معرفی درختان و گیاهان میوهدار مقاوم به شوری برای سواحل ایران پرسیده شده توسط: روح الله عزیزخانی ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۲۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۶۴ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام.میخواستم گونه های گیاهی مقاوم به شوری که میوه هم دارن و میشه تو سواحل ایران کاشت رو معرفی کنین ممنون.
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲ پاسخ کارشناس ۲ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۳ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام توت زالزالک عناب فندق زیتون به شوری تا حدودی مقاوم هستند.البته مقاومت آنها بستگی به درصد نمک درآب دارداگر مقدارنمک زیاد باشد تعداد کمی متیوانند رشد کنند.
روح الله عزیزخانی بندرعباس | آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۲ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × با درود،ممنون.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲۳ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۳۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام براي مناطق ساحلي ايران (شمال و جنوب)، شوري خاک و آب، گرما و رطوبت بالا سهتا چالش اصلي هستن. پس گياهي که انتخاب ميکنيم بايد هم ميوهدار باشه، هم با شوري کنار بياد، هم از گرما و رطوبت شاکي نشه! 😉 در ادامه چند تا از مهمترين گونههاي ميوهدار مقاوم به شوري رو برات ميگم که تو سواحل ايران (بهخصوص جنوب: خليج فارس و عمان) جوابهاي خوبي دادن. بعضيها براي شمال هم قابل بررسيان، البته با درنظر گرفتن شرايط خاص هر منطقه. ۱. کنار (سدر، عناب هندي) – Ziziphus spina‑christi و Ziziphus mauritiana اين درخت سوپر قهرمان مناطق ساحلي و گرمه! هم ميوه ميده، هم با شوري و خشکي ميسازه، هم گرماي جنوب براش مثل آبخوردنه. - مناسب: سواحل جنوبي ايران (بوشهر، هرمزگان، خوزستان، سيستان و بلوچستان) - مقاومت: بالا به شوري خاک و نسبي به شوري آب آبياري - ميوه: خوراکي، پرخاصيت، هم تازه و هم خشک مصرف ميشه - مزيت: ريشه قوي، مناسب براي کنترل فرسايش خاک و بادهاي ساحلي ۲. نارگيل – Cocos nucifera نارگيل نماد سواحل دنياست - مناسب: سواحل جنوبي گرم و مرطوب (بهويژه هرمزگان و جنوب سيستان و بلوچستان) - مقاومت: تحمل نسبي به شوري خاک و تا حدي شوري آب، البته نياز به زهکشي خوب داره - نکته: به سرماي شديد حساسه، براي شمال ايران مناسب نيست مگر در نقاط خيلي خاص و گرمتر ۳. خرما – Phoenix dactylifera خرما يکي از معروفترين درختان مقاوم به شوري و خشکي در دنياست. در خيلي از نخلستانهاي خوزستان و بوشهر، آب و خاک کمي شور هست و خرما هنوز هم خوب بار ميده. - مناسب: جنوب ايران، تا حدودي نواحي با تابستانهاي خيلي گرم - مقاومت: بالا به شوري خاک، متوسط تا خوب به شوري آب - نکته: اگر شوري آب خيلي زياد باشه، کمکم عملکرد و کيفيت ميوه مياد پايين، ولي نسبت به خيلي درختها هنوز مقاومتره ۴. انبه – Mangifera indica انبه عاشق گرما، رطوبت و آفتابه و در بخشهايي از هرمزگان و جنوب کشور کشت ميشه. بعضي ارقام انبه تحمل نسبي به شوري دارن، البته نه به اندازه خرما و کنار. - مناسب: جنوب کشور (بهخصوص هرمزگان)، دور از بادهاي نمکي خيلي شديد - مقاومت: متوسط به شوري خاک و آب - نکته: براي نتيجه بهتر، بايد خاک زهکشي خوب و آبياري منظم داشته باشه ۵. پسته – Pistacia vera (در مناطق مرزي ساحلي و نزديک ساحل) پسته دشمن شوري نيست! جزو درختان نسبتاً مقاوم به شوري و آهک محسوب ميشه. البته بيشتر در مناطق داخلي کاشته ميشه ولي اگر در نواحي نزديک ساحل که زيادي مرطوب و شرجي نباشن، ميتونه عملکرد داشته باشه. - مناسب: مناطقي با رطوبت کمتر و شوري نسبي، نه سواحل خيلي مرطوب مثل شمال - مقاومت: خوب به شوري خاک، حساسيت بيشتر به رطوبت و بيماريهاي قارچي ۶. انار – Punica granatum (ارقام مقاوم) انار هم از اون گياههاي نسبتاً مقاوم به شوري و کمآبيه، به شرطي که زهکشي خاک خوب باشه. - مناسب: مناطق نزديک ساحل که رطوبت خيلي بالا نباشه و خاک باتلاقي نشه - مقاومت: متوسط تا خوب به شوري خاک، کيفيت ميوه در شوري خيلي بالا ممکنه کاهش پيدا کنه ۷. بعضي ارقام مرکبات مقاومتر به شوري (ليمو عماني، ليموترش، پرتقال روي پايههاي مقاوم) خود مرکبات اصولاً خيلي شوريدوست نيستن، اما: - برخي پايهها مثل پونسير، سيترنجها و بعضي هيبريدها مقاومت به شوري رو بيشتر ميکنن. - در برخي مناطق ساحلي گيلان و مازندران، مرکبات با شوري ملايم هم رشد ميکنن، البته نيازمند مديريت دقيق آبياري و تغذيه هستن. ۸. سنجد – Elaeagnus angustifolia سنجد، درخت سختجان و کمتوقعي است. تحمل خوبي به شوري و خشکي داره و ميوه قابل خوردن هم ميده. - مناسب: نواحي نسبتاً خشکتر و با شوري خاک؛ در مناطق ساحلي با رطوبت کمتر بهتر جواب ميده - مقاومت: خوب به شوري، خاکهاي فقير و قليايي ۹. گونههاي هالوفيت ميوهدار (کمتر شناختهشده، ولي جالب) هالوفيتها گياهان واقعاً شورپسند هستن. بعضيهاشون خوراکي هم هستن يا ميوههاي کوچک دارن، مثل بعضي گونههاي اريترينا، تمر هندي ساحلي، برخي گونههاي آکاسيا با بذر خوراکي يا استفاده علوفهاي. اينها بيشتر مناسب پروژههاي تحقيقاتي يا فضاي سبز ساحلي هستن تا باغ ميوه کلاسيک، ولي اگر نگاه پژوهشي و آزمايشي داريد، ميتونن گزينههاي جذابي باشن 😄 چند تا نکته مهم قبل از کِشت تو سواحل: - نوع شوري مهمه: شوري آب آبياري با شوري خاک فرق داره؛ بعضي گياهها يکي رو بهتر تحمل ميکنن، يکي رو کمتر. - زهکشي خاک: اگر خاک سنگين و آب ايستا باشه، حتي گياهان مقاوم هم زود خسته ميشن! - بادهاي حامل نمک دريا: درختان جوان اگر خيلي نزديک ساحل و در معرض مستقيم باد نمکي باشن، دچار سوختگي برگ ميشن؛ بهتره بادشکن کاشته بشه (مثل کهور، اکاليپتوس، آکاسياهاي مقاوم). - انتخاب رقم مناسب: مثلاً همه رقمهاي خرما يا انبه يکسان مقاوم نيستن؛ حتماً از نهالستانهاي معتبر و ارقام امتحانشده در منطقه استفاده بشه. اگر منطقه دقيق (شمال يا جنوب، شهر، نوع آب آبياري، فاصله از ساحل) رو بگي، ميشه چند ترکيب پيشنهادي عملي هم براي باغ ميوه يا فضاي سبز ساحلي برات رديف کرد تا بهترين بهره رو از زمين و شرايط ببري 🌱 براي آشنايي بيشتر با گياهان، شرايط نگهداري و مقاومت به شوري، حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد؛ کلي مطلب تخصصي و کاربردي درباره انواع گياهان اونجاست. 🌴