دلایل زرد شدن و ریزش برگ‌های پاچیرا و راه‌های نجات گیاه

با توجه به عکس‌ها، گياه پاچيرا شما دچار استرس شديد ريشه‌اي شده است؛ زرد شدن برگ‌هاي پاييني و ريزش زياد، بعد از تعويض بخشي از خاک و آبياري سنگين، معمولاً نشانه ترکيبي از «آبياري نادرست، تعويض خاکِ ناقص و احتمالاً مشکل زهکشي» است، نه مسموميت. پاچيرا نسبت به دستکاري ريشه و تغييرات ناگهاني محيطي بسيار حساس است و واکنش آن به صورت ريزش برگ‌ها خود را نشان مي‌دهد.

اولين اقدام ضروري، بررسي زهکشي گلدان است. مطمئن شويد در ته گلدان چند سوراخ مناسب وجود دارد و زيرگلداني هميشه خالي از آب مانده و آب اضافي بلافاصله خالي مي‌شود. اگر گلدان شما دکوري بدون سوراخ است و پاچيرا درون همان کاشته شده، بايد حتماً آن را به گلداني با زهکشي مناسب منتقل کنيد، در غير اين صورت ريشه‌ها در آب مي‌مانند و گياه به سرعت ضعيف مي‌شود.

خاک پاچيرا بايد کاملاً سبک، متخلخل و زهکش‌دار باشد؛ بهترين ترکيب براي گلدان بزرگ، ترکيبي شبيه اين است: يک‌سوم خاک برگ يا پيت‌ماس، يک‌سوم پرليت يا پوکه سبک، و يک‌سوم خاک باغچه الک‌شده يا کوکوپيت. اگر فقط قسمتي از خاک را عوض کرده‌ايد و بقيه خاک قديمي سنگين، رسي يا باتلاقي است، بهتر است در زمان مناسب (اواخر بهار تا اوايل تابستان) يک‌بار با دقت و بدون آسيب زياد به ريشه، گياه را از گلدان خارج کرده و کل بستر را با خاک مناسب جايگزين کنيد.

در مورد آبياري، پس از تعويض خاک يا شست‌وشوي آن، مدتي بايد با دقت بيشتري آبياري انجام شود. پاچيرا را زماني آبياري کنيد که حداقل ۳–۴ سانتي‌متر از سطح خاک کاملاً خشک شده باشد (انگشت را در خاک فرو ببريد، اگر رطوبت حس نکرديد، وقت آبياري است). در هر نوبت آبياري، آن‌قدر آب بدهيد که چند قطره از زير گلدان خارج شود، اما بين دو آبياري اجازه دهيد خاک به مرحله «نيمه‌خشک» برسد؛ آبياري مکرر حتي با زهکشي خوب، ريشه را خفه مي‌کند.

ريزش برگ بعد از دستکاري ريشه و تغيير خاک، تا حدي طبيعي و قابل انتظار است؛ گياه براي حفظ خود تعدادي از برگ‌ها را قرباني مي‌کند. برگ‌هاي کاملاً زرد، خشک يا آويزان را با قيچي تميز از محل اتصال به ساقه جدا کنيد تا انرژي گياه صرف حفظ بافت‌هاي مرده نشود. ساقه‌هايي که کاملاً خشک و توخالي شده‌اند را نيز مي‌توان تا جايي که بافت سبز و سالم ديده شود، هرس کرد؛ ولي ساقه‌هايي که هنوز سفت و سبزاند را کوتاه نکنيد تا گياه از همان نقاط دوباره جوانه بزند.

نور محيط در عکس مناسب به نظر مي‌رسد؛ پاچيرا نور زياد ولي غيرمستقيم را دوست دارد. توجه کنيد تابش مستقيم خورشيد از شيشه (به‌ويژه ظهرها) مي‌تواند باعث سوختگي لبه‌ها و تشديد استرس شود، پس اگر روي برگ‌ها لکه‌هاي قهوه‌اي سوخته مي‌بينيد، کمي گياه را عقب‌تر از پنجره قرار دهيد يا فيلتر نوري مانند پرده نازک استفاده کنيد. از جابه‌جايي مکرر گلدان و تغيير محل شديداً خودداري کنيد.

رطوبت هوا در محيط‌هاي اداري معمولاً پايين است و اين موضوع به‌ويژه بعد از آسيب ريشه، گياه را اذيت مي‌کند. مي‌توانيد يک ظرف آب در نزديکي گلدان قرار دهيد، از دستگاه بخور سرد ملايم در فاصله مناسب استفاده کنيد، يا زيرگلدانیِ سنگ‌ريزه‌دارِ پر از آب در زير گلدان بگذاريد (به‌طوري‌که ته گلدان مستقيماً در آب ننشيند). مه‌پاشي روزانه روي برگ‌ها اگر هوا سرد يا بسيار خشک نيست، مي‌تواند مفيد باشد، ولي حتماً صبح انجام شود تا برگ‌ها در طول روز خشک شوند.

فعلاً تا زماني که گياه نشانه‌هاي رشد جديد (جوانه‌هاي ريز سبز روي ساقه‌ها يا از پاي گلدان) را نشان نداده، از کوددهي خودداري کنيد؛ کوددهي روي ريشه آسيب‌ديده، استرس را شديدتر مي‌کند. حدود يک تا دو ماه بعد، اگر برگ‌هاي جديد سالم ظاهر شدند و گياه رو به بهبود رفت، مي‌توانيد هر ۴–۶ هفته يک‌بار با کود کامل مايع (NPK به‌همراه ريزمغذي‌ها) با دوز نصف مقدار توصيه‌شده روي بسته، به گياه تغذيه بدهيد.

در نهايت بايد توجه داشت که بهبود پاچيرا زمان‌بر است. ممکن است در چند هفته آينده هم‌چنان کمي ريزش برگ داشته باشد، اما اگر ساقه‌ها سفت و پوک نشده باشند و در قسمت‌هاي بالايي ساقه، سبزیِ زير پوست ديده شود، شانس برگ‌دهي مجدد زياد است. با ثابت نگه داشتن شرايط (نور، دما، آبياري منظم و بدون افراط) و پرهيز از دستکاري دوباره خاک، احتمالاً از اواخر بهار تا تابستان شاهد جوانه‌هاي تازه روي تنه‌هاي بالا نيز خواهيد بود.

براي آشنايي بيشتر با نيازهاي نوري، آبياري، نوع خاک و روش‌هاي هرس و تکثير پاچيرا و ديگر گياهان آپارتماني، پيشنهاد مي‌شود مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.