روش مؤثر و اصولی برای از بین بردن قارچ شمشاد طلایی، سبز و نعنایی ابلق پرسیده شده توسط: امیر علی عسگری ۲۱ مرداد ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۳۱ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ ×
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲۰ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۰۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام قارچ شمشاد اگر بهموقع شناسايي و درمان بشه، قابل کنترل و حتي قابل مهار هست. فقط بايد چند تا کار رو همزمان و با حوصله انجام بدي؛ وگرنه هر چقدر هم سم بزني، دوباره برميگرده و آدم رو حرص ميده! روي شمشادها معمولاً دو مشکل شايع داريم: لکهبرگي و خشک شدن تدريجي شاخهها که همشون زير سر قارچهاست. نشونهها معمولاً ايناست: لکههاي قهوهاي يا سياه روي برگ، ريزش برگ، خشک شدن سرشاخهها، و گاهي کپک يا سفيدک روي برگها يا ساقهها. روش کار ما بايد ترکيبي باشه: هم اصلاح شرايط نگهداري، هم هرس اصولي، هم استفاده درست از قارچکش. ۱. اول از همه؛ هرس و جمعآوري بخشهاي آلوده قبل از هر سمپاشي، بايد منبع قارچ رو کم کني، وگرنه سم فقط نقش "مسکن" داره: – همه شاخههاي کاملاً خشک، سياه، يا خيلي لکهدار رو با قيچي تيز و تميز هرس کن. – برگها و شاخههاي ريخته پاي بوته رو کامل جمع کن؛ اينها مثل انبار قارچ عمل ميکنن. – بعد از هرس هر چند شاخه، تيغه قيچي رو با الکل يا وايتکس رقيق ضدعفوني کن تا خودت قارچ رو منتقل نکني. – زبالهها رو دور از باغچه دفن کن يا بسوزون؛ کنار بوته رهاشون نکن. ۲. اصلاح آبياري؛ مهمتر از سم! ۹۰٪ بيماريهاي قارچي از اينجا شروع ميشن: آبياري زياد + خيس موندن طولاني خاک + خيس شدن برگها. – آبياري رو طوري تنظيم کن که سطح خاک تا ۲–۳ سانتيمتر خشک بشه بعد دوباره آب بدي. – آب رو پاي بوته بده، نه روي برگها؛ اسپري کردن آب روي شاخ و برگ، مخصوصاً عصر، بهترين هديه به قارچهاست. – اگر خاک خيلي سفت و سنگينه، با کود دامي کاملاً پوسيده و خاک برگ، قابليت زهکشي رو بالا ببر تا آب تهش جمع نشه. ۳. نور و هوا؛ دشمن طبيعي قارچ قارچ عاشق رطوبت + سايه + هواي دمکرده است. – اگر شمشادها خيلي به هم چسبيدن، کمي هرس سبُک کن تا هوا بين شاخهها گردش داشته باشه. – اگر کاملاً تو سايهي ديوار يا درخت پرپشت هستن، تا حدي که ميتوني نور غيرمستقيم يا فيلترشده بيشتري براشون فراهم کن. – شمشاد نعنايي ابلق هم مثل بقيه، اگر تو فضاي دمکرده و بسته باشه، زود قارچي ميشه. ۴. استفاده از قارچکش؛ چي بزنيم و چطور؟ براي شمشاد معمولاً قارچکشهاي سيستميک و تماسي هر دو خوب جواب ميدن. چند گزينه رايج در ايران: – مانکوزب (تماسي، پيشگيرانه) – کوپراکس / اکسي کلرور مس (مسي، تماسي، ضد قارچ و باکتري) – کاربندازيم يا تيوفاناتمتيل (سيستميک، درماني) – در صورت آلودگي شديد ميتوني يک سيستميک + يک تماسي رو بهصورت تناوبي استفاده کني (نه لزوماً مخلوط تو يک مخزن، مگر طبق برچسب). الگوي پيشنهادي استفاده: – بار اول: يک قارچکش سيستميک مثل کاربندازيم (طبق دوز درجشده روي بسته؛ معمولاً حدود ۱–۲ گرم در ليتر، ولي حتماً برچسب رو ملاک قرار بده). – ۷ روز بعد: مانکوزب يا کوپراکس بهصورت سمپاشي روي برگ و شاخه و مقدار کمي به خاک. – ۷–۱۰ روز بعد: دوباره يک نوبت سيستميک. اين چرخه رو ۲–۳ بار تکرار کن تا چرخه قارچ کامل قطع بشه. نکات مهم هنگام سمپاشي: – حتماً غروب يا اوايل صبح سمپاشي کن تا برگها نسوزن. – همه بخشهاي گياه (پشت و روي برگها، ساقهها) بايد مرطوب بشن، ولي از گياه چکه نکنه. – از دستکش، ماسک و عينک استفاده کن؛ با سم شوخي نداريم. – بعد از سمپاشي تا چند ساعت به گياه آب نده و خيسش نکن. ۵. تقويت خود گياه؛ گياه قوي کمتر مريض ميشه اگر شمشاد ضعيف باشه، قارچها راحتتر بهش حمله ميکنن. – هر سال اواخر زمستان يا اوايل بهار، کود دامي کاملاً پوسيده + کمي کود کامل (مثلاً ۲۰–۲۰–۲۰) بهش بده. – از کوددهي بيش از حد نيتروژن (اوره زياد) خودداري کن؛ برگ نرم و نازک ميشه و غذاي خوبيه براي قارچ. – اگر خاک خيلي فشرده و سنگينه، با اضافه کردن خاک برگ و پرليت، ريشه رو سبک کن تا نفس بکشه. ۶. پيشگيري براي آينده – هر بار بعد از بارندگي شديد، اگر منطقهات مرطوبه، يک نوبت سم تماسي مثل مانکوزب ميتونه نقش پيشگيرانه عالي داشته باشه. – هرسهاي سبک و منظم انجام بده تا داخل بوته زياد انبوه و دمکرده نشه. – برگهاي ريخته پاي شمشاد رو هر چند وقت يکبار جمع کن؛ زيرشون معمولاً مهماني قارچي برپاست. اگر شدت بيماري خيلي بالاست و بعضي بوتهها تقريباً نابود شدن، گاهي بهتره اون بوتههاي خيلي مريض رو کامل حذف کني تا بقيه نجات پيدا کنن؛ مثل وقتي که يک سيب گنديده رو از بين بقيه جدا ميکني. براي راهنماييهاي جزئيتر، عکسهاي بيشتر، و آشنايي با بيماريهاي ديگه شمشاد و گياهان زينتي، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً بخوني؛ خيلي کامل و کاربردي توضيح داده.