دلایل زرد شدن برگ سانسوریا و روش‌های درمان

زرد شدن برگ سانسوريا مي‌تواند دلايل مختلفي داشته باشد، اما با توجه به توضيحاتي که داديد (آبياري منظم، زهکشي مناسب، نگهداري در منزل و بدون نور مستقيم)، احتمال زياد مشکل مربوط به يکي از موارد زير است: ميزان آبياري، نور ناکافي، کيفيت خاک، يا تغييرات دمايي و جريان هوا.

هرچند گفتيد آبياري را زماني انجام مي‌دهيد که ۵ سانت از خاک خشک شده، اما در عمل سانسوريا گياهي است که تحمل خشکي بالايي دارد و معمولا در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۱۰ تا ۱۴ روز و در پاييز و زمستان حتي هر ۲۰ تا ۳۰ روز يک‌بار آبياري کافي است. اگر گلدان عمق کمي داشته باشد يا خاک خيلي سبک باشد، ممکن است سطح خاک زود خشک شود ولي بخش‌هاي پايين هنوز مرطوب باشند و اين باعث پوسيدگي ريشه و زرد شدن برگ‌ها مي‌شود. بهتر است رطوبت عمق بيشتري از خاک را با يک سيخ چوبي يا انگشت بررسي کنيد تا مطمئن شويد کل بستر تقريبا خشک شده است.

يک ليوان آب مقدار دقيقي نيست، زيرا حجم مورد نياز به سايز گلدان، نوع خاک و اندازه گياه بستگي دارد. در آبياري سانسوريا بهتر است به جاي مقدار ثابت (مثلا يک ليوان)، معيار شما اين باشد که هنگام آبياري، خاک را کاملا خيس کنيد تا آب از سوراخ زهکشي خارج شود و سپس اجازه دهيد تمام خاک کاملا خشک شود و بعد آبياري بعدي را انجام دهيد. اگر گلدان بزرگ است اما هر بار همان مقدار کم آب مي‌دهيد، ممکن است بخش زيادي از ريشه‌ها خشک بمانند و گياه دچار تنش آبي شده و برگ‌ها زرد شوند؛ برعکس، اگر گلدان کوچک است و مکرر آب مي‌دهيد، احتمال پوسيدگي ريشه بالا مي‌رود.

نور غيرمستقيم روشن براي سانسوريا ايده‌آل است. اگر گياه شما در جايي قرار دارد که نور محيطي کم است (مثلا چند متر دورتر از پنجره، يا اتاقي با نور ضعيف)، به‌مرور برگ‌ها کم‌رنگ و متمايل به زردي يا سبز خيلي روشن مي‌شوند و رشد گياه کند خواهد شد. سانسوريا به نور مستقيم شديد ظهر نياز ندارد، اما اگر مي‌توانيد آن را نزديک‌تر به پنجره با نور فيلتر‌شده (مثلا پشت پرده حرير) قرار دهيد، رنگ برگ‌ها بهتر مي‌شود و احتمال زردي ناشي از کم نوري کاهش مي‌يابد.

کيفيت خاک و زهکشي نيز اهميت بالايي دارد. هرچند فرموديد زهکشي خوب است و آب اضافي خارج مي‌شود، اما اگر خاک سنگين و رسي باشد يا درصد زيادي خاک باغچه در آن باشد، آب در لايه‌هاي زيرين خاک گير مي‌کند و ريشه‌ها به‌مرور مي‌پوسند، در حالي که سطح خاک خشک به نظر مي‌رسد. بهترين ترکيب براي سانسوريا مخلوطي سبک و پوک است، مثلا خاک گلداني + پرليت يا پوميس يا شن شسته (براي افزايش زهکشي). اگر مدت زيادي از تعويض خاک مي‌گذرد (بيش از ۲ تا ۳ سال)، تجمع املاح و فشرده شدن خاک نيز مي‌تواند به زرد شدن برگ‌ها کمک کند و بهتر است گياه را در بهار به گلداني با خاک تازه منتقل کنيد.

تغييرات شديد دمايي و جريان هواي سرد هم مي‌تواند باعث زردي و ضعف برگ‌ها شود. اگر سانسوريا نزديک کولر، پنجره‌اي که در زمستان باز مي‌شود، پشت در ورودي يا در معرض باد سرد يا گرماي مستقيم شوفاژ و بخاري باشد، برگ‌ها دچار تنش حرارتي شده، کم‌کم زرد و گاهي نرم يا چروکيده مي‌شوند. بهترين دما براي سانسوريا حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه است و نبايد براي مدت طولاني زير ۱۵ درجه نگه داشته شود.

بهتر است چند مورد را به‌صورت عملي بررسي کنيد: ابتدا ريشه‌ها را چک کنيد (اگر چند برگ شديدا زرد و نرم شده‌اند، گياه را از گلدان درآوريد و ريشه را ببينيد؛ اگر قهوه‌اي و له شده بود نشانه پوسيدگي است). در صورت پوسيدگي، بخش‌هاي سالم ريزوم و ريشه را جدا کنيد، برگ‌هاي خيلي خراب را حذف کنيد و گياه را در خاک تازه و سبک بکاريد و آبياري را به حداقل برسانيد تا گياه به‌تدريج ريشه‌هاي جديد بسازد. اگر ريشه سالم است، آبياري را کمي کمتر کنيد و نور محيط را افزايش دهيد.

در نهايت، برگ‌هايي که کاملا زرد شده‌اند معمولا برنمي‌گردند و بهتر است با قيچي استريل از نزديک سطح خاک يا از محل اتصال به ريزوم جدا شوند تا انرژي گياه صرف برگ‌هاي سالم و جوان شود. پس از اصلاح شرايط (نور مناسب، آبياري منظم و نه زياد، خاک سبک و دماي متعادل)، سانسوريا معمولا مقاومت بالايي دارد و به‌مرور برگ‌هاي جديد و سالم توليد مي‌کند.

براي کسب اطلاعات بيشتر و مطالعه مقالات جامع درباره نگهداري سانسوريا و ساير گياهان آپارتماني، مي‌توانيد از سايت نارگيل بازديد نماييد.