نام این دو گیاه چیست و چطور ازشان نگهداری کنیم؟

از روي عکس‌ها، گياه اول به احتمال خيلي زياد پلکترانتوس ابلق (Plectranthus / گياه آپارتماني با برگ‌هاي سبز-کرم و حاشيه‌دار، معروف به «پيچک سوئدي ابلق» در بازار) است؛ گياه دوم هم آئونيوم (Aeonium) از گروه ساکولنت‌هاست (همان رزتیِ گوشتي که مثل گل کلمِ شيک و سبز جمع شده 🌿).

نگهداري پلکترانتوس ابلق: نور زياد ولي غيرمستقيم دوست دارد؛ آفتاب تندِ پشت پنجره مخصوصاً ظهرها مي‌تواند برگ‌ها را بسوزاند. آبياري را وقتي انجام دهيد که سطح خاک ۲–۳ سانتي‌متر خشک شد؛ نه هميشه خيس، نه هميشه تشنه! خاک سبک و زهکش‌دار (مثلاً خاک گلداني + کمي پرليت) عالي است. دماي معمول خانه خوب است، فقط از سرماي زير ۱۲–۱۰ درجه و باد سرد دورش نگه داريد. براي پُرپشت شدن هم هر چند وقت يک‌بار سرزني/چيدن نوک شاخه‌ها معجزه مي‌کند؛ گياه هم قهر نمي‌کند، اتفاقاً خوشحال‌تر مي‌شود 😄.

نگهداري آئونيوم: اين يکي عاشق نور خيلي زياد است و حتي آفتاب ملايم صبح يا عصر را خوب تحمل مي‌کند؛ کم‌نوري باعث دراز شدن و شُلختگي بوته مي‌شود. آبياري‌اش مثل بقيه ساکولنت‌هاست: فقط وقتي که خاک کاملاً خشک شد آب بدهيد و حتماً زهکش گلدان عالي باشد (آئونيوم با ماندن آب پاي ريشه خيلي سريع «دل‌درد» مي‌گيرد و ريشه مي‌پوسد). نکته مهم: آئونيوم‌ها معمولاً فصل رشدشان پاييز تا بهار است و در گرماي تابستان ممکن است کمي وارد رکود شوند؛ پس تابستان‌ها آبياري را کمتر کنيد. خاک کاکتوس/ساکولنت + پرليت يا شن درشت بهترين انتخاب است.

چند هشدار کوتاهِ گياه‌پزشکي: اگر روي پلکترانتوس برگ‌ها زرد و نرم شد يا بوي بد از خاک آمد، معمولاً يعني آبياري زياد و شروع پوسيدگي ريشه. اگر برگ‌ها خشک و لوله‌اي شد، يعني کم‌آبي يا آفتاب تند. در آئونيوم هم اگر برگ‌هاي پايين زياد مي‌ريزد ولي ساقه کشيده مي‌شود، معمولاً پاي کم‌نور بودن وسط است. براي هر دو گياه، هفته‌اي يک بار چک کنيد زير برگ‌ها شته/شپشک آردآلود نباشد (همان مهمان‌هاي ناخوانده سفيد و پنبه‌اي!).

براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري و رفع مشکلات اين گياهان، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.