نجات افوربیا تشنهـغرقشده! راهنمای احیا بعد از آبیاری زیاد پرسیده شده توسط: شیرین شجاعی ۱۸ اسفند ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۰ وضعیت: آفلاین بازدید: ۴۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام خسته نباشید من حدود ۱ سال پیش افوربی خریدم .. حال گیاه کاملا خوب بود و رشدش عالی .. متاسفانه ۳ هفته نبودم و بعد از برگشت گاه از کم ابی پژمرده شده بود .. اشتباه کردم و زیاد اب دادم .. گویا زه کش زیر گادان هو بسته بود.. گیاه زرد شد و کج شد به یک سمت .. بردم جایی که خریده بودم ( فقط کاکتوس و افوربیا و گیاهان از این قبیل می فروشند) . اونجا هم گلدان و هم خاکشو عوض کرد.. ریشه ی گیاه داشت از بین می رفت و اون قسمت های ازج ریشه و پایین ساقه رو جدا کرد و قارچ کش به من دادن.. نوک های گیاه و جوانه های پژمرده رو هم کند .. گفت فعلا اب نده .. اما بعدش گیاه پشه زد و من سم گرفتم زدم .. هنوز تغییری ایجاد نشده .. و حس می کنم گیاه داره زرد تر می شه .. من قلمه زدن یا بریدن ریشه بلد نیستم .. می شه بفرمایید من چکار کنم؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲۰ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۱۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول بذار خيالتو راحت کنم: اتفاقي که براي افوربيات افتاده، خيلي رايجه. ترکيب کمآبي شديد، بعدش آبياري زياد، زهکشي بسته و تعويض گلدان، همه با هم براي گياه استرس درست کردن. ولي هنوز ميشه براش کاري کرد، مخصوصاً اگر ساقه کاملاً لِه و گنديده نشده باشه 😊 ماجرا اينه که: افوربياها مثل کاکتوسها به "زيادهروي" در محبت (يعني آب) حساسن. اول گياهت از تشنگي ضعيف شده، بعد ناگهان کلي آب خورده، ريشهها توي خاک خيس موندن، زهکش هم بسته بوده، ريشه شروع کرده به پوسيدن. فروشنده هم کار درستي کرده که قسمتهاي پوسيده رو جدا کرده و گلدان و خاک رو عوض کرده، اما از اينجا به بعد چندتا نکته خيلي مهمه. ۱. الان مهمترين کار: کنترل رطوبت و توقف هر نوع "استرس" اضافه در حال حاضر: • اگر خاک هنوز مرطوبه يا کمي نمداره: فعلاً اصلاً آبياري نکن تا خاک کاملاً خشک بشه. • انگشتت رو تا بند دوم فرو کن تو خاک؛ اگر خنک و نمدار بود، زوده براي آبياري. • زيرگلدوني نبايد هيچوقت آب جمعشده داشته باشه. بعد از هر آبياري، اگر آبي توي زيرگلدوني موند، خاليش کن. • گلدان بايد چند تا سوراخ زهکش خوب داشته باشه، نه يکي دوتا نمادين! ۲. وضعيت ساقه و ريشه: چطوري بفهمي اميدي هست يا نه؟ يک نگاه دقيق به گياه بنداز: • اگر قسمتهاي زرد نرمه، لهشده، آبکي يا قهوهاي تيره شدن، اينها نشونهي پوسيدگي هست. • اگر ساقه گرچه زرده، ولي سفت و ايستادهست، هنوز شانس خوبي هست. • اگر از پايين گياه يا کنار ساقه، جوانههاي کوچيک سبز ميبيني، اين يعني گياه هنوز ميجنگه و بايد کمکش کني. ۳. درباره پشهها و سم: الان ديگه سم نزن پشههاي ريز که دور خاک ميچرخن معمولاً پشه قارچ (فانگاس گنات) هستن. نشونهي اينه که خاک يه مدتي مرطوب بوده. • سم بيشتر = استرس بيشتر. افوربيات الان توي دوره نقاهته، سم نزن تا بيدليل ضعيفتر نشه. • بهترين راه کم کردن پشهها اينه که اجازه بدي خاک خوب خشک بشه. اين پشهها عاشق خاک هميشهنمدارن. • ميتوني سطح خاک رو يکي دو سانت با سنگريزه يا پوکه معدني بپوشوني تا کمتر تخم بذارن. ۴. نور مناسب: نه آفتاب سوزان، نه تاريکي زندانگونه در اين وضعيت، افوربيا بايد: • توي جاي روشن با نور غيرمستقيم قوي باشه؛ مثل پشت پنجره جنوبي يا شرقي با پرده نازک. • فعلاً زير آفتاب داغ مستقيم نذار، چون گياه ضعيفه و ممکنه بسوزه. • جاي ثابت براش انتخاب کن؛ هي جابهجاش نکن، چون هر جابهجايي = استرس تازه. ۵. قلمه زدن و بريدن ريشه – اگر مجبور شدي اگر حس ميکني قسمت زيادي از ساقه داره زرد و نرم ميشه، ممکنه تنها راه نجات، قلمهگيري از بخش سالم باشه. نگران نباش، سخت نيست، مرحلهبهمرحله ميگم: ۱. يه چاقو يا تيغ تيز بردار و کاملاً ضدعفوني کن (الکل، يا شستن با مايع ظرفشويي و آب جوش). ۲. از قسمت کاملاً سالم، سفت و بدون لکه قهوهاي يه تکه ساقه ببر. ۳. شيره سفيد که بيرون مياد، با دستمال تميز پاک کن و بذار ۲–۳ روز در جاي خشک و سايه بمونه تا محل برش پينه ببنده (خشک و چرمي بشه). ۴. بعدش اون قلمه رو در خاک سبک مخصوص کاکتوس و ساکولنت بکار؛ گلدان کوچيک، با زهکش عالي. ۵. تا يک هفته اصلاً آب نده. بعدش خيلي کم و با فاصله زياد آبياري کن. اينطوري حتي اگر گياه اصلي از دست بره، يه افوربياي جديد ازش درمياري 😉 ۶. اگر نخواي قلمه بزني، چکار کني؟ اگر ساقه هنوز خيلي نرم نشده و فروشنده هم پوسيدگي رو گرفته: • فقط صبر کن و آبياري رو خيلي کنترلشده کن. • هرگونه زردي که نرم و قهوهاي شد، با وسيله تيز و تميز جدا کن و روي محل برش، يه ذره پودر قارچکش بزن. • کوددهي فعلاً کاملاً ممنوع تا وقتي که نشونههاي واضح رشد جديد ببيني. • ممکنه چند ماه ظاهرش بد باشه ولي ريشهها تو اين مدت دارن خودسازي ميکنن. ۷. برنامه آبياري بعد از اين ماجرا براي آينده: • در فصل رشد (بهار و تابستون): هر بار که خاک کاملاً خشک شد، بعد آبياري کن. نه طبق روز و تاريخ، بلکه طبق خشکي خاک. • در پاييز و زمستون: آبياري رو خيلي کمتر کن؛ گاهي هر ۳–۴ هفته يک بار، بسته به دما و نور. • يادت باشه: افوربيا از تشنگي ملايم جون سالمتر در ميبره تا از غرقآبي. جمعبندي کاري که الان بايد انجام بدي: ۱. فعلاً آب نده تا خاک کاملاً خشک بشه. ۲. گياه رو در جاي پرنور، بدون آفتاب مستقيم تند بذار. ۳. سم و کود استفاده نکن. ۴. ساقه رو چک کن؛ اگر بخشهايي نرم و قهوهاي شد، جدا کن يا از قسمتهاي سالم قلمه بگير. ۵. بعد از خشک شدن خاک، آبياري رو با احتياط و با فاصله انجام بده. اگر دوست داشتي، ميتوني يه عکس واضح از کل گياه و نزديکِ ساقه و خاک بفرستي تا دقيقتر بگم وضعيتش در چه حديه و آيا قلمه زدن واجبه يا نه 🌱 براي اينکه بيشتر در مورد نگهداري افوربيا و بقيه گياهان گوشتي و کاکتوسها ياد بگيري، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً بخوني؛ خيلي نکات کاربردي و ريزهکاريهاي مفيد داره. 🌿