شناخت و مدیریت بیماری ورتیسیلیوم پژمردگی در گیاهان پرسیده شده توسط: دکترم. اکبری ۲۴ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۱۱ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۰۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × این قارچ ورتیسیلیومه که همانطور که میبینید به سیستم اوندی گیاهان صدمه زده و با مسدود کردن اوندها گیاه را از بین میبره و به صورت حلقه دیده میشه.مشابه این قارچ فوزاریوم نام داره که از تفاوت حلقه و اسداد اوندی تشخیص داده میشه...
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲۲ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۱۰ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين عکسي که گذاشتيد، نمونهي خيلي واضحي از آلودگي ورتيسيليومي در آوندهاي گياه است. همونطور که خودتون گفتيد، اين قارچ وارد سيستم آوندي (زايلم) ميشه، توي ريشه يا يقه گياه شروع ميکنه به رشد، و بعد با بالا رفتن در آوندها، عملاً لولههاي آبرسان رو مسدود ميکنه. نتيجهاش؟ گياه تشنه ميشه، در حالي که خاک خيسه! و اينجاست که گياه کمکم پژمرده و نابود ميشه، بدون اينکه تقصير زيادي گردن آبياري شما باشه 😅. يکي از نشونههاي خيلي مهم ورتيسيليوم همين چيزيه که در مقطع ساقه ميبينيد: حلقه قهوهاي يا تيره در ناحيه آوندها. وقتي ساقه يا شاخه رو عرضي ببُريد، اين حلقه مثل يک دايره تيره دور تا دور مرکز ساقه ديده ميشه. اين تغيير رنگ درواقع همون آوندهاي آلوده و مسدود شده است. هر چي آلودگي بيشتر باشه، اين حلقه پررنگتر و واضحتر ديده ميشه. قارچ فوزاريوم هم بيماري شبيه به ورتيسيليوم ايجاد ميکنه و هر دو باعث پژمردگي آوندي ميشن، اما تفاوتشون در نوع و شکل الگوي تغيير رنگ آوندهاست. در ورتيسيليوم معمولاً يک حلقه يکنواخت و نسبتاً منظم تيره توي آوندها ديده ميشه، ولي در فوزاريوم، بيشتر به صورت رگهها و نوارهاي نامنظم قهوهاي در امتداد آوندها (گاهي به شکل يک طرفه يا تکهتکه) ديده ميشن. بهعبارت سادهتر: ورتيسيليوم بيشتر «حلقهاي» ديده ميشه، فوزاريوم بيشتر «ردي و رگهاي» 😉. از نظر علائم ظاهري روي گياه، هر دو ميتونن باعث زردي برگها، پژمردگي، ريزش برگ و خشک شدن شاخهها بشن، بهخصوص در هواي گرم. گاهي شاخهاي که آلودهتره زودتر خشک ميشه و گياه ظاهري نامتوازن پيدا ميکنه. توي بعضي گياهان، لکههاي بين رگبرگي، کوتاهي رشد و خشکيدگي نوک شاخهها هم ديده ميشه. مهمترين نکته اينه که معمولاً آب هست، اما گياه انگار آب نميخوره چون راه عبورش توي آوندها گرفته شده. متأسفانه هم ورتيسيليوم و هم فوزاريوم از اون دسته بيماريهايي هستن که در خاک موندگارن و اسپورهاشون سالها تو خاک زنده ميمونن. درمان شيميايي مستقيم داخل گياه عملاً خيلي موفقيتآميز نيست، اما ميشه با چند کار مهم خسارت رو کم کرد: استفاده از نهال و قلمه سالم و گواهيشده، ضدعفوني ابزار برش، بهبود زهکشي، خودداري از آبياري غرقابي، و در صورت امکان تناوب کشت با گياهان غيرحساس. در درختان زينتي و باغي، هرس شاخههاي شديداً آلوده، تقويت تغذيه (بهخصوص پتاسيم و کودهاي آلي)، و پيشگيري از تنشهايي مثل خشکي يا شوري، کمک ميکنه گياه مقاومتر بشه. در بعضي محصولات، از رقمهاي مقاوم يا متحمل استفاده ميشه که عملاً بهترين راه مقابله است. خلاصه اينکه با اين قارچها بيشتر بايد مديريت کرد تا اينکه انتظار ريشهکن شدنشون رو داشت. براي آشنايي بيشتر با بيماريهاي آوندي مثل ورتيسيليوم و فوزاريوم، روشهاي پيشگيري، ضدعفوني خاک و مديريت آبياري، پيشنهاد ميکنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه کنيد؛ دنيايي از نکتههاي کاربردي براي گياهدوستهاست 🌱.