این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گیاهان آپارتمانی - بابا آدم مطرح شده است. درمان پوسیدگی ریشه و نجات گیاه بابا آدم (آلوکازیا/کالاتیا) پرسیده شده توسط: بهداد حیدرنژاد ۲ شهریور ۱۴۰۲، ساعت ۱۵:۳۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۷۸۰ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × جناب مهندس سلام یه گیاه بابا آدمی دوستمون داشت که ریشش پوسیده بود و دوستمون گذاشته بود توی آب که بعدشم بندازتش دور و بو هم گرفته بود، من ازش گرفتم، ریشه ۳تا برگ داشت که یکیش فقط سبز و سالم بود و غده اش تقریبا ۸۰% پوسیده بود، من قسمتهای پوسیده اطراف غده رو تراشیدم و فقط یه بخش کوچکی از غده سالم مونده بود همچنین توی خاک گلدونش رو گشتم دیدم یه غده بزرگ و سالم دیگه هست که ریشه داره و نپوسیده اون رو هم در آوردم بهمراه اون یکی غده که برگ داشت و خیلی داغون تر بود حدودا ۴۵ دقیقه گذاشتم تو محلول مانکوزب و بعدش کاشتمش تو خاک تقریبا سبک کوکوپیت، پرلیت زیاد، کمی پیتماس و با همون محلول مانکوزب آبیاریش کردم. اول از همه اینکه خواستم ببینم در ادامه چکاری میتونم براش انجام بدم تا پوسیدگی ریشه رو بهتر از بین ببرم و باعث ریشه زایی مجدد بشم دوم اینکه چند جا خوندم گفته بودن قارچ کش کوپر اکسی کلراید که هم قارچ کش هست هم باکتری کش برای این منظور مناسبه که نمیدونم انجام بدم یا نه. ممنون که راهنمایی میفرمایید.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۸ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۲۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام با توجه به توضيحاتي که دادهايد، کارهاي اوليه را بسيار درست انجام دادهايد: جدا کردن قسمتهاي پوسيده غده، ضدعفوني با محلول مانکوزب و کاشت در بستر نسبتاً سبک. در ادامه براي افزايش شانس نجات گياه، مهمترين نکتهها اين است که: رطوبت خاک را بهدقت کنترل کنيد، تهويه و دماي محيط مناسب باشد، و از آبياري و کوددهي زياد در اين مرحله خودداري کنيد تا ريشههاي جديد فرصت رشد پيدا کنند. براي مهار کاملتر پوسيدگي ريشه، چند اقدام تکميلي پيشنهاد ميشود: ۱) اگر هنوز بخشهايي از غده نرم، قهوهاي يا بدبو است، آنها را دوباره با يک چاقوي تيز و استريل (ضدعفوني با الکل يا شعله) بتراشيد تا فقط بافت سفت و سالم (به رنگ کرم يا سفيد مايل) باقي بماند. ۲) پس از برش، محل زخم غده را در هواي آزاد و سايه خنک ۱۲ تا ۲۴ ساعت خشک کنيد تا روي برشها کمي پينه ببندد؛ اين کار جلوي نفوذ دوباره قارچ را تا حد زيادي ميگيرد. ۳) اگر امکانش را داريد، بعد از خشکشدن زخم، بار ديگر غده را خيلي کوتاه (مثلاً ۱۰–۱۵ دقيقه) در محلول قارچکش ملايم (مانکوزب يا کوپر اکسي کلرايد) قرار دهيد يا فقط سطح غده را با پودر قارچکش آغشته کنيد و سپس بکاريد. در مورد مقايسه مانکوزب و کوپر اکسي کلرايد: مانکوزب يک قارچکش تماسي نسبتاً ملايم و مناسب براي پيشگيري و کمک به کنترل پوسيدگيهاي سطحي ريشه و غده است و کار شما در استفاده از آن کاملاً قابل قبول بوده. کوپر اکسي کلرايد (اکسيکلرور مس) هم قارچکش و هم تا حدي باکتريکش است و براي پوسيدگيهاي با منشأ باکتريايي و بعضي قارچها کاربرد دارد، اما مس ميتواند براي ريشههاي لطيف گياهان گلداني در دوز بالا يا مصرف مکرر کمي سوزاننده باشد. اگر ميخواهيد از کوپر اکسي کلرايد استفاده کنيد: - حتماً طبق برچسب محصول و با غلظت ضعيفتر از حد حداکثري توصيهشده استفاده کنيد. - يکبار ضدعفوني غده يا حداکثر يک آبياري با آن کافي است؛ مصرف مداوم و پشت سر هم توصيه نميشود. - اگر علائم پوسيدگي در حال پيشروي نيست و بوي تعفن از بين رفته، همان مانکوزب و مديريت صحيح آبياري معمولاً کفايت ميکند و ضرورتي به تغيير قارچکش نيست. براي تشويق ريشهزايي مجدد، محيط کشت و شرايط نگهداري بسيار مهمتر از نوع قارچکش است. حتماً اين نکات را رعايت کنيد: ۱) بستر کاشت: ترکيب فعلي شما (کوکوپيت سبک + پرليت زياد + کمي پيتماس) مناسب است؛ فقط مطمئن شويد زهکشي گلدان عالي باشد (چند سوراخ در کف، زيرگلداني بدون ماندآب). ميتوانيد کمي پوکه معدني ريز يا پرليت درشتتر هم اضافه کنيد تا هواخوري بيشتر شود. ۲) آبياري: تا زماني که گياه ريشه کافي ندارد، آبياري بايد بسيار بااحتياط باشد. بعد از کاشت، يکبار کامل با محلول قارچکش آبياري کردهايد؛ از اين به بعد اجازه دهيد سطح خاک (۱–۲ سانتيمتر) کاملاً خشک شود و بعد آبياري ملايم انجام دهيد. خاک هميشه خيس، مهمترين عامل برگشت پوسيدگي است. ۳) رطوبت محيطي: بهجاي خيس نگهداشتن خاک، سعي کنيد رطوبت هواي اطراف گياه را بالا ببريد؛ ميتوانيد گلدان را روي سيني سنگريزه و آب (بدون تماس مستقيم کف گلدان با آب) قرار دهيد و در صورت امکان از مهپاش خيلي ملايم روي برگ سالم استفاده کنيد، آن هم نه روي غده و خاک. نور و دما نيز در ريشهزايي مجدد نقش تعيينکننده دارند. گياه بابا آدم (آلوکازيا يا نمونههاي مشابه) به نور متوسط تا زياد غيرمستقيم نياز دارد؛ نور کم، ريشهزايي را بسيار کند ميکند. گلدان را در محلي روشن ولي دور از آفتاب مستقيم تند ظهر قرار دهيد (مثلاً کنار پنجره شرقي يا اتاق روشن با پرده نازک). دما نيز بهتر است در محدوده ۲۰ تا ۲۷ درجه سانتيگراد ثابت و بدون نوسان شديد باشد؛ سرماي زير حدود ۱۵–۱۶ درجه رشد ريشه را متوقف کرده و خطر قارچ را بيشتر ميکند. در اين مرحله از کوددهي شيميايي خودداري کنيد، چون غده ضعيف و ريشهدار نشده تحمل املاح زياد را ندارد و ممکن است دچار سوختگي ريشه و تشديد ضعف شود. تا زماني که نشانههاي رشد جديد (برگ تازه يا سفت شدن و شادابي واضح برگ موجود) را نبينيد، فقط روي تأمين شرايط ايدهآل تمرکز کنيد. بعد از مشاهده حداقل يک برگ جديد و مطمئن شدن از استقرار گياه، ميتوانيد با محلول بسيار رقيق کود کامل (مثلاً يکچهارم غلظت توصيهشده) هر ۳–۴ هفته يکبار تغذيه را شروع کنيد. براي کنترل ادامهدار پوسيدگي، گياه را طي چند هفته آينده مرتب زير نظر بگيريد: اگر برگ سالم شروع به شل شدن، زرد شدن از پايه، يا سياه شدن کرد و بوي نامطبوع از خاک احساس شد، احتمالاً پوسيدگي هنوز فعال است و بايد دوباره غده را بيرون آورده، قسمتهاي آلوده را حذف و ضدعفوني کنيد. اگر برگ سالم باقي ماند و بهتدريج سفتتر و براقتر شد، معمولاً نشانه خوبي از پيشرفت ريشهزايي است. فراموش نکنيد که در اين دوره، بيش از اندازه دستکاري و جابهجا کردن گلدان هم ميتواند به ريشههاي نوآورده آسيب بزند. در نهايت، چون يک غده سالم و جداگانه هم در گلدان داريد، شرايط مشابه را براي هر دو غده حفظ کنيد. ممکن است غده سالمتر زودتر رشد نشان دهد و غدهاي که آسيب بيشتري ديده ديرتر يا حتي اصلاً برنگردد؛ اين طبيعي است و بستگي به ميزان بافت سالم باقيمانده دارد. صبر، کنترل رطوبت، و پرهيز از افراط در قارچکش و کود، سه اصل اصلي در نجات چنين گياهاني است. براي آشنايي بيشتر با روشهاي صحيح آبياري، نوع خاک مناسب، شيوههاي پيشگيري از قارچ و نکات اختصاصي نگهداري از گياهان زينتي، پيشنهاد ميشود مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.