چرا نخل ماداگاسکار بعد از ریزش برگها فقط یکبار برگ جدید داد و بعد متوقف شد؟ پرسیده شده توسط: حسن ابراهیمی ۱۱ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۸ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × نخل ماداگاسکار دارمحدود ۱ سال پیش از تهران آوردم زنجان و کل برگاش ریختچند روز بعد یک طبقه برگ جدید رشد کرد ولی بعد از اون دیگه رشد نمیکنهچرا ؟هفته ای یکبار ابیاری میکنم به مقدار کم بسترش هم مخکوط خاک و ماسه است
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲ پاسخ کارشناس ۱۱ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۸ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلامگلدان را به مکانی با نور مستقیم منتقل کنید و ابیاری را زمانی که سطح خاک خشک شده بود انجام دهید. اگر گیاه به نور کم عادت کرده به تدریج نور را افزایش دهید اگر علائم بهتر نشد خاک را تعویض کنید .
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۲۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام نخل ماداگاسکار (همون پاچيپوديوم خودمون) وقتي از تهران به زنجان جابهجا ميشه، خيلي وقتها دچار شوک جابهجايي + اختلاف دما و نور ميشه و برگها رو براي صرفهجويي ميريزه. اينکه بعدش يک طبقه برگ داده يعني گياه “نمرده”، فقط داشته با آخرين توانش خودش رو جمعوجور ميکرده؛ اما اينکه بعدش وايساده معمولاً يعني شرايط ريشه يا نور هنوز براش ايدهآل نشده و گياه رفته تو حالت “بقا” 😅 مهمترين علتهايي که باعث توقف رشد ميشن: اول نور ناکافي. پاچيپوديوم عاشق نور خيلي زياده و حتي چند ساعت آفتاب مستقيم (پشت پنجره جنوبي/بالکن) براش عاليه. اگر تو محيط کمنور يا دور از پنجره باشه، برگدهي کم ميشه و رشد متوقف ميمونه. نکته: انتقال ناگهاني به آفتاب تند هم ميتونه برگها رو بسوزونه، پس نور رو طي ۷–۱۰ روز تدريجي بيشتر کن. دومين علت رايج، آبياري نامتناسبه. شما گفتي هفتهاي يکبار “کم” آب ميدي؛ براي اين گياه، “کم و مداوم” معمولاً بهتر از “کامل و با فاصله” نيست. پاچيپوديوم دوست داره هر بار آبياري سيراب بشه تا آب از زهکش خارج بشه و بعد اجازه بدي خاک تقريباً کامل خشک بشه، بعد دوباره آب بدي. توي زنجان که هوا خنکتره، ممکنه خاک ديرتر خشک بشه و آبياري هفتگي—even کم—ريشه رو در درازمدت اذيت کنه. معيار طلايي: وقتي ۵–۷ سانت بالاي خاک خشک شد آبياري کن (زمستونها حتي کمتر). سوم، زهکشي و جنس بستر. “خاک و ماسه” اگر خاکش سنگين باشه يا ماسهاش ريز و لايدار، ميتونه مثل سيمان عمل کنه و ريشه نفس نکشه. براي پاچيپوديوم بهتره بستر خيلي سبک و دانهدرشت باشه: خاک کاکتوس + پرليت/پوميس + کمي ماسه شسته درشت. حتماً گلدان سوراخ زهکش کافي داشته باشه و زيرگلداني آب نگه نداره (ريشهها از آبِ مانده متنفرن، بهشدت 😄). چه کار عملي انجام بدي؟ ۱) گياه رو به پرنورترين نقطه منتقل کن (ترجيحاً پنجره جنوبي، با عادتدهي تدريجي). ۲) برنامه آبياري رو از “هفتهاي يکبار کم” تبديل کن به هر وقت خاک واقعاً خشک شد، يک آبياري کامل. ۳) اگر خاک سنگينه يا گلدان دير خشک ميشه، در فصل رشد (بهار) تعويض خاک با ترکيب سبکتر انجام بده. ۴) در بهار و تابستان، ماهي يکبار کود کامل رقيق (مثلاً ۲۰-۲۰-۲۰ با يکچهارم غلظت) ميتونه کمک کنه—به شرطي که گياه نور کافي داشته باشه و ريشه سالم باشه. يک نکته مهم: اگر تنه نرم شده، بوي بد از خاک مياد، يا خاک هميشه خيسه، احتمال آسيب ريشه/پوسيدگي هست و بايد سريعتر بررسي بشه. ولي اگر تنه سفت و سالمه، معمولاً با اصلاح نور و آبياري، دوباره از بالاي گياه رشد راه ميافته. براي مطالعه نکات تکميلي نگهداري و مشکلات رايج، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.