تجربه‌ پرورش نهال‌های استوایی تا رسیدن به میوه در ایران

وداد  بتیپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۵ امتیاز سوال: ۰
سلام به همه

من در جستجو فرد یا افرادی هستم که در پرورش نهال های استوایی به هدف ثمر وبرداشت میوه های استوایی بودند.چرا که من تصمیم به این کارو دارم و نیازمند همکاری و تبادل اطلاعات بیشتری هستم.

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۵۸۹۹ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۷
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

تصميم خيلي جذابي گرفتي 😊 پرورش نهال‌هاي استوايي تا مرحله‌ برداشت ميوه، هم حس ماجراجويي داره هم مي‌تونه از نظر اقتصادي جالب باشه، البته اگر با اطلاعات، برنامه‌ريزي و صبر جلو بري. پيدا کردن افرادي که همين مسير رو رفتن، کمکت مي‌کنه کلي از آزمون و خطاها رو دور بزني.

براي شروع بهتره مشخص کني با چه ميوه‌هاي استوايي مي‌خواي کار کني؛ مثلا پيشن‌هادهاي رايج در ايران شامل: موز، پيتايا (اژدها ميوه)، پاپايا، گواوا، ليچي، لونگان، آووکادو، مانگو (انبه) و پشن فروت هستن. هر کدومشون نياز دمايي، رطوبتي، خاکي و حتي نوع هرس و تغذيه مخصوص خودشون رو دارن. اگر هدفتت ثمر و برداشت اقتصادي هست، انتخاب گونه از همون اول بايد حساب‌شده باشه، نه فقط “خوشگل بودن” يا “خاص بودن” گياه 😉

گام بعدي، انتخاب منطقه کشته. خيلي از ميوه‌هاي استوايي در ايران فقط در بعضي مناطق شانس ثمردهي خوب دارن؛ مثلا نواحي جنوبي (هرمزگان، بوشهر، جنوب فارس، سيستان و بلوچستان) و بخش‌هايي از شمال کشور با رطوبت و دماي مناسب. اگر در منطقه سردتر هستي، تقريبا حتما بايد به کشت گلخانه‌اي فکر کني و اين يعني داستان هزينه، سيستم گرمايش، تهويه و تأمين رطوبت هم به ماجرا اضافه مي‌شه.

براي اين که واقعا به ثمر دهي پايدار برسي، فقط زنده نگه‌داشتن نهال کافي نيست؛ بايد به چند تا نکته کليدي توجه کني: اول خاک مناسب و غني (اغلب اين گياه‌ها خاک با زهکش خوب و مواد آلي بالا مي‌خوان)، دوم برنامه دقيق آبياري (نه غرقاب، نه خشکي زياد)، سوم تغذيه منظم با کودهاي مناسب مرحله رشد و باردهي، و چهارم مديريت آفات و بيماري‌ها که در محيط گرم و مرطوب، واقعا جدي مي‌شن.

در مورد همکاري و تبادل اطلاعات، بهترين کار اينه که وارد گروه‌ها و انجمن‌هاي مرتبط با گياهان استوايي بشي؛ مثلا کانال‌ها و گروه‌هاي تلگرامي و واتس‌اپي علاقه‌مندان به ميوه‌هاي استوايي، انجمن‌هاي باغباني، يا صفحات اينستاگرام کساني که به‌طور حرفه‌اي آووکادو، پيتايا، پاپايا يا… کار مي‌کنن. خيلي‌ها حاضرن تجربه‌هاشون رو در مورد رقم مناسب، روش قلمه، پيوند، سال‌هاي رسيدن به باردهي و حتي بازار فروش با بقيه به اشتراک بذارن، مخصوصا اگر ببينن دنبال کار جدي هستي نه فقط سرگرمي.

اگر قصدت کسب‌وکار و درآمد هم هست، از همين الان بايد حواست به بازار باشه: اين که در منطقه‌ات مصرف‌کننده و خريدار براي اين ميوه‌ها هست يا نه، امکان فروش به ميوه‌فروشي‌هاي خاص، رستوران‌ها، هتل‌ها يا فروش اينترنتي وجود داره يا خير. بعضي‌ها از همين الان با رستوران‌ها و ميوه‌فروشي‌ها صحبت مي‌کنن و نياز بازار رو مي‌سنجن تا بدونن چه رقمي از چه ميوه‌اي به صرفه‌تره.

يک نکته مهم: در مورد بعضي از ميوه‌هاي استوايي، پيوند زدن روي پايه‌هاي مقاوم‌تر يا استفاده از ارقام اصلاح شده مي‌تونه هم زمان رسيدن به باردهي رو کم کنه، هم مقاومت به شرايط آب‌وهوايي و بيماري‌ها رو بالا ببره. اينجا دقيقا همون‌جاست که ارتباط با افراد باتجربه، ارزش خودش رو نشون مي‌ده، چون خيلي از رقم‌ها روي کاغذ عالي هستن ولي در عمل در شرايط ايران خوب جواب نمي‌دن.

در نهايت اگر مي‌خواي اين کار رو جدي و مرحله به مرحله پيش ببري، پيشنهاد مي‌کنم اول با تعداد محدود نهال و شايد دو سه نوع ميوه استوايي شروع کني، هم تجربه مي‌گيري هم ريسک کمتره. وقتي ديدي شرايط منطقه‌ات، روش تغذيه، سيستم آبياري و… جواب مي‌ده، اون موقع مي‌توني مقياس کار رو بزرگ‌تر کني و وارد فاز سرمايه‌گذاري جدي‌تر بشي 🚜

براي اين که اطلاعاتت درباره شرايط نگهداري، تغذيه و تکثير گياهان استوايي کامل‌تر بشه، پيشنهاد مي‌کنم حتما مقالات سايت نارگيل رو هم بخوني؛ اونجا کلي مطلب تخصصي و تجربه‌هاي کاربردي درباره انواع گياهان و ميوه‌هاي استوايي پيدا مي‌کني که مي‌تونه تو برنامه‌ريزي و موفقيت کارت خيلي به کارت بياد.

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر