زمان مناسب و شرایط درست قلمه‌زدن انجیر در خاک برگ و ماسه

قلمه‌زدن انجير در بيشتر موارد در اواخر زمستان تا اوايل بهار (زمان خواب درخت تا شروع جوانه‌زني) بهترين نتيجه را مي‌دهد؛ زيرا در اين زمان هنوز شيره گياهي زياد فعال نيست و قلمه‌ها کمتر دچار تنش و خشکيدگي مي‌شوند. در فصل‌هاي گرم سال، به‌خصوص اگر هوا خشک و آفتابي باشد، درصد موفقيت قلمه کمتر مي‌شود مگر اينکه شرايط رطوبتي و دمايي کاملاً کنترل شود.

استفاده از ترکيب خاک برگ و ماسه براي قلمه انجير مناسب است، به شرطي که زهکش خوبي داشته باشد و خاک باتلاقي و خيس باقي نماند. بهترين ترکيب معمولاً ماسه شسته + خاک برگ سبک و نسبتاً استريل است تا هم رطوبت نگه دارد و هم ريشه‌ها راحت در آن رشد کنند. مي‌توانيد از ماسه شسته + پرليت يا کوکوپيت نيز بهره ببريد تا تهويه ريشه بهتر شود.

قلمه‌ها را معمولاً از شاخه‌هاي چوبي رسيده و نيمه‌خشبیِ سالم (بدون آفات و بيماري) و به طول حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتي‌متر انتخاب مي‌کنند. انتهاي قلمه را به صورت اريب برش بزنيد، برگ‌هاي اضافي را حذف کنيد، و اگر به هورمون ريشه‌زا دسترسي داريد، قسمت انتهايي قلمه را به آن آغشته کنيد تا ريشه‌دهي سريع‌تر و قوي‌تر انجام شود. سپس حدود نيمي از طول قلمه را در بستر خاک برگ + ماسه فرو ببريد.

اگر اکنون در فصل گرم يا اواسط بهار به بعد هستيد، مي‌توانيد قلمه را بزنيد اما بايد رطوبت محيطي را بالا نگه داريد (مثلاً با پوشاندن قلمه‌ها با پلاستيک شفاف داراي سوراخ‌هاي ريز براي تهويه) و از تابش مستقيم آفتاب خودداري کنيد. آبياري بايد منظم و به‌صورت سبک انجام شود تا خاک مرطوب بماند ولي غرقاب نشود؛ شرايط گرم و مرطوب بدون تهويه مي‌تواند باعث پوسيدگي قلمه شود.

در مناطق با زمستان‌هاي ملايم، قلمه‌زدن از اواخر زمستان تا اوايل بهار بهترين زمان است. در صورت انجام قلمه در ساير فصول، با کنترل دقيق دما (حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه)، رطوبت، و نور فيلترشده مي‌توان به نتيجه رسيد، اما ريسک عدم ريشه‌دهي يا خشک شدن قلمه بيشتر است. بنابراين اگر شرايط گلخانه‌اي يا نيم‌سايه خنک و مرطوب در اختيار داريد، شانس موفقيت شما بالا مي‌رود.

براي آشنايي بيشتر با روش‌هاي تکثير و نگهداري انجير و ساير گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.