خشک شدن گلهای پامچال

پامچال رطوبت را دوست دارد. بنابراين نبايد خشکي بکشد و آبياري آن بايد منظم باشد. خشکي کشيدن اين گياه مساوي است با عدم گلدهي ، چروکيده و کوچک شدن برگها و سوختن حاشيه برگها و در نهايت از بين رفتن گياه. البته اين به معني آبياري بيش از اندازه گياه نيست. آبياري بيش از اندازه و باقي ماندن آب در بستر کاشت به مدت طولاني از جمله دلايل شيوع بيماري هاي قارچي و پژمردگي گياه و از بين رفتن آن است. آبياري و عدم خشکي کشيدن اين گياه بخصوص در روزهاي گرم از اهميت ويژه اي برخوردار است. نور: اگرچه برخي از پرورش دهندگان وجود نور مستقيم آفتاب را تا دو ساعت پيشنهاد مي‌کنند اما معمولا وجود نور مستقيم آفتاب در بهار به دليل دماي مناسب هوا و گرم نبودن هوا به اين گياه آسيب وارد نمي کند و موجب رشد سريعتر آن مي‌شود بنابراين وجود 6-2 ساعت از نور مستقيم آفتاب پيشنهاد مي‌شود اما با فرارسيدن تابستان بايد گياه را از تابش نور مستقيم آفتاب در بعد از ظهر که دماي هوا نيز در حداکثر است محافظت نمود در غير اينصورت گياه رشد مناسب نخواهد داشت.تقويت با کود گل دهي نيز توصيه مي شود.محيط نگهداري نيز بايد خنک باشد.