چرا سانسوریا (شمشیری) من پاجوش نمیده؟ راز تنبلی این گیاه مقاوم! پرسیده شده توسط: پونه تاجیک ۷ خرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۰۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۵ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام. من یک گیاه سانساوریای دور طلایی پابلند یا شم مشیری دارم. حدود یک ساله که دارمش. توی خونه نگهش میدارم و دو هفته یک بارهم بهش آب میدم. چیزی که برام سواله اینه که چرا اصلا پاجوش یا جوانه نمی زنه؟ آیا به نور و آب بیشتری نیاز داره؟ ممنون میشم کمک کنید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۲۴ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۰۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام گياهت مريض نيست که پاجوش نميده؛ سانسورياها بعضي وقتها انقدر خونسردن که آدم شک ميکنه اصلاً قصد تکثير دارن يا نه! 😄 اما چندتا نکته مهم هست که روي پاجوشدهي سانسوريا تاثير مستقيم ميذاره. سانسوريا براي اين که پاجوش بده، قبل از هرچيز به نور مناسب نياز داره. توي خونه اگر جايي باشه که «روشن، با نور غيرمستقيم زياد» باشه (مثلاً کنار پنجره جنوب يا شرق، ولي بدون آفتاب تند مستقيم وسط روز)، خيلي بيشتر تشويق ميشه پاجوش بده. اگر گياهت توي جايي کمنور باشه، زنده ميمونه، ولي حوصله پاجوش دادن نداره و فقط درجا ميزنه. در مورد آبياري هم، دو هفته يکبار براي بيشتر خونهها مناسبه، اما مهمتر از زمانبندي اينه که بين دو آبياري، خاک کاملاً تا عمق چند سانت خشک بشه. سانسوريا با خشکي خيلي راحتتر کنار مياد تا آبياري زياد. آبياري بيش از حد معمولاً باعث پاجوش بيشتر نميشه، برعکس ممکنه ريشه رو تنبل يا حتي خراب کنه. پس حتماً با انگشت يا سيخ چوبي رطوبت خاک رو چک کن، بعد آب بده. يه نکته مهم ديگه، اندازه گلدون هست. سانسوريا وقتي خيلي گلدون بزرگي داشته باشه، اول حواسش به ريشهسازي و پر کردن فضاست، بعد ميره سراغ پاجوش دادن. معمولاً توي گلدوني که کمي تنگ شده و ريشهها خوب رشد کردن، پاجوشدهي بهتر ميشه. اگر تازه گلدونش رو عوض کردي يا گلدونش خيلي بزرگه، طبيعيه که فعلاً حوصله بچهدار شدن نداره! 😄 نوع سانسوريا هم مهمه؛ سانسورياي دور طلايي (تريکولر يا لورنتي) نسبت به بعضي واريتههاي ديگه، گاهي کمي ديرتر و کمتر پاجوش ميده، بهخصوص اگر شرايطش کاملاً ايدهآل نباشه. يک سال نگهداري زمان بدي نيست، ولي خيلي از سانسورها بعد از ۱.۵ تا ۲ سال و وقتي کاملاً جا افتادن، شروع ميکنن به پاجوش دادن. اگر ميخواي کمي تشويقش کني، چند کار ميتوني انجام بدي: نور محيط رو بيشتر کن (بدون آفتاب سوزان مستقيم)، در بهار و تابستون ماهي يکبار از يه کود کامل ملايم (مثلاً NPK رقيق) استفاده کن، مواظب باش خاک خيلي سنگين و غرقآب نباشه، و در صورت خيلي بزرگ بودن گلدون، تا مدتي تعويضش نکن تا ريشهها گلدون رو خوب پُر کنن. اينها همه پيام ميفرسته به گياهت که: «اوضاعم خوبه، وقت تکثيره!» 🌱 در مجموع، مشکل از کمآبي نيست و معمولاً نياز به آب بيشتر نداره؛ نور کافي، گلدون نسبتاً جمعوجور، و کمي صبر سه عامل اصلي هستن. اگر شرايط رو کمي بهبود بدي، خيلي احتمال داره تو يکي دو فصل آينده پاجوشها يواشکي از زير خاک سرک بکشن. براي اطلاعات بيشتر درباره نگهداري سانسوريا و گياهان آپارتماني، حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم ببين؛ حسابي ميتونه کمکت کنه.