتتر شدن ميوه مفيد است. براي ريزمغذيها، يک محلولپاشي کلات کامل يا روي-بور را قبل از گلدهي سال آينده انجام دهيد، ولي دوز بور را حتماً پايين و طبق برچسب نگه داريد. بهترين کار، انجام آزمون خاک/برگ و تنظيم دقيق کود است. هرس و سبکسازي بار: درخت شما متراکم است و شاخههاي آويزان زير بار ميوه ميتوانند بشکنند. بعد از برداشت و عمدتاً در اواخر زمستان، شاخههاي خشک، بيمار، متقاطع و سايهانداز داخلي را حذف کنيد و در مجموع بيش از ۲۰–۲۵٪ حجم تاج را در يک سال برنداريد. بهارِ زودهنگام، تنک کردن ميوه (حفظ فاصله ۸–۱۰ سانت بين ميوهها روي شاخه) اندازه ميوه را بهبود ميدهد و خطر شکست شاخهها را کم ميکند. زير شاخههاي سنگين، از پايه/تکيه يا مهار طنابي نرم استفاده کنيد. بررسي آفات چوبخوار: اگر روي شاخهها سوراخهاي ريز همراه با خاکاره يا صمغ ميبينيد، احتمال آفات چوبخوار وجود دارد. شاخههاي درگير را حذف و بسوزانيد و پوستهاي مرده را بتراشيد. استفاده از حشرهکش فقط پس از تشخيص قطعي و طبق زمانبندي فعاليت آفت توصيه ميشود؛ تلههاي نوري يا نوار چسبنده روي تنه ميتواند براي پايش کمک کند. کاهش رقابت و بهبود بستر ريشه: تا حد امکان فضاي غيرقابل نفوذ (سنگفرش) را در نوار ۱–۱.۵ متري پيرامون تنه حذف و خاک را سبک و غني کنيد. گياهان رقيب زير سايهانداز را کم کنيد تا آب و غذا به ريشههاي زردآلو برسد و تهويه خاک بهتر شود. برنامه زمانبندي خلاصه: اکنون در تابستان، آبياري عميق منظم، مالچدهي، جمعآوري ميوه و برگ بيمار و پرهيز از هرگونه مسپاشي. پاييز پس از ريزش برگ، کود آلي و نخستين نوبت بردوفيکس؛ سفيدکاري تنه. زمستان، هرس بهداشتي با ضدعفوني ابزار و دومين نوبت بردوفيکس (با رعايت فاصله با روغن ولک). بهار سال بعد، تغذيه متعادل، تنک کردن ميوه و پايش آفات. اين روال معمولاً within يک فصل به بهبود رشد و کيفيت ميوه کمک محسوسي ميکند. اگر علائم شانکر گسترده روي تنه اصلي، خروج شديد صمغ، خشکيدگي پيشرونده شاخههاي قطور يا زردي غيرمعمول برگها مشاهده شد، حتماً از کارشناس گياهپزشک محل براي بازديد و نمونهگيري بهره بگيريد تا در صورت نياز، درمان اختصاصيتري تجويز شود.