علت پوسیدگی تنه نخل واشنگتنیا و راهِ نجاتش پرسیده شده توسط: اسماعیل ابراهیمی ۱۵ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۴۰ وضعیت: آفلاین بازدید: ۸۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام. وقتتون بخیر.ببخشید این نخل واشنگتونی که تقریبا ۴۰ ساله عمر داره در حیاط منزل ما مبتلا به این نوع خوردگی یا پوسیدگی بدنه شده است. نمی دانم علتش چیست. یک دوره به آن اکسی کلرید مس زدیم. ولی هنوز این حالت رو داره. ممنون میشم راهنمایی بفرمایید و بگید که چه سم و آفت کشی بهش بزنیم؟با تشکر
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۲۲ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۵۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول خيالتون راحت: با توجه به عکسها، اين نخل واشنگتنيا با اين سنِ ۴۰ ساله، بيشتر دچار پوسيدگي چوبي و حفرههاي قديمي در تنه شده تا يک بيماري قارچي فعالِ کشنده. تنه نخلها ذاتاً فيبري و لايهلايه است و وقتي برگها و الياف قديمي جدا ميشن يا ضربه، برف، هرس بد يا رطوبت زياد بهش ميخوره، بهمرور حفره و شيار عميق ايجاد ميشه. اين فضاها بعداً ميتونه محل رشد قارچها و حشرات چوبخوار بشه، ولي هرچي روي تنه ديديم لزوماً بيماري فعال نيست. مسئله مهم اينه که «قلب» نخل، بالاي تنه و در محل رشد برگهاي جديد است؛ اگر تاج درخته سالمه، برگها سبز و شادابن و زردي و خشکيدگي غيرعادي از بالا نميبينيد، يعني در حال حاضر درخت هنوز «سر حال» هست و خطر فوري مرگ وجود نداره 🙂 حالا بريم سر علتهاي احتمالي اين خوردگيها: ۱. پوسيدگي تدريجي چوب بهخاطر رطوبت داخل حفرهها (آب بارون، آبياري با شلنگ، شستوشوي حياط و… که توي حفرهها جمع ميشه). ۲. حشرات چوبخوار مثل برخي سوسکها که از بافتهاي نرم و پوسيده استفاده ميکنن. ۳. قارچهاي چوبخوار که روي چوب مرده و ضعيف رشد ميکنن (اکسيکلرور مس تا حدي پيشگيري ميکنه، ولي معجزهگر نيست). برخلاف درختهاي معمولي، نخلها خيلي خوب زخم رو ترميم نميکنن؛ يعني اون حفرهها معمولاً همونطور باقي ميمونن و نميتونيم انتظار داشته باشيم کامل پر و صاف بشن. هدف ما اينه که گسترش پوسيدگي رو متوقف کنيم، نه اينکه تنه رو مثل روز اول کنيم. قدم اول: تميز کردن حفرهها با يک چاقوي کند، کاردک يا حتي قاشق فلزي محکم، فقط بافتهاي کاملاً نرم، پوسيده و اسفنجي رو آروم جدا کنيد. مواظب باشيد به چوب سفت و سالم فشار زياد نياريد. اين کار کمک ميکنه منبع قارچ و حشرات برداشته بشه. هرچي داخل حفره هست که مثل خاک نرم يا چوب پوسيده است، تا حد امکان خالي کنيد. قدم دوم: ضدعفوني بعد از تميز کردن، داخل حفرهها رو: - يا با محلول ۱٪ وايتکس (يک پيمانه وايتکس در حدود ۱۰ پيمانه آب) اسپري کنيد و بذاريد کاملاً خشک بشه، - يا از اکسيکلرور مس که خودتون استفاده کرديد دوباره، ولي اينبار فقط موضعي و روي حفرهها و شيارها بزنيد، نه بيرويه روي کل تنه. اين کار رو در روزي انجام بديد که چند ساعت بعدش هوا خشک و بدون بارون باشه تا تنه زود خشک بشه. قدم سوم: جلوگيري از جمع شدن آب بزرگترين دشمن الان، آب راکد داخل حفرهها است. - حواستون باشه آبياري مستقيماً روي تنه و حفرهها پاشيده نشه. - اگر حفره خيلي عميقه و آب توش ميايسته، ميتونيد با کمي سيمان سفيد رقيق شده يا خمير مخصوص پر کردن زخم درخت فقط کف حفره رو طوري صاف کنيد که آب نايسته و به بيرون راه پيدا کنه. (لايه نازک، نه اينکه کل تنه رو گچکاري کنيد 😄) - از پوشوندن کامل حفره با پلاستيک يا نايلون خودداري کنيد؛ چون رطوبت حبس ميشه و اوضاع بدتر ميشه. قدم چهارم: کنترل آفات احتمالي اگر متوجه شديد داخل حفرهها فضولات ريز شبيه خاک اره تازه، سوراخهاي منظم يا حشرات هست، احتمال چوبخوارها زياده. در اين حالت: - ميتونيد از يک حشرهکش سيستميک مثل ايميداکلوپرايد (بهصورت محلول آبياري در پاي درخت، طبق دوز روي برچسب) استفاده کنيد تا در شيره گياه گردش کنه. - روي خود تنه بهتره فقط بهصورت موضعي و محدود حشرهکش تماسي (مثل دلتامترين) اسپري بشه، آنهم يک يا دو نوبت، نه زياد. قبل از مصرف هر سم، حتماً برچسب و دستور مصرف رو کامل بخونيد و در فضاي مسکوني حواستون به آدمها و حيوانات خانگي باشه. قدم پنجم: تقويت عمومي نخل براي اينکه درخت بهتر با اين زخمها کنار بياد، لازم است شرايط عمومي نگهداري رو بهينه کنيد: - آبياري منظم، اما نه غرقابي و نه روي تنه. خاک نبايد دائماً خيس بمونه. - هر سال اواخر زمستان يا اوايل بهار، از کود کامل NPK بههمراه کمي آهن و ريزمغذيها استفاده کنيد. - پيچک و گياهاني که دور تنه پيچيدن رو تا حدي کنترل و هرس کنيد؛ چون هم رطوبت رو روي تنه نگه ميدارن، هم براي مواد غذايي و آب با نخل رقابت ميکنن. چه زماني وضعيت خطرناک است؟ اگر اين علائم رو ديديد، يعني بايد سريعاً از يک کارشناس فضاي سبز حضوري کمک بگيريد: - زرد شدن و خشک شدن ناگهاني تعداد زيادي از برگهاي بالايي - لق شدن درخت يا تاب خوردن غيرعادي با باد - بوي بدِ واضح از تنه، همراه با خروج مايع چسبناک يا کفآلود در اين حالت، پوسيدگي ممکنه به لبههاي تنه و ريشهها رسيده باشه و نياز به بررسي جديتر هست. خلاصه اگر تاج درخت سرحال و سبز است، اين حفرهها بيشتر جاي زخمهاي قديمي و پوسيدگي سطحي هستن. با تميز کردن، ضدعفوني، خشک نگهداشتن حفرهها و تقويت عمومي درخت، ميتونيد همين نخل ۴۰ ساله رو سالهاي سال ديگه هم توي حياط داشته باشيد و به مهمونها فخرش رو بفروشيد 🌴😉 براي مطالعه مطالب کاملتر و ديدن تجربه بقيه دوستان در مورد نخلها و بيماريهاشون، پيشنهاد ميکنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو ببينيد.