علت گل ندادن نسترن و تأثیر آن بر قلمهها پرسیده شده توسط: محمد مهدی چرم کوب ۴ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۵۲ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام خدمت عوامل سایت خوب نارگیل ما داخل باغچه حیاط گل نسترن داریم که چند سالی هست گل نمیده میخواستم بدونم چرا اینجور شده . همه چیزش خوبه نور کافی اب دهی کافی کودهی سرموقع و.... . امسال از همین گل قلمه گرفتم آیا امکانش هست که قلمه های گل هم گل نکنن ؟؟؟با تشکر
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۷ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۵۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام گل نسترن (رز وحشي) در صورت داشتن شرايط نسبتا مناسب، معمولا هر سال گل ميدهد. وقتي بوتهاي چند سال است گل نميکند، معمولا يکي از چند عامل اصلي در کار است: هرس نامناسب، کوددهي بيش از حد نيتروژن، کمبود نور واقعي (نه صرفا روشن بودن محيط)، سن شاخهها و يا تنشهاي محيطي مثل خشکي يا آبياري نامنظم در زمان تشکيل غنچه. يکي از شايعترين دلايل گل ندادن نسترن، هرس نادرست است. بسياري از ارقام رز و نسترن روي شاخههاي دو ساله يا مسنتر گل ميدهند. اگر هر سال هرس سنگين انجام شود و شاخهها به شدت کوتاه شوند يا دائما شاخههاي قديمي حذف شوند، گياه دائما در حال توليد شاخهي جديد و رويشي ميماند و فرصت گلدهي روي شاخههاي مناسب را پيدا نميکند. بررسي کنيد که آيا در چند سال اخير هرس شديد يا در زمان نامناسب (مثلا اواخر بهار و اوايل تابستان که جوانههاي گل تشکيل ميشوند) انجام نشده است يا خير. کوددهي «سر موقع» اگر عمدتاً ازت (نيتروژن) بالا باشد، باعث رشد زياد برگ و ساقه و کم شدن گل ميشود. براي رزها و نسترنها بهتر است در فصل رشد (بهار و اوايل تابستان) از کود کامل متعادل (مثلا ۲۰-۲۰-۲۰) يا کودهاي مخصوص رز استفاده شود و از افراط در کودهاي ازته (اوره، کود دامي تازه و …) خودداري گردد. اگر خاک شما غني و کوددهي زياد است، اتفاقاً ممکن است کاهش دفعات کوددهي و استفاده از کود با پتاسيم بالاتر (براي کمک به گلدهي) موثر باشد. نور هم بايد «مستقيم و کافي» باشد. گاهي تصور ميشود نور خوب است، اما اگر نسترن روزانه کمتر از ۵–۶ ساعت نور مستقيم آفتاب دريافت کند، گلدهي کاهش زيادي پيدا ميکند. اگر در سالهاي اخير اطراف گياه درخت يا بوتهاي بزرگتر شده و سايه بيشتري ايجاد کرده، يا سازهاي مثل سايهبان، ديوار يا… اضافه شده که جلوي آفتاب را گرفته، اين هم ميتواند علت اصلي کاهش گلدهي باشد. سن گياه و شاخهها نيز مهم است. اگر بوته بسيار پير شده باشد و چندين سال است جوانسازي نشده، ممکن است نيروي اصلياش را از دست داده باشد. در اين حالت انجام يک هرس بازجوانسازي تدريجي (نه يکباره و خيلي شديد) طي ۲–۳ سال، به صورتي که هر سال فقط بخشي از شاخههاي خيلي پير از نزديکي سطح خاک حذف شوند تا شاخههاي جوان و قوي جايگزين شوند، ميتواند کمک کند. از طرفي اگر بوته خيلي جوان بوده و از ابتدا روي پايهاي کمکيفيت پيوند شده باشد، ممکن است عملکرد گلدهي آن ضعيف باشد. تنشهاي محيطي مثل آبياري نامنظم (دورههاي خشکي followed by آبياري سنگين)، سرماي ديررس بهاره که جوانههاي گل را از بين ببرد، يا گرماي شديد در دوره تشکيل غنچه نيز ميتوانند باعث ريزش غنچهها يا کاهش تعداد گل شوند. هرچند شما اشاره کردهايد که آبياري منظم و شرايط کلي خوب است، اما بهتر است زمانهاي آبياري، عمق خيس شدن خاک (خيس شدن لايهي ۲۰–۳۰ سانتيمتري) و همچنين وضعيت خاک از نظر زهکشي را دوباره بررسي کنيد؛ آبياري سطحي و مکرر يا خاک بسيار سنگين و غرقابي هم ميتواند گياه را تحت تنش قرار دهد. در مورد قلمههايي که گرفتهايد: قلمهها از نظر ژنتيکي دقيقا مانند گياه مادري هستند، يعني اگر مشکل «ژنتيکي» باشد (مثلا رقم يا پايهاي که ذاتاً گلدهي کمي دارد)، قلمهها هم همين ويژگي را خواهند داشت. اما در اکثر موارد، علت گل ندادن، محيطي و مديريتي است (هرس، کود، نور و …) و خود گياه از نظر ژنتيکي توان گلدهي خوبي دارد. بنابراين اگر قلمهها در شرايط درست نگهداري شوند (نور کافي، هرس اصولي، کوددهي متعادل و بدون افراط در نيتروژن)، احتمال گل دادن آنها بسيار زياد است و صرف اينکه از بوتهاي کمگل يا بيگل گرفته شدهاند، بهخوديخود به معني عدم گلدهي آينده آنها نيست. براي افزايش شانس گلدهي قلمهها ابتدا اجازه دهيد ريشهدهي کامل و رشد رويشي مناسب انجام شود؛ معمولا قلمههاي تازهريشهدار در سال اول انرژي خود را صرف تشکيل ريشه و ساقه ميکنند و ممکن است گلدهي قابل توجهي نداشته باشند. از سال دوم به بعد، با هرس مناسب و قرار دادن در جاي آفتابگير، بايد گلدهي را ببينيد. در عين حال، توصيه ميشود برنامه هرس و کوددهي بوته مادري را هم بازنگري کنيد تا خود آن نيز در سالهاي آينده دوباره به گل بنشيند. براي آشنايي بيشتر با اصول نگهداري و گلدهي نسترن و ساير گلهاي رز و بوتهاي، پيشنهاد ميشود مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.