راهنمای نگهداری اکمیا فاسکیاتا در زمان گل‌دهی و پس از آن

اِکميا فاسکياتا از خانواده بروملياسه است و مانند بيشتر بروملياها فقط يک‌بار در طول عمر خود گل مي‌دهد. گل‌آذين مرکزي که اکنون در حال رشد و شکوفه دادن است، مرحله پاياني چرخه زندگي همان «روزه» يا گياه مادري محسوب مي‌شود. سبز شدن نوک براکته‌ها (گل‌برگ‌هاي صورتي بيروني) و تغيير رنگ آن‌ها نشانه ورود گل به مراحل پاياني و رو به اتمام بودن زيبايي گل است، نه الزماً يک مشکل جدي.

پس از تمام شدن دوره گل‌دهي، گل‌آذين کم‌کم رنگ مي‌بازد، قهوه‌اي يا سبز متمايل به قهوه‌اي مي‌شود و در نهايت خشک مي‌شود. معمولاً آن بخش گل در نهايت يا خود به خود مي‌افتد يا شما مي‌توانيد پس از خشک شدن با قيچي تميز آن را از نزديک‌ترين نقطه به پايه قطع کنيد. اين فرايند طبيعي است و به معني مرگ کل گياه فوراً نيست؛ بلکه گياه مادري کم‌کم ضعيف مي‌شود و انرژي‌اش را صرف توليد پاجوش مي‌کند.

بعد از پايان گل‌دهي، گياه مادري به‌تدريج از رشد مي‌افتد و ديگر گل نخواهد داد، اما معمولاً مدتي (گاهي چند ماه تا بيش از يک سال) به صورت سبز باقي مي‌ماند و در اين زمان کار اصلي‌اش توليد پاجوش است. بنابراين بله، بعد از افتادن يا خشک شدن گل، خود گياه مدتي به حيات ادامه مي‌دهد، اما نهايتاً از بين مي‌رود و جاي آن را پاجوش‌ها مي‌گيرند.

اِکميا فاسکياتا معمولاً از زمان شروع گل‌دهي تا چند ماه پس از آن شروع به پاجوش زدن مي‌کند. پاجوش‌ها معمولاً از اطراف پايه گياه مادري و از خاک يا کمي بالاتر از سطح خاک ظاهر مي‌شوند. در شرايط نوري مناسب (نور زياد غيرمستقيم)، دماي معتدل (حدود ۲۰–۲۷ درجه)، رطوبت نسبتاً خوب و آبياري درست، پاجوش‌ها سريع‌تر و قوي‌تر تشکيل مي‌شوند.

زمان جداسازي پاجوش‌ها وقتي است که حداقل به حدود يک‌سوم تا نيمي از اندازه گياه مادري رسيده باشند و چند برگ کامل و ريشه قابل‌قبول تشکيل داده باشند. در اين حالت مي‌توانيد پاجوش را با يک چاقو يا قيچي تيز و استريل نزديک محل اتصال به گياه مادري جدا کنيد و در گلداني با بستر سبک، متخلخل و داراي زهکشي مناسب (مثلاً ترکيبي از خاک برگ سبک + پرليت + کمي پيت‌ماس يا کوکوپيت) بکاريد. پس از کاشت، آبياري ملايم و تامين رطوبت نسبي محيط به ريشه‌زايي بهتر کمک مي‌کند.

براي کمک به رشد خوب پاجوش‌ها، اين نکات را رعايت کنيد: نور زياد و فيلتر شده (پشت پنجره روشن بدون آفتاب مستقيم تند)، پرهيز از آبياري بيش از حد و باتلاقي شدن خاک، خالي نگه نداشتن کامل مرکز روزت (مي‌توانيد کمي آب در کاپ مرکزي برگ‌ها نگه داريد ولي هر چند وقت يک‌بار آن را تازه کنيد تا بو نگيرد)، و استفاده از کودهاي ملايم و رقيق در فصل رشد در صورت نياز.

پس از مدتي، پاجوش‌ها تبديل به گياهان کامل مي‌شوند و همان چرخه را طي خواهند کرد: چند سال رشد بدون گل، سپس يک‌بار گل‌دهي، و بعد دوباره توليد پاجوش. بنابراين تغيير رنگ گل و از بين رفتن تدريجي آن، بخش طبيعي اين چرخه است و نگراني زيادي لازم نيست، به شرط آنکه شرايط نگهداري مناسب باشد تا پاجوش‌هاي سالم تشکيل شوند.

براي کسب اطلاعات بيشتر در مورد نگهداري و تکثير گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.