دلایل زرد و خشک شدن برگ شمشاد و راهکارهای درمان در آبوهوای گرم یزد پرسیده شده توسط: مریم حیدری ۳۱ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۵۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۹۵۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام وقتتون به خیرشمشاد های ما حالشون خوب بود تا تقریبا یک ماه پیش که شروع کردن به زرد و قهوه ای شدن و خشک شدن... برگ های جدید هم خیلی کم درمیارن و اونایی هم که درمیاد چروک و با لکه های قهوه ای روی نوکشون میشنیه شاخه از یکی از شمشادها برگاش سبز بود و با همون سبزی خشک شدما یزد هستیم شمشادها توی حیاط هستن و تقریبا پنج شش روز یه بار بهشون اب میدیم ممنون میشم راهنمایی کنید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۸ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۰۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام علائمي که توضيح دادهايد (زرد و قهوهاي شدن برگها، خشکشدن با وجود سبز بودن، برگهاي جديد چروک و همراه با لکههاي قهوهاي در نوک) معمولا ترکيبي از چند عامل است: تنش گرما و خشکي، نامنظم بودن يا کمبودن آبياري، احتمال مشکلات ريشه (کمبود يا پوسيدگي) و در مواردي آفت يا بيماري قارچي. چون در يزد با هواي بسيار گرم و خشک روبهرو هستيد، شمشادها راحتتر دچار استرس رطوبتي و سوختگي برگ ميشوند. در مرحله اول، وضعيت خاک و آبياري را بررسي کنيد. شمشاد در هواي گرم به رطوبت يکنواخت نياز دارد؛ «گاهي خيلي خيس و بعد کاملا خشک» بودن خاک باعث ضعف ريشه و خشکشدن شاخهها ميشود. در تابستان يزد، آبياري هر ۵–۶ روز معمولا براي شمشادهاي کاشته شده در حياط (خصوصا اگر زير نور مستقيم آفتاب و در خاک سبک يا شني باشند) کم است. انگشتتان را ۵–۷ سانتيمتر در خاک فرو کنيد؛ اگر در اين عمق خاک خشک است، فاصله آبياري را کمتر کنيد (مثلا در گرما هر ۲–۳ روز يکبار، بسته به بافت خاک). در هر نوبت آبياري، مقدار آب بايد آنقدر زياد باشد که تمام عمق ريشه خيس شود، اما بين دو آبياري اجازه ندهيد خاک کاملا خشک و سفت شود. در کنار تنظيم آبياري، زهکش خاک نيز بسيار مهم است. اگر خاک سنگين و رسي باشد يا آب پس از آبياري مدت طولاني روي سطح بماند، ريشهها دچار خفگي و پوسيدگي ميشوند و برگها ممکن است حتي در حالي که سبز هستند خشک و شکننده شوند. خاک اطراف بوتهها را کمي شل کنيد (فقط سطحي، بدون آسيب به ريشهها) تا تهويه بهتر شود و اگر امکان دارد با اضافه کردن ماسه شسته و کود دامي پوسيده يا کمپوست، بافت خاک را سبک و نفوذپذيرتر کنيد تا هم ريشه بهتر نفس بکشد و هم رطوبت يکنواختتري حفظ شود. از نظر نور و گرما، شمشاد سايهروشن و آفتاب ملايم را بهتر از آفتاب شديد نيمروز تحمل ميکند، بهخصوص در مناطق گرم و خشک. اگر شمشادها در معرض آفتاب مستقيم تند (مخصوصا بعدازظهر) هستند، نوک و لبه برگها ميتواند بسوزد و قهوهاي شود، و برگهاي تازه نيز چروک يا سوخته به نظر برسند. درصورت امکان، سايهانداز سبک (مثل توري سايهبان ۳۰–۵۰٪ يا کاشت گياهان بلندتر در مجاورت) براي ساعات اوج گرما ايجاد کنيد تا شدت تابش مستقيم روي شمشادها کمتر شود و تبخير آب از برگها کاهش يابد. بيماريها و آفات نيز بايد بررسي شوند. به دقت زير و روي برگها و ساقهها را نگاه کنيد؛ اگر لکههاي قهوهاي روي برگها همراه با هاله زرد، برگريزي شديد، يا وجود کپک، سياهي يا دوده مشاهده ميکنيد، احتمال بيماري قارچي يا باکتريايي هست. در اين صورت، ابتدا شاخهها و برگهاي خيلي آلوده و خشک را با قيچي تميز و ضدعفونيشده هرس و از محيط خارج کنيد و سپس از يک قارچکش عمومي مناسب (مثل مانکوزب يا کاپتان، طبق دستور روي بسته) استفاده کنيد. اگر روي برگها حشرات ريز، شته، شپشک يا تار عنکبوتي (کنه) ديديد، از يک حشرهکش يا کنهکش مناسب فضاي سبز طبق دستور مصرف استفاده کنيد. تغذيه گياه نيز در قدرت مقاومت شمشاد در برابر تنشها نقش مهمي دارد. کمبود عناصر غذايي بهخصوص نيتروژن ميتواند باعث زردي عمومي برگها شود و کمبود پتاسيم و ريزمغذيها گاهي به صورت سوختگي لبه برگها ظاهر ميشود. اگر چند سال است به شمشادها کود ندادهايد، اوايل بهار و اواخر تابستان مقدار کمي کود کامل (مثلا ۲۰–۲۰–۲۰ يا ۱۲–۱۲–۳۶) يا کود مخصوص درختچههاي زينتي، طبق دستور و با احتياط، در فاصله ۲۰–۳۰ سانتيمتري دور تنه در خاک مخلوط کنيد و سپس آبياري کنيد. زيادهروي در کوددهي، بهخصوص در گرما، ميتواند خودش باعث سوختگي ريشه و برگ شود، بنابراين حتما کمتر از مقدار حداکثري درجشده روي بسته استفاده کنيد. در نهايت، شاخههايي که کاملا خشک شدهاند و ديگر سبزي در داخل آنها باقي نمانده است بايد هرس شوند تا هم ظاهر گياه بهتر شود، هم انرژي به شاخههاي سالمتر برسد. براي تشخيص زنده بودن شاخه، کمي از پوست آن را با ناخن يا چاقوي تميز خراش دهيد؛ اگر زير آن سبز است، شاخه هنوز زنده است و نبايد تا نقطه سبز هرس شود. اگر زير پوست قهوهاي خشک است، آن قسمت مرده است و ميتوانيد تا جايي که به بافت سبز برسيد آن را قطع کنيد. اين کار را در ساعات خنک روز انجام دهيد و بعد از هرس، آبياري منظم و بدون غرقابکردن را ادامه دهيد تا گياه فرصت ترميم داشته باشد. با توجه به آبوهواي يزد، اگر بتوانيد برنامه آبياري را کمي منظمتر و کوتاهتر کنيد، سايه نسبي و خاکي سبک و غني براي شمشاد فراهم کنيد و همزمان احتمال آفات و بيماريها را بررسي و در صورت نياز درمان کنيد، شانس برگشت تدريجي گياه به وضعيت مطلوب زياد است. براي مطالعه مقالات تخصصيتر درباره نگهداري گياهان و درختچههاي زينتي، ميتوانيد به سايت نارگيل مراجعه کنيد و از بخش مقالات آن استفاده نماييد.
کاربر نارگیل آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۲۲ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۰۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × درود برشما . سالهاست گياه شمشاد در حياط منزلمان داريم . بسيار زيباو کهن شده اند . اما مدتيست يک سري از شمشاد ها خشک شده و نسبت به يک ماه پيش خشکي شمشادها ببشتر شده . لطفا بفرماييد چيکار کنيم
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ کارشناس ۲۲ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۳۷ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × محتملترين علت در يزد «تنش گرما و کمآبي/آبياري با فاصله زياد» است (گاهي هم همراه با آسيب ريشه). راهکار: آبياري عميق را در گرما به ۲–۳ روز يکبار برسانيد (صبح زود)، نه سطحي؛ پاي بوته ۵–۷ سانت مالچ (خاکبرگ/کمپوست) بريزيد؛ اگر آفتاب بعدازظهر ميخورد، سايهبان ۳۰–۵۰٪ بزنيد. شاخههاي کاملاً خشک را تا رسيدن به بافت سبز هرس کنيد. اگر خاک بعد از آبياري تا ساعات زياد خيس ميماند، زهکشي ضعيف/پوسيدگي ريشه مطرح است.