علت سیاه شدن ساقه و برگهای شفلرا و راه نجاتش پرسیده شده توسط: Parichehr Rad ۲۵ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۱ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۹ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام خسته نباشیدساقه گیاه شفلرام سیاه شده برگا خیلی سُست شدن و میریزن برگا سیاه شدنساقههای سالم هم چروک شدن علت چیه؟برگهای سیاه رو جدا کردم ساقه های سیاه هم جدا کنم؟؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲۱ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۰۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين علائمي که گفتي (سياه شدن ساقه، شل و آويزون شدن برگها، ريزش برگ، چروک شدن ساقههاي سالم) معمولاً يعني گياهت داره با يه مشکل جدي ريشهاي/ساقهاي دستوپنجه نرم ميکنه؛ بيشتر وقتها پاي آبياري زياد و پوسيدگي ريشه/ساقه وسطه. يعني شفلرا بيچاره عملاً “خفه” شده 😅 شايعترين علت: پوسيدگي به خاطر آبياري زياد + زهکشي ضعيف. وقتي خاک دير خشک ميشه يا زيرگلداني هميشه آب داره، ريشهها اکسيژن نميگيرن، قارچها فعال ميشن و کمکم پايه ساقه و حتي خود ساقه سياه و نرم ميشه. نتيجهاش هم همونيه که ميبيني: برگها سست ميشن، سياه ميشن و ميريزن. اون چروک شدن ساقههاي بهظاهر سالم هم ميتونه از اين باشه که ريشهها آسيب ديدن و ديگه نميتونن آب رو درست برسونن؛ يعني گياه همزمان هم “زياد آب خورده” هم “تشنگي ميکشه” چون ريشهها از کار افتادن. بامزه و تلخه، ولي تو دنياي گياهها اين تناقض خيلي رايجه 🌿 حالا جواب سؤال مهمت: ساقههاي سياه رو جدا کنم؟ اگر ساقهاي سياه، نرم، لزج يا بوي بد ميده، بله—اون قسمت معمولاً برگشتپذير نيست و بهتره حذف بشه تا پوسيدگي بيشتر پخش نشه. ولي اگر فقط “تيره” شده و هنوز سفت و سالمه، عجله نکن؛ اول دقيق چک کن. روش درست جدا کردن: با قيچي/چاقوي تيز که با الکل ضدعفوني شده، ساقهي سياه رو تا جايي ببر که بافت داخل ساقه سبز/کرم و سفت باشه. اگر هرچي ميبُري داخلش هنوز قهوهاي/سياه و آبکيه، يعني پوسيدگي بالاتر رفته و بايد بيشتر کوتاه کني. کار خيلي مهم بعدي: بررسي ريشهها. گياه رو آروم از گلدون دربيار: اگر ريشهها قهوهاي/سياه، لهشونده و بدبو هستن، يعني پوسيدگي ريشه داري. ريشههاي خراب رو جدا کن و فقط ريشههاي سفت و روشن رو نگه دار. بعدش شفلرا رو توي خاک سبک و پرزهکش بکار (مثلاً ترکيب خاک گلداني + پرليت زياد). گلدون هم حتماً سوراخ زهکشي داشته باشه و زيرگلداني آب جمع نکنه. يادت باشه: شفلرا با “خاک باتلاقي” قهره! آبياري صحيح از اين به بعد: فقط وقتي آبياري کن که حداقل ۳–۵ سانت بالاي خاک خشک شده باشه (با انگشت تست کن). موقع آبياري هم کامل آب بده تا از زير خارج بشه، بعد بذار اضافهاش کاملاً خارج بشه. آب ماندگار در زيرگلداني = دعوتنامه رسمي براي پوسيدگي. نور و شرايط نگهداري: شفلرا نور زياد ولي غيرمستقيم رو دوست داره. جاي خيلي کمنور باعث ضعيف شدن و ريزش ميشه و وقتي با آبياري زياد قاطي بشه، اوضاع بدتر هم ميشه. دما هم بهتره متعادل باشه و از باد سرد کولر/پنجره دور باشه. اگر بخش زيادي از ساقهها خراب شده، يه راه نجات مطمئن اينه که از قسمتهاي سالم قلمه بگيري (ساقه سفت و سبز، چند برگ سالم) تا اگر ريشهها خيلي نابود شدن، حداقل ژن شفلرا حفظ بشه! 😄 اگه دوست داشتي، بگو چند وقت يکبار آب ميدي، گلدون زهکش داره يا نه، و گياه کجا قرار گرفته (نورش چطوره) تا دقيقتر بگم کدوم عامل پررنگتره. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.